Solarpunk review - Levert te weinig energie op

Groene velden, hoge bomen en een helderblauwe lucht. Voor sommigen ontstond er verwarring over waar de ‘punk’ in Cyberwave's nieuwe game Solarpunk gebleven is. Waar cyberpunk en steampunk zich voornamelijk richten op dystopische werelden vol machines, draait de solarpunkbeweging juist om de hoop de planeet weer leefbaar te maken met behulp van duurzame energie. Het woord ‘punk’ staat daarbij niet voor een duistere, grimmige sfeer, maar verwijst binnen solarpunk naar het doe-het-zelfaspect, een van de kernwaarden van de punkbeweging. Die essentie weet Solarpunk goed over te brengen. Of de rest van de game ook geslaagd is, lees je in deze review.

Zwevend overleven

Solarpunk is een openwereld-survivalcraftgame die zich afspeelt in een wereld vol zwevende eilanden, die je met jouw luchtschip kunt verkennen. Elk eiland heeft andere grondstoffen waarmee jij je thuisbasis kunt uitbouwen. Met behulp van duurzame energie bouw je een utopische, zelfvoorzienende boerderij en een plek die je thuis kunt noemen.

Evenals in veel survivalgames word je wakker in de natuur en moet je de basisgereedschappen craften, zoals een bijl, pikhouweel en schoffel. Je kunt dan beginnen met bomen omhakken, stenen delven en kleine gewassen verbouwen. Langzaamaan kun je nieuwe hulpmiddelen ontgrendelen die het leven makkelijker maken. Na ongeveer twee uur heb je genoeg middelen verzameld en verwerkt om je eerste luchtschip te bouwen en andere zwevende eilanden te verkennen, die over andere resources beschikken dan het begineiland. Uiteindelijk wordt jouw overlevingspoging met behulp van deze grondstoffen geautomatiseerd; je kunt bijvoorbeeld sproeiers en automatische drilboren craften om het makkelijker voor jezelf te maken. Je hebt de keuze om te bepalen wat voor energie deze apparaten gebruiken. Kies je voor zonne-energie, dan heb je wat meer zonnepanelen nodig dan een aggregaat, maar je verbruikt geen hard benodigdee materialen zoals blaadjes, takken en hout. Het aggregaat daarentegen levert meer energie op, maar verbruikt dus wel grondstoffen.

Te veel druk voor een blauwdruk

Het eerste gebied dat je vrijspeelt, bevat een ander eiland waar je koper kunt delven en een luchtbasis met een verkoper, bij wie je gewassen en verwerkte grondstoffen kunt ruilen voor nieuwe blauwdrukken. De eerste paar ‘quests’ zijn prima te doen, maar na verloop van tijd wordt het al snel grindy. Zo moest je op een gegeven moment 32 eenheden verwerkt koper aanleveren voor een nieuwe blauwdruk, terwijl koper niet op het begineiland te vinden was. Omdat je pikhouweel bij het delven van ondergrondse materialen erg snel stuk gaat, moet je gewapend met twee à drie gereedschappen naar het eiland vliegen om het daar te delven, vervolgens terugvliegen naar je thuisbasis om deze te verwerken en daarna weer naar de verkoper vliegen. Op een gegeven moment kun je het delven automatiseren, maar om die machines te bouwen heb je ook veel resources nodig, waardoor het meer als grinden voelt dan als een echt ontspannende game.

Ontgrendel je de blauwdrukken niet, dan kun je geen nieuwe gebieden vrijspelen en daarmee geen nieuwe grondstoffen ontdekken, waardoor je vooruitgang stagneert. Je kunt wel je thuisbasis uitbouwen en versieren. Het aanbod van craftable meubels en decoratie is uitgebreid, waardoor je creatief aan de slag kunt om van je thuisbasis echt je eigen plekje te maken. Het bouwen van je basis zelf is ook vrij ontspannen; de stukken sloten goed op elkaar aan en ik had geen last van dat eeuwige gefriemel dat bij sommige games aan de orde is. Dat gezegd hebbende kost het versieren en bouwen ook redelijk veel materialen, waardoor het lijkt alsof je een afweging moet maken: je huisje bouwen of verder komen in de game.

Het uitvogelen van het bouwen kostte me wel even wat tijd. In de tutorial word je gevraagd een bed te maken bij de crafting table, die je vervolgens onder een dak moest plaatsen. Je werd ook gevraagd om een bouwhamer te craften, maar er werd niet uitgelegd dat deze bedoeld is om fundamenten, muren en daken te bouwen. Ik zat dus eerst bij de crafting table te zoeken naar onderdelen voor mijn huis, voordat ik doorhad dat dit alleen via de hamer kan. De meubels daarentegen worden wel allemaal via de crafting table gemaakt, die je vervolgens in de wereld kunt plaatsen. Ook bij het planten van de bessen moest ik even zoeken; ik kreeg namelijk steeds de melding dat de bessen op landbouwgrond geplaatst moesten worden. De bessenstruiken, waar je de zaadjes vandaan haalt, staan gewoon in de wereld, dus was ik aan het zoeken waar deze landbouwgrond moest zijn. Wat bleek: ik moest gewoon de schoffel gebruiken. Achteraf gezien vrij logisch, maar dit soort kleine dingen zouden in de tutorial best vermeld kunnen worden.

Overleven kent geen pauze

De survivalelementen zoals honger en dorst maken de game wat interessanter, omdat ze je een reden geven om gewassen te verbouwen en water te verzamelen. Ik had slechts één moment tijdens het spelen waarop het een beetje kritisch werd met de dorst, omdat het niet had geregend. Het is dus geen zware opgave om je personage in leven te houden, maar je moet er zeker op letten; dit zorgt voor een gebalanceerde ervaring. Er is ook een gezondheidsbalk, maar aangezien er geen gevechten zijn, gaat deze met name omlaag door valschade en (waarschijnlijk) honger en dorst, hoewel ik het nooit zo ver heb laten komen.

Een groot minpunt voor mij was dat de game niet gepauzeerd kon worden. Ga je naar het pauzemenu, loopt de game op de achtergrond gewoon door. Het kostte me even om dit uit te vogelen, maar nadat mijn luchtschip gewoon doorvloog terwijl ik naar het pauzemenu ging, begon het kwartje te vallen. Vooral omdat je op honger en dorst moet letten, is dit verre van ideaal. Droog je tijdens het gamen zelf uit en wil je even een drankje pakken, moet je dus naar het hoofdmenu gaan en de wereld daarna opnieuw laden. Met name in de singleplayermodus begrijp ik deze keuze niet.