Heb je ooit gehoord van het begrip "docking"? Is het antwoord 'nee', Google het vooral niet. Je kunt daar namelijk vlot spijt van gaan krijgen. Waar je misschien geen spijt van gaat krijgen, is het lezen van deze Docked review. Het heeft namelijk niets met dat andere te maken en in tegenstelling tot die term - die je dus niet moet Googlen - kun je Saber Interactive's haven simulator Docked heel fijn in je eentje spelen om tot rust te komen. En dat zegt heel wat, zeker als het van mij komt.
Alvorens ik van wal steek
Full disclosure, mijn verstandhouding met Saber's simulatie-divisie is een discutabele. Sinds mijn ziltige RoadCraft review - een game die door velen toch als een mieterse game wordt aangeschreven - loop ik op eierschalen wanneer het om job simulators van de Saber stal aankomt. Enerzijds wil ik ze leuk vinden. Ik wil snappen waarom mensen zich na een dag hard werken willen verliezen in een virtuele versie van hetzelfde werk. Met RoadCraft kreeg ik het idee dat Saber vooral bezig was met het uitlichten van alles wat ik juist niet leuk moest vinden aan het wederopbouwen van een bouwplaats, dagen nadat een storm alles naar de klote had geblazen.
En toen was daar ineens Docked, een game die totaal niet op mijn radar stond en waarin de premisse aardig wat gelijkenissen vertoont met die van RoadCraft. Weer een storm die alles naar de bertverderrie helpt. Weer wederopbouw. Weer zware machinerie. Dat deze game aan mij werd voorgelegd leek op pure masochisme vanuit de content planner. Ironie ten voeten uit. Dat Docked uiteindelijk een game bleek te zijn waar ik met liefde en plezier mijn avontuur in Resident Evil Requiem eventjes voor uitstelde, dat had ik op voorhand dan ook nooit durven te voorspellen. Maar dat deed het dus wel. Wie had dat gedacht?
Schoon schip maken
Enfin, misschien is het wel zo handig om kort stil te staan bij Docked en wat het precies is. Kort gezegd, Docked is een scheepshaven simulatie waarin jij in verhalende vorm krijgt uitgelegd wat er allemaal komt kijken bij het managen van een haven waar dag in, dag uit containerschepen aanmeren om onder andere jouw TEMU en AliBaba prullaria uit China de dumpen. In Docked run je Port Wake, een haven die wat liefde en aandacht kan gebruiken. Klandizie aantrekken is uiteraard je top prioriteit, maar daarvoor moet je wel eerst even schoon schip maken nadat een storm de halve werf heeft gesloopt. Met minimale beschikbaarheid van machinerie en maximale effort moet je van Port Wake weer een logistiek hotspot maken.
Dat klinkt als een hoop werk en dat is het ook, maar mede door diens laagdrempelige karakter voelt Docked nergens echt als een last aan. In tegenstelling tot andere sims uit Sabers repertoire vraagt Docked niet al te veel van je geduld en het besturen van menig voertuig - hoe lomp deze van buiten ook oogt - valt met een beetje oefening vlot onder de knie te krijgen. Mede daardoor valt Docked niet direct onder de hardcore sims te scharen, maar eerder onder de noemer casual sim. Dat is overigens niet synoniem aan kinderlijk eenvoudig. Vrijwel elke opdracht in Docked vereist wel enige vorm van oplossend denkvermogen en ruimtelijk inzicht, maar het is nu ook weer niet zo dat elk minuscule miscalculatie resulteert in een catastrofale nasleep.
Het laa(d)t je niet los(sen)
Het is dan ook die laagdrempeligheid - dat gemak van plannen, instappen en doorpakken tot de dag erop zit - die garant staat voor verrassend verslavende gameplay waarbij in mij geval de uren voorbijvlogen. Ooit een Saber sim criticaster, nu een full-time havenmanager. Het gemak waarmee Docked me van de een na de andere uithoek van Port Wake stuurde - al financiën managend, contracten tekenend en wagenpark onderhoudend - is waarlijk onbegrijpelijk. Saber, de ontwikkelaar die me ooit liet vloeken op elk hydrostatisch voertuig dat het me aanbood, weet het met Docked te presteren om me met een laser focus rond te laten knorren in reach stackers, terminal trucks, straddle carriers en STS kranen. Zelfs wanneer Docked de uitdaging met je aangaat en de meest dramatische rampscenario's op je pad gooit, is de kans groot dat je met liefde en plezier de hersenen laat kraken om alles in goede banen te leiden. Geef me een voertuig en de materialen om die puinhoop weg te werken en deze jongen zit gegarandeerd weer een paar uur omgedonderde containers van een schip te plukken of omgewaaide constructies af te slepen.
Om die grijze massa actief bezig te houden maakt Docked met regelmaat een uitstapje richting andere vormen van gameplay, de een net even wat succesvoller uitgewerkt dan de ander. Naast uitvoerende werkzaamheden wordt namelijk ook van de speler verwacht dat het werkopdrachten aanneemt en managet, de haven uitbreidt en de financiën op peil houdt, waarbij het elke dag weer een puzzel is om in de groene cijfers te eindigen. Een keertje je verlies nemen en een boete riskeren omdat je net je target niet hebt gehaald hoort erbij, zolang het op de lange termijn maar uitbetaalt. Docked persifleert in Jip en Janneke-taal de strubbelingen waar een bedrijf mee kan kampen en leert je spelenderwijs het concept van overheadkosten aan. Zelfs wanneer je jezelf beseft dat het allemaal onderdeel uitmaakt van de scripted storyline – waar je waarschijnlijk helemaal niets om geeft - weet Docked je te overtuigen om elke dag weer je stinkende best te doen en het maximale uit te persen.
Waar dat enthousiasme bij mij iets inkakte, was bij het concept van onderhoud en reparatie van je wagenpark. Vooral dit aspect weerspiegelt de casual aard van Saber's haven sim door schaderapportage en herstelwerkzaamheden in minigame-vormen te gieten die niet helemaal aansluiten bij real-life handelingen. Met een soort 3D-scanner je machine scannen om een defect op te sporen om deze daarna in een bijna mobile game-achtige manier te verhelpen, voelt net iets te basaal en goedkoop aan. Zelfs voor een casual sim. Liever had ik gezien dat Saber dit à la Car Mechanic Simulator had aangevlogen. Dat had een betere indruk achtergelaten dan random QTE-, memory- en timing-based minigames. Gelukkig beperkt Saber deze digitale herstelwerkzaamheden tot een minimum om de flow er zo veel mogelijk in te houden. Wel zo fijn, gezien dit aspect in mijn opinie afbreuk doet aan een voor de rest vermakelijke spelervaring.
Valt periodiek tussen wal en het schip
Wanneer de woorden ‘’afbreuk aan de spelervaring” passeren, moet ik helaas ook stilstaan bij de andere, potentieel immersie-brekende issues die de jolijt kunnen beïnvloeden. De meest prominente daarvan is de algemene performance van Docked, die niet direct om te huilen is, maar ook niet om over naar huis te schrijven. Microstutter plaagt zowel de pc als de console versie van Sabers haven sim, een fenomeen dat we helaas vaker aantreffen in de games van nu. In Docked roept de sub-optimalisatie daarentegen wat vraagtekens op, vooral wanneer we stilstaan bij de relatief statische aard van Port Wake. Dat de gehele game vanuit meerdere camerastandpunten gespeeld kan worden (first-person, third-person en vrije camerapositie) zorgt begrijpelijk voor wat grafisch rekenwerk, maar buiten dat doet Docked eigenlijk niets wat als CPU/GPU heavy kan worden bestempeld.
Dat is namelijk ook wel iets begon op te vallen toen de roze bril van de ultieme dokwerker werd afgezet; Port Wake is behoorlijk levenloos, op een paar bewegende bomen en wapperende afdekzeilen na. Naast de handvol ‘protagonisten’ in het geheel – waarvan je het gros zelf bestuurt – lijkt Saber geen enkele medewerker te hebben aangenomen om van Docked een sim te maken die de constante chaos en activiteit binnen een transporthaven realistisch reflecteert. Je doet letterlijk alles zelf en zelfs de vrachtwagens die van tijd tot tijd “met spoed” staan te wachten op jouw container, zijn volledig statisch. Persoonlijk ervoer ik dat als behoorlijk immersion breaking, vooral in missies waarin logica geheel ontbreekt. Met een straddle carrier over een schuin gepositioneerde vrachtwagen kruipen om bij de vrachtwagen voor hem in de rij bij de douane te komen voelt gewoon als verplichte omslachtigheid wanneer je in de realiteit de vrachtwagenchauffeur had kunnen vragen om even zijn voertuig te verzetten. Als ‘ie dat had gedaan, had het hem zijn spiegels in ieder geval gescheeld.
En ja, zodra dat soort zaken beginnen op te vallen, blijf je dingen zien die vallen onder de categorie ‘ruwe randjes’. Zo kon ik er met de valhelm niet bij dat Saber de keuze heeft gemaakt om voorwerpen die verplicht van dichtbij moeten worden bekeken – vanwege een afgedwongen first-person perspectief – verstoken blijven van detail. Een personenlift waarvan je maar amper kunt aflezen wat de gewichtslimiet is, om maar een simpel voorbeeld te noemen. Is het per se nodig dat je die informatie kunt aflezen? Wellicht niet. Maar waarom dan de moeite nemen om allemaal bordjes met tekst in het zicht te plaatsen om ze achteraf onleesbaar te maken? Wellicht dat de container met pixels nog gelost moest worden.
Het eindoordeel van Patrick Meurs
Ondanks de transportschade die Docked tijdens de productie ervan lijkt te hebben opgelopen, moet ik eerlijkheidshalve bekennen dat Saber mij aangenaam heeft weten te verrassen met diens simulatie. Waar de ontwikkelstudio eerder nog volledig door ondergetekende de grond in werd geboord omdat diens vorige project hem tot waanzin dreef, deed het tegen verwachtingen in het tegenovergestelde met Docked. Hoewel het waarschijnlijk net allemaal wat te basic zal zijn voor de rasechte simulatie puristen – zelfs wanneer men verkiest om iets realistischere settings te selecteren – vormt Docked puur plezier voor eenieder die in een casual setting wil ervaren hoe het leven van een dokwerker zou kunnen zijn. Dezelfde simulatiepuristen zullen waarschijnlijk ook het meeste moeite hebben met de QTE-achtige nevenactiviteiten, die gelukkig tot een minimum beperkt worden. Dat gezegd hebbende gaat Docked bij mij de boeken in als een nieuwe persoonlijke niche, een game waarvan ik nooit had gedacht dat ik er na een dag werken nog enkele uren in zou willen steken, voordat de wekker weer gaat en de realiteit weer roept. Een realiteit waarin tekst objecten leesbaar zijn, meer beweegt dan alleen de bomen en ik niet letterlijk alles zelf in beweging moet zetten. Thank god for autonomous truck drivers and 20/20 vision
- Vrijwel elk voertuig tovert en lach op je gezicht
- Aan dagtaken geen gebrek in Port Haven
- Toegankelijk voor de normies, enigszins uitdagender te maken voor de pros
- Dealen met inkomsten en uitgaven geeft extra dimensie
- First-person perspectief maakt het vaak nog immersiever
- Performance issues drukken de pret (vooral microstutter)
- Servicen van voertuigen door middel van QTE doet afbreuk aan de ervaring
- Port Wake had wel wat actiever kunnen zijn
Beeldspraak, woordspelingen en, in veel gevallen flauwe, grappen vormen voor Patrick de dagelijkse kost. Deze Brabantse flapuit neemt geen blad voor de mond, waardoor zijn mening altijd heerlijk recht voor z’n raap is. Ben je op zoek naar een creatieve en pakkende tekst, dan hoef je niet verder te kijken. Maar let wel op, want deze woordentovenaar zit niet altijd achter zijn computer om ziltige woorden van digitale inkt te voorzien. Veelal vind je hem namelijk terug in angstaanjagende horrorgames en eigenzinnige actietitels.
