Halo: Campaign Evolved review - Vertrouwd topvermaak, geen evolutie

Halo: Combat Evolved is dé belangrijkste console-shooter ooit gemaakt. Ja, wat dacht je daarvan? Zo open je pas een review; zeker als het gaat om een remake van de desbetreffende klassieker. Ik zeg dit echter niet zomaar; de originele Halo-game was bijzonder belangrijk voor XBOX zelf, maar ook voor de gehele game-industrie. Het was een ware revolutie die de console van Microsoft op de kaart zette, dankzij een epische campaign met iconische personages, fantastische actie-gameplay, innovatieve controls, load-outs van twee wapens tegelijkertijd die de sandbox in balans brachten en natuurlijk de welbekende slogan '30 seconds of fun'. Maar ja: dat was toen. Nu is Halo Studios aan de slag gegaan met Halo: Campaign Evolved en valt deze in dezelfde buitencategorie als het origineel? Hit it, Marines! Go! Go! Go! We knallen namelijk deze review in en the Corps ain't payin' us by the hour.

Good to see you, Master Chief

Halo: Campaign Evolved begint met alle remmen los. Het ruimteschip 'UNSC Pillar of Autumn' komt net uit een slipscape-jump, maar wordt meteen op de hielen gezeten door de extremistische alien-collectie, genaamd de Covenant. Deze organisatie jaagt op de mensheid en heeft ons vrijwel op de rand van uitsterven gebracht. Er is maar één man in staat een vuist te maken tegen deze alien bastards en gelukkig is hij aan boord van het schip: de iconische Spartan Master Chief Petty Officer John-117. Samen met de AI Cortana vormt hij een baken van hoop voor de mensheid. De Pillar of Autumn redden zit er niet meer in, maar tijdens de ontsnapping komt hij samen met een clubje mariniers op een vreemde constructie terecht. God's own anti-son-of-a-bitch machine or a giant hula hoop? Hoe dan ook, we landen erop en leren zo meer over de duistere geheimen die zich schuilhouden in het heelal.

Halo Studios volgt met Campaign Evolved het verhaal van Combat Evolved op de voet en is compleet trouw aan het originele bronmateriaal. We zien tegenwoordig best vaak dat er in remakes het een en ander wordt veranderd om meer in lijn te zijn met moderne verwachtingen of om losse eindjes vast te knopen. Dat is niet hier het geval. Wederom ervaarde ik de game en zoals gebruikelijk ben ik de helft van de teksten mee aan het quoten; vaak kloppen de zinnen woord voor woord. Wel sprankelt Halo Studios met kleine details; soms direct in het dialoog of indirect door iets te laten opvallen in de omgeving. Het is dus een verhaal dat wederom een waanzinnige sci-fi epos neerzet met zowel intieme als galactische belangen.

Dus het verhaal is vertrouwd en wederom kun je genieten van de bombastische oneliners, het sterk geschreven plot en de verrassende wendingen in het narratief. Maar toch voelt Campaign Evolved niet per se als een directe upgrade op dit gebied. Dit komt mede door de directie van de cutscenes. Verwacht niet dezelfde kwaliteit als bij Blur Studios (Halo 2 Anniversary, Halo Wars 2). De vooraf ingeladen cinematics botsen qua toon en visuals een beetje met de moment-to-moment gameplay en de transities komen soms echt uit de lucht vallen. Daarnaast vallen er vreemd genoeg sporadisch ongemakkelijke stiltes en weten de nieuwe ingesproken voicelines ook niet altijd te imponeren. De cinematics voelen helaas met vlagen gehaast en onaf; alsof er met spoed snel iets in elkaar is geknutseld. Gelukkig zijn niet alle cutscenes zo, maar wel genoeg om het te doen opvallen.

This cave is not a natural formation

Voordat we de visuals onder een vergrootglas leggen, heb ik hier een takenlijstje voor je. Zet de motion blur uit, annuleer de hitmarkers, weapon waypoints kun je afvinken en plaats die miniradar als de wiederweerga linksonder. Zo, nu kunnen we tenminste wat zien; wel zo handig als je het over de graphics gaat hebben. Halo: Campaign Evolved luidt het debuut in van de franchise op Unreal Engine 5. Het is een klassieke casestudy voor de engine. Aan de ene kant ziet de remake er bloedmooi uit. De visuals spatten van je scherm af, de SFX-effecten zijn nog nooit zo goed geweest en de omgevingen tonen veel realistische diepgang. Het is een plaatje om naar te kijken en de levensechte graphics bevorderen met vlagen de immersie; zeker wanneer het lichtgebruik ook goed op z'n plaats valt. Je moet echter wel rekening houden met de gebruikelijke Unreal Engine 5-quirks. Zo kunnen donkere gebieden korrelig eruit komen te zien, terwijl de framerate in bepaalde hectische gevallen het wel eens moeilijk heeft.

Qua audio is het een vergelijkbaar verhaal, al mag Halo Studios een paar bonuspunten ophalen wegens nostalgie. Naast de nieuwe klanken die vaak door de Halo-ring galmen, zit Campaign Evolved vol met klassieke soundeffecten, zoals het gezeur van de grunts, de dialogen van de mariniers, het geblaf van de assault rifle en nog veel meer. De audio-feedback is vaak goed in orde, al moet je ook hier weer rekening houden met de nukken van Unreal Engine 5. Heel soms kraakt het geluid voor een paar seconden; wat natuurlijk niet als muziek in de oren klinkt. Nee, doe mij maar gewoon de originele soundtrack van Martin O'Donnell en Michael Salvatori die weer alle tijd krijgen om opnieuw geliefd te worden door een geheel nieuwe generatie in deze remake.

The gun pointed at the head of the universe

Een van de belangrijkste vragen die ik had voordat de remake uitkwam, was het volgende: voelt Halo: Campaign Evolved als een Halo-game? Om het samen te vatten: ja, maar het voelt niet per se constant als Combat Evolved. Laat ik je uitleg bieden. Halo: Campaign Evolved gebruikt Unreal Engine 5, maar onder de motorkap is nog altijd een gemodificeerde engine van de oude Halo-games actief, genaamd Blam!. Het gaat om een hybride samenwerking, waar Unreal Engine 5 voor de moderne 4K-graphics, de rendering en de visuele presentatielaag zorgt, terwijl de bestaande Blam!-architectuur op de achtergrond draait om de authentieke kernlogica van de gameplay, de fysica en de wereldsystemen te behouden. Kortom: nieuw likje verf, maar vertrouwde feel. Je moet echter wel rekening houden met het feit dat vooral Halo: Reach-animaties, -AI en andere zaken worden ingezet en dus niet Halo: Combat Evolved-assets.

Mij hoor je niet klagen, Halo: Reach is een fenomenale game en werkt nog steeds perfect, maar het weet hierdoor niet altijd als echt een remake van Halo: Combat Evolved aan te voelen. Afijn, ultra-nerd gezeur terzijde, Halo: Campaign Evolved blijft een (klassieke) Halo-game en is daardoor vrijwel automatisch een homerun op het gebied van gameplay. Het arsenaal is heerlijk divers met zware ballistische geweren, schild vernietigende plasmawapens en exotische voertuigen. Halo Studios doet goede zaken door bepaalde legacy-wapens toe te voegen aan de sandbox, zoals de SMG, Needle Rifle, Fuel Rod Cannon, Energy Sword en nog een aantal andere speeltjes. Het geeft het bekende slagveld extra sjeu en het vechten tegen de Covenant (en andere Devils...Monsters...) voelt zoals gebruikelijk fantastisch. Het is soms simpel om te vergeten hoe goed het eigenlijk in elkaar steekt, zeker als je op jaarlijkse basis de klassiekers nog een paar keer opstart, maar eigenlijk is het niet normaal te noemen; het verdient alle credits in de wereld.

Halo: Campaign Evolved is op z'n best wanneer het dient als een remake die niet wijzigt, maar toevoegt. Extra content, wanneer het de intentie van de oorspronkelijke visie niet schaadt, is altijd een zegen voor de achterban. Dit zie je vooral terug in de leveldesigns, waarin in grove lijnen de originele blauwdrukken worden gebruikt, maar hier en daar zie je extra kamers, gangetjes en andere toevoegingen om het geheel completer te maken en de herhaling tegen te gaan. Het zijn welkome addities, maar niet alles wat Campaign Evolved anders doet, sta ik achter. Het ontbreken van een health-systeem verwijdert de urgentie en het belang van behoedzaam te werk gaan. Net zoals bij andere Halo-games (behalve Reach) genees je automatisch, maar het gaf Combat Evolved nét dat scherpe randje waar ik erg over te spreken was. Verder zijn bepaalde moderne features, zoals sprinten en ADS op automatische wapens, wat mij betreft ook vrij onnodig, omdat ze niet bijdragen aan het Combat Evolved-gevoel. Voor andere zaken moet ik spoilerterritorium betreden, dus dat bewaren we voor een andere keer.

Get up so I can kill you again!

Met een naam als Halo: Campaign Evolved is Halo Studios altijd duidelijk geweest over de intentie van deze remake. Geen multiplayer, Firefight of andere gamemodi zijn te bespeuren hier en ondanks dat het jammer is, ga ik een game niet veroordelen voor iets wat het niet is. De echte Halo-fans vragen zich dan ook misschien af: 'maar hoeveel waarde haal ik uit deze game?' Nou, dat ligt eraan of je te spreken bent over meerdere playthroughs, want Halo Studios doet wel de nodige moeite om je gebonden aan de game te houden.

Om te beginnen is het aantal Skulls flink toegenomen. Er zijn maar liefst 39 schedels om te verzamelen en ze brengen allemaal gameplay-modificaties met zich mee. Dit kunnen kleinere zaken zijn, zoals minder ammunitie en geen mini-radar, tot radicale aangrijpingen, zoals een third-person perspectief, een collectie aan nieuwe vijanden die met elkaar samenwerken op bestaande levels of het totaal wegvagen van je HUD. Je moet niet gevoelig zijn voor koppijn, want deze Skulls gaan je vaardigheden testen. Het is daarnaast fijn dat er een Remix-modus wordt bijgeleverd, zodat je een optie hebt om vlug een missie op te starten met een gevarieerde line-up aan modificaties.

Daarnaast worden de coöperatieve fans goed verwend. Voor het eerst in de geschiedenis van de franchise kun je nu door de originele campaign spelen met maar liefst vier spelers. Samen met mede-Halo-kenner Daniël voelden we de online connecties goed aan de tand en in de vier missies die we samen speelden, doken er weinig problemen op. Wellicht had een matchmaking-systeem niet misstaan, als je graag met andere spelers de levels doorloopt maar even geen vrienden kan optrommelen, but alas. Verder nodigde ik mijn jongste broertje van het weekend uit om de couch co-op te ondervinden als een ware blast from the past. En zo voelde het ook: geen poespas, controller aansluiten, inloggen en gaan. Nostalgisch was het zeker om weer onder het genot van de nodige trash talk de Covenant te overmeesteren; al moet je wel genoegen nemen met 30fps als je gebruikmaakt van de split-screen co-op. Just like the old days.

Tot slot moeten we even stilstaan bij de bonus-content van Halo: Campaign Evolved. We krijgen een drietal extra missies die zich afspelen tijdens Operation: METEORITE. De Master Chief gaat op een bijna bromance avontuur met iedereens favoriete 'I would have been your daddy' Sgt. Major Avery Johnson en de resultaten spreken voor zich. Ze bieden vermaak en additionele diepgang in het universum van Halo, terwijl Halo Studios met bepaalde features, zoals Brutes en iconische wapens, al een voorzetje doet voor de volgende remake. Operation: METEORITE heeft mij niet per se omver geblazen, maar het zit wel tjokvol fanservice in de vorm van lore, muziek, architectuur, sandbox-items en nog veel meer. Dit soort content maakt van Halo: Campaign Evolved meer dan slechts dezelfde missies in een nieuw pantser.