Super Mario Bros. Wonder + Meetup in Bellabel Park review

Of je Nintendo Switch 2 nu onder het stof zit of dagelijks overuren draait, bij nieuwe Mario-content springen we allemaal toch even op. De besnorde loodgieter is nog een grote afwezige wanneer het aankomt op eigen games voor de nieuwe handheld van Nintendo, maar dat betekent niet dat we geen plezier met hem kunnen beleven op de hybride console.

Super Mario Bros. Wonder + Meetup in Bellabel Park, in het Nederlands: Samen naar het Bellabelpark, biedt een exclusieve Nintendo Switch 2-ervaring voor €19,99 via een upgradepack. Een stevige prijs voor DLC, maar hoe zeg je nee tegen Mario?

Toch is de vraag: is deze uitbreiding het waard? Daar zit ik zelf een beetje tussenin. De DLC is namelijk niet slecht, maar is het echt een DLC die aansluit bij wat ik zoek in een 2D Mario-game?

Exclusieve Nintendo Switch 2-content

Goed, in deze korte review richten we ons enkel op de additionele content uit het Meetup in Bellabel Park-upgradepack voor Super Mario Bros. Wonder. De DLC is na aanschaf direct beschikbaar en neemt ons mee naar, je raadt het al, Bellabel Park, een afgesloten gebied binnen de game. Deze nieuwe hub is opgedeeld in twee delen zeer diverse delen, bestaande uit een singleplayer- en een multiplayercomponent.

De singleplayercontent bestaat uit Koopaling-levels, Toad Brigade-uitdagingen, Rosalina als speelbaar personage en het samenstellen van een Toad-orkest. Op papier leuke toevoegingen, maar voor twintig euro voelt dat uiteindelijk als slechts een handjevol levels. Ja, wat zijactiviteiten, één personage en de nieuwe bloem powerup zijn er ook, maar alles bij elkaar voelt het toch wat karig.

Gelukkig kunnen we ook oversteken naar het multiplayergedeelte van Bellabel Park, waar we zowel lokaal als online minigames spelen tegen andere spelers. Deze modus biedt een flink aantal minigames, elk met een eigen charme. Maar hoelang blijven minigames leuk in een game die oorspronkelijk draait om platforming en semi-singleplayercontent?

Waar koop je de content voor?

Ik zal eerlijk zijn; de multiplayer-minigames zijn niet waar ik Super Mario Bros. Wonder voor speel. Samen levels doorlopen blijft leuk, maar voor minigames grijp ik eerder naar een Super Mario Party dan een 2D-platformer. De uitbreiding begint voor mij dan ook al snel met een achterstand, zeker omdat dit multiplayergedeelte het grootste deel van de content vormt.
De minigames zelf zijn divers. Zo moet je gecoördineerd springen om een wolkje in leven te houden, speel je verstoppertje, race je om munten te verzamelen of probeer je elkaar te elektrocuteren. Absoluut en zonder twijfel vermakelijk, maar de rek is er voor mij persoonlijk snel uit. Met speelrondes van zo’n 30 seconden tot een minuut blijft de houdbaarheid beperkt, ondanks de vele variaties die we zelfs in de minigames zelf aantreffen.

Waar de multiplayer een beetje zorgt voor wat teleurstelling, weet de singleplayercontent gelukkig meer indruk te maken. De Koopaling-levels in samen naar het Bellabelpark zijn oprecht sterk ontworpen. Ontgrendelen is simpel, want in iedere wereld zit een Toad Brigade-tent verstopt. Vind je deze, dan ontgrendel je een level waarin één van de zeven Koopalings zich schuilhoudt.

Dat brengt ons wel direct bij een puntje van kritiek, want zoals je kunt lezen zijn het er slechts zeven. Voor zo’n belangrijk onderdeel van de game voelt dat aan de magere kant. Gelukkig zijn er ook nog de Toad Brigade-trainingen, waarin je zowel eenvoudige als uitdagende opdrachten voorgeschoteld krijgt.

Deze uitdagingen leveren Bellabel-water en een soort scouting badges op. Dat vormt een fijne motivatie, want met deze resources kun je weer nieuwe content vrijspelen. Denk aan muziekinstrumenten voor het orkest, emoji’s voor de overworld, decoratieve bloemetjes en de nieuwe dual badges voor extra power-ups. De Bellabel-waterdruppels geven genoeg reden om door te spelen, mits je na de Koopaling-levels nog de motivatie hebt om dat te doen.