Ranked: Alle mainline Final Fantasy-games op een rijtje

Sommige dingen in het leven lijken op het eerste gezicht onmogelijk. Wereldvrede bereiken, hongersnood oplossen, je schoonmoeder tevredenstellen… Zo kregen ikzelf en collega Philip ook de moeilijke taak om deze Ranked te maken van de mainline-games in de Final Fantasy-franchise. Een reeks die inmiddels zo groot is geworden en waar de fanbase ook heel veel meningen over heeft. De kans is dan ook groot dat jij een andere volgorde zal hanteren dan wij hier, maar ja: toch wilden we extra aandacht aan de serie schenken wegens de aanstaande releases van Final Fantasy Resonance en Final Fantasy VII Revelation. We hebben gewikt en gewogen, hier en daar een kleine discussie gehad, maar uiteindelijk zijn we op dit eindresultaat uitgekomen.

Noot: zowel Final Fantasy VII Remake als Rebirth zijn in deze lijst opgenomen door hun omvang en omdat ze toch iets meer bieden dan ‘gewoon een remake’.

C-tier - Ouderwetse klassiekers

18. Final Fantasy
Dé game waarmee het allemaal begon. De eerste Final Fantasy sloeg in als een bom toen die in 1987 verscheen en redde zowaar even ontwikkelaar Square van de financiële afgrond. Het was het begin van deze legendarische franchise en uiteraard kan je de impact ervan niet negeren. Toch is deeltje I, anno 2026, een lastige om aan te raden. Het verhaal van de vier ‘Warriors of Light’ die Chaos moeten verslaan is oké, maar duidelijk ondermaats als je gaat vergelijken met latere delen. Ook de gameplay is heel basis en niet zo diepgaand. De Pixel Remaster zorgt ervoor dat je deze game met wat moderne aanpassingen kan ervaren, maar het blijft vooral een product van zijn tijd. Leuk om eens te spelen voor de liefhebbers, maar verder niet zo heel speciaal.

17. Final Fantasy II
Wat voor het eerste deel geldt, is ook voor Final Fantasy II van toepassing. Het verhaal is wat dieper en duisterder, maar het blijft allemaal redelijk oppervlakkig. Firion neemt het met drie vrienden op tegen de Emperor of Palamecia die de wereld probeert te veroveren door monsters uit de hel op te roepen. Het Word Memory system en Stat Growth Sytem worden geïntroduceerd, maar dit is eenmalig in de serie. Zo moet je bepaalde key words uit de gesprekken onthouden en deze gebruiken om verder te geraken. Daarnaast verdiende je geen experience na de gevechten, maar werd je sterker op basis van de genomen acties (SaGa-serie). Dus door veel te incasseren ging je defense omhoog en door aan te vallen ging je attack power omhoog. Zo kun je enorm snel overpowered raken door je eigen teamgenoten aan te vallen en deze vervolgens weer te healen. Toch zijn er ook een paar dingen in Final Fantasy II geïntroduceerd die tegenwoordig niet meer weg te denken zijn. Zo is dit het eerste deel waarin Cid zijn opmaak maakt, zie je voor het eerst de Chocobo’s verschijnen en kom je voor het eerst een Dragoon tegen. Voor de fans leuk om op te pakken, maar ook niet erg als je deze eventueel overslaat.

16. Final Fantasy III
In Final Fantasy III worden vier weeskinderen uit Ur de nieuwe Warriors of Light. Zij moeten het opnemen tegen Xande die de wereld in de duisternis wil dompelen, zodat hij onsterfelijk kan worden. Het verhaal is wat minder diep dan in het voorgaande deel, maar ze gaan weer terug naar het standaard levelsysteem. Het dynamische Job System wordt voor het eerst geïntroduceerd. Hiermee kunnen de personages op elk moment in het menu van klasse (Knight, Thief, Ninja, Sage, Summoner, enz.) wisselen. Dit geeft je enorme vrijheid om zelf je tactiek te bepalen, maar is het ook cruciaal om de juiste klasse-combinatie te vinden voor bepaalde dungeons. Naast het Job System kom je ook voor het eerst de iconische Moogles tegen en kun je voor het eerst legendarische wezens oproepen met de Summons. De game is alleen wel aardig pittig en op het einde zelfs onredelijk. Zo ben je urenlang bezig om The Crystal Tower en The World of Darkness te doorkruisen om eindelijk de eindbaas te verslaan, maar kun je nergens saven. Als je faalde, moest je het hele stuk weer opnieuw doen, maar met de HD Pixel Remaster kun je dit gelukkig omzeilen. Ook hier geldt leuk om te spelen, maar geen ramp als je deze niet bovenaan je lijst zet.

15. Final Fantasy XI
Dit deel is een vreemd gevalletje. Final Fantasy XI is een MMO en dat betekent natuurlijk dat je een totaal andere ervaring zal krijgen dan de andere delen in de reeks (behalve XIV natuurlijk). De overstap naar dit nieuwe genre was gewaagd en daar heb ik wel respect voor. Toch is deze game vandaag de dag moeilijk om aan te raden, want liefhebbers van MMO’s hebben namelijk een veel betere Final Fantasy-game om dan te spelen. Het verhaal van dit deel was nu niet echt het beste, de game wordt repetitief en er zijn ook voldoende technische probleempjes te vinden. Final Fantasy XI is belangrijk voor de reeks omdat het in zekere zin ‘de basis legde’ voor die andere (gigantisch populaire) MMO, maar het is anno 2026 zeker geen must-play en ook niet heel toegankelijk.

B-tier - Unieke entrees

14. Final Fantasy XIII
Final Fantasy XIII is waarschijnlijk één van de meest controversiële delen in de hele reeks. Vaak hoor je vanuit de fanbase dat dit gewoon een ‘lineaire loop-door-gangen-simulator’ is en ergens hebben deze criticasters wel een punt. Ook het verhaal wordt wel eens verweten te ingewikkeld te zijn. Tegelijk zit de combat (het zogenaamde ‘Paradigm Battle System’) wel strategisch goed in elkaar en visueel was de game ook heel geslaagd voor zijn tijd. Daarnaast was de soundtrack ook nog eens een waar genot voor onze oren. Zeker niet de beste game in de reeks, maar tegelijk krijgt Final Fantasy XIII soms iets té veel haat over zich heen.

13. Final Fantasy V
In Final Fantasy V is het avontuur van Bartz en zijn vrienden wat luchtiger en minder diep als je deze met het vierde en zesde deel vergelijkt. De eindbaas van de game, Exdeath, is ook niet zo memorabel als zijn voorganger Golbez of opvolger Kefka, want hij zorgt niet voor de emotionele impact die zij wel hebben veroorzaakt. Het Job System is terug maar geperfectioneerd voor nog meer keuze. Zo is het voor het eerst mogelijk gemasterde technieken te gebruiken terwijl je een andere Job hebt. Hierdoor kan een Knight naast veel schade aanrichten/opvangen bijvoorbeeld ook opeens healen, zwarte magie gebruiken of twee verschillende wapens dragen. Er zijn tweeëntwintig Jobs beschikbaar dus er zijn mogelijkheden genoeg en dit geeft de game veel replay value. Daarnaast wordt in dit deel de legendarische Gilgamesh geïntroduceerd die je regelmatig in de andere delen tegenkomt. Dit deel is de moeite waard; zeker als je van customization houdt, maar door de luchtige toon is het niet de meest memorabele.

12. Final Fantasy VIII
Final Fantasy VIII is misschien niet dé meest geliefde titel in de reeks, maar toch verdient dit deel wat liefde. Het verhaal van ‘best looking guy’ Squall en zijn love interest Rinoa heeft z’n ups en downs en ook het hele junction systeem mocht wat meer gestroomlijnd worden. Toch heeft de game ook heel veel goeds te bieden, want achter het soms ietwat ingewikkelde plot, schuilt toch een mooi liefdesverhaal met best diepgaande thema’s. Oh ja, dan is er natuurlijk nog Triple Triad. Alleen al voor die minigame zou je dit deel (opnieuw) moeten opstarten.

11. Final Fantasy X
Er valt veel te zeggen over Final Fantasy X. Een game met een geweldige soundtrack, coole personages en een heerlijk klassiek turn-based combat systeem. Tegelijk is deze game ook behoorlijk lineair en het verhaal heeft z’n ups en downs. Sommige gebieden waren ook best langdradig om te doorkruisen (of gewoonweg irritant als je voortdurend bliksem moet ontwijken). De Engelstalige voice-acting is tegelijk ook best… tenenkrommend. Goed, dan zet je de game gewoon in het Japans, toch? Ach nee, want de HD-remaster heeft die optie niet! Final Fantasy X is nog steeds een aanrader, al moet je dus wel even door de verschillende gebreken kijken.

A-tier - Final Fantasy-essentials

10. Final Fantasy IV
Final Fantasy IV is het eerste deel op de SNES en bevat het beste uit de delen op de NES. De prachtige soundtrack komt op de nieuwe console veel beter tot zijn recht. Het is de eerste Final Fantasy met een meeslepend en episch verhaal waarin liefde, verlies, verraad en groei allemaal de revue passeren. Je volgt Cecil in zijn strijd tegen Golbez die de wereld wil vernietigen. Tijdens dit avontuur verandert hij van Dark Knight naar Paladin en ontmoet hij memorabele teamgenoten. Hun verhalen zijn intens en door hun vastberadenheid maken zijn indruk. Het is niet het eerste deel waar teamgenoten sterven, maar in dit deel maakt het voor het eerst impact. De game is aardig groot en je verkent de hele wereld, gaat ondergronds en bezoekt zelfs de maan. Final Fantasy IV introduceerde het Active Time Battle system waarbij je kunt aanvallen als je gauge vol is. Dit gaf een urgentie aan de gevechten waardoor je snel beslissingen moet nemen. Je hebt helaas geen invloed op de samenstelling van je team, want de personages wisselen puur op basis van het verhaal. Ieder teamgenoot heeft zijn eigen klasse en vaardigheden. Dit kan de gevechten in het begin enigszins lastig maken, omdat je afhankelijk van de soms nog zwakke teamgenoten bent. Als je graag een old school Final Fantasy wilt spelen, dan zou ik deze zeker proberen.

9. Final Fantasy XV
Final Fantasy XV heeft net zoals zijn voorganger een turbulent verleden. De ontwikkeling van de game begon al in 2006 met de naam Final Fantasy Versus XIII. Na jaren van ontwikkelingsproblemen, conceptwijzigingen en een wisseling van regisseur kwam uiteindelijk het vijftiende deel in 2016 uit. Kroonprins Noctis en zijn beste vrienden Prompto, Ignis en Gladiolus moeten dertien koninklijke wapens vinden om de zegen van de goden (Astrals) te krijgen. Zo kan hij de koning van Lucis worden en Eos verlossen van de eeuwige duisternis. In deze roadtrip met serieuze ondertoon verken je de gigantische wereld in de Regalia, ontdek je verschillende dungeons en moet je het opnemen tegen immense Astrals. Tevens zie je hoe sterk de vriendschap en dynamiek tussen de vrienden is en dat zorgt ervoor dat einde van de game hard aankomt. Het real-time actie-systeem is even wennen, maar als je aan het Warp-systeem gewend bent worden de gevechten met Noctis heel erg leuk om te doen. Het verhaal van Noctis was bij de release incompleet en werd versnipperd over DLC’s of andere media. Door deze fragmentarische vertelling ontbraken cruciale achtergrondverhalen en dit heeft de game niet geholpen. Ook wordt de game aan het einde van het verhaal erg lineair. Gelukkig wordt dit met de Royal Edition goedgemaakt. Zeker niet voor iedereen, maar toch echt de moeite waard.

8. Final Fantasy XII
Final Fantasy XII verliet de traditionele lineaire structuur en in plaats daarvan speelde je in een open wereld in de politiek geladen setting van Ivalice. In deze wereld zijn de koninkrijken van Archadia en Rozzarria met elkaar in conflict. Als de kleine natie van Dalmasca door Archedia wordt geannexeerd, begint prinses Ashelia een verzetsgroep. Ze neemt het samen met Vaan en andere excentriekelingen op tegen de Archedian Empire. Dit geladen verhaal speelt zich af in een gigantische wereld vol politieke intriges, verschillende rassen en diepe mythologie, maar de hoofdpersoon Vaan valt een beetje weg bij dit grote verhaal dat meer draait om Ashe en Balthier. De gevechten zijn real-time zodat je niet een apart gevechtsscherm hoeft te gaan (Active Dimension Battle). Met het Gambit-systeem kun je de acties van je groepsleden programmeren met als/dan instructies zoals heal een teamgenoot als deze minder dan vijftig procent hp heeft. Dit system is erg handig in gebruik, maar de instelling van de Gambits kan ook het gevoel geven dat de game zichzelf speelt. Het progressiesysteem (License Board) biedt veel diepgang maar had ook het nadeel dat alle personages op elkaar gingen lijken. Dit wordt verbeterd in Final Fantasy XII: The Zodiac Age waar twaalf klassen geïntroduceerd worden waarvan je er twee per personage kunt kiezen.

7. Final Fantasy XVI
Ook Final Fantasy XVI is een vreemd beestje. De overstap van turn-based systemen naar een volledig ‘Devil-May-Cry-achtig’ combatsysteem viel niet bij iedereen in goede aarde. Puristen zouden je dan ook vertellen dat je dit deel moet mijden als de pest. Alhoewel ik nog steeds grote fan blijf van de turn-based games, wist deel XVI me toch positief te verrassen. Als je kan aanvaarden dat de combat helemaal anders werkt en dat het verhaal een stuk duisterder is dan de andere games in de reeks, is dit echt een topper. Niet goed genoeg voor een S-tier, maar een enorm genietbare én spektaculaire actiegame.

6. Final Fantasy IX
Final Fantasy IX wordt door sommigen gezien als de ‘laatste van de klassieke Final Fantasy-games’. De game keerde terug naar de ‘fantasy-roots’ – het zit nu eenmaal een beetje in de titel – en het werd een ware liefdesbrief aan de fans van het eerste uur. Final Fantasy IX heeft een memorabel verhaal vol coole momenten. Ook de personages – Steiner en Vivi blijven geweldig – tillen deze game naar een hoger niveau. Is dit deel perfect? Nee, de gevechten gaan soms traag en Kuja is nou niet echt de beste slechterik die de reeks al heeft gezien. Toch is deze game absoluut je tijd waard en hij verdient dan ook terecht een plekje in de A-tier.

5. Final Fantasy XIV
Toen Final Fantasy XIV in 2010 werd uitgebracht, was er veel lag, waren de menu’s onhandelbaar en was er weinig te doen. Naoki Yoshida kreeg de taak om deze game speelbaar te houden met updates, maar ook de taak om in het geheim een nieuwe game te realiseren. Tijdens een in-game event werd de nieuwe wereld geïntroduceerd. De maan brak open en Bahamut vernietigde de originele gamewereld. De game werd opnieuw uitgebracht onder de geweldige naam Final Fantasy XIV: A Realm Reborn (2013). Deze versie heeft een stabiele engine, een compleet nieuw vechtsysteem, een ijzersterke structuur en is een van de meest geprezen MMORPG's aller tijden. Dit komt mede doordat dit een van de beste verhalen uit de franchise is, je de Main Scenario Quests ook volledig solo met computergestuurde bondgenoten kunt doorlopen en je toegang tot alle klassen hebt door van wapen te verwisselen. De game heeft ook een vriendelijke community, een meesterlijke soundtrack en veel optionele content. Helaas moet je wel door honderden uren aan oude content heen, voordat je met het nieuwste hoofdstuk kunt beginnen. Daarnaast moet je na de uitgebreide proefversie een maandelijks abonnement nemen om toegang tot de servers te houden. Voor MMORPG’s-liefhebbers een must-play.

4. Final Fantasy VII Remake
Waarschijnlijk één van de meest langverwachte games die de reeks ooit heeft gekend. Deze ambitieuze remake werd aangekondigd in 2015 en verscheen uiteindelijk vijf jaar later. Toch was de release van dit deel niet zonder controverse: het is geen één-op-één remake van het origineel én er zijn drie games nodig om het verhaal (opnieuw) te vertellen. De game speelt zich louter af in Midgar, waardoor het ook weinig vrijheid geeft. Inmiddels is gebleken dat Final Fantasy VII Remake écht wel bestaansrecht heeft. Deze game is een echte aanrader voor iedereen: de visuals spatten van je scherm af, het plot is nog steeds enorm boeiend (al konden de zijmissies beter uitgewerkt worden) en de moderne interpretatie van het gevechtssysteem is geslaagd. Een moderne klassieker die een mooi plekje in onze tier-lijst heeft verdiend!

S-tier - Beste JRPG's in de business

3. Final Fantasy VII Rebirth
Final Fantasy VII Rebirth is het tweede deel in de remake-trilogie en gaat direct verder na de ontsnapping uit Midgar. Hier verlaat je de lineaire structuur uit het vorige deel en heb je een hele wereld om te verkennen tijdens de zoektocht naar Sephiroth. Zo kun je te voet of met Chocobo zelf bepalen waar je naartoe gaat en wat je gaat doen. Zo kun je uren verliezen met het geweldige Queens’s Blood, gewoon genieten van de prachtige wereld of luisteren naar de interactie tussen de teamgenoten. Het gevechtssysteem is vergelijkbaar met die uit Final Fantasy 7 Remake, maar voegt daar het Synergy-systeem aan toe. Cloud en zijn vrienden kunnen nu zonder ATB-punten te verliezen unieke duo-aanvallen uitvoeren of krachtige limiet-achtige combinaties ontketenen die tijdelijke voordelen opleveren. De open wereld is een leuke afwisseling, maar kan ook vermoeiend worden door de overvloed aan repetitieve taken op de kaart en het activeren van Chadley’s torens maakt het verkennen van de wereld minder interessant. In het verhaal zitten een aantal controversiële tempowisselingen en het abstracte einde heeft voor nieuwe discussies gezorgd. De mini-games zijn in beperkte mate leuk om te doen, maar misschien is Square Enix hiermee iets doorgeschoten. Zeker een aanrader.

2. Final Fantasy VI
Final Fantasy VI bevat al het goede van de voorgaande delen. Het is naast Chrono Trigger een van de beste JRPG’s allertijden. In een tijd waar magie al duizend jaar van de aardbodem verdwenen is maakt de Gestahl Empire magicite van Espers om toegang tot magie te krijgen. Terra ontsnapt uit hun slavernij en ontmoet elf andere memorabele personages die iets tegen The Empire hebben. Ieder personage heeft zijn eigen unieke vaardigheden, maar door de magicite van Espers te equipen kon je magie van hen leren, kreeg je van sommige Espers stat bonussen en kon je de desbetreffende Espers summonen. Ook zie je voor het eerst de Desperate Attacks die soms plaatsvond als je weinig hp had. Dit concept zie je in latere delen terug als Limit Breaks en dergelijke. De antagonist Emperor Gestahl is een boosaardig figuur, maar wordt overtroffen door zijn hofnar. De legendarische, maar zeer onstabiele Kefka is echt ver heen en zijn waanzin maakt veel indruk. Als je denkt dat je de laatste dungeon hebt gedaan, wordt de wereld vernietigd. Op dat moment zit je nog maar op de helft. Je moet eerst je team weer bijeen krijgen, zodat je optionele dungeons kunt verkennen, bijzondere Espers kunt zoeken en uitdagende bijzondere bazen kunt verslaan, voordat je naar de echte laatste dungeon gaat. De game is nagenoeg perfect, maar als alle personages eenmaal alle magie kunnen gebruiken worden de gevechten heel makkelijk. Maar dat is ook een beloning die je na je epische avontuur verdient hebt. Zeker een aanrader.

1. Final Fantasy VII
Toon eender wie (ook degenen die nog nooit een Final Fantasy-game hebben gespeeld) het iconische ‘Buster Sword’ van Cloud en de kans is groot dat ze zullen weten uit welke game het afkomstig is. Je zou kunnen zeggen dat Square Enix Final Fantasy VII misschien iets te veel aan het uitmelken is (met alle remakes, remasters, spin-offs, etc.), maar de originele game heeft nu eenmaal deze legendarische status verdiend. Waarschijnlijk is het dan ook geen verrassing dat we deze ranked eindigen met dit deel. Het verhaal van Cloud, Tifa, Aerith en co. was in 1997 al geweldig, maar ook vandaag de dag blijft het een echte topper (en het is nog steeds actueel en relevant). Het verhaal zit ook vol met memorabele momenten (de openingsscène, plezier in de Gold Saucer, het dramatische Nibelheim incident, dé beroemde scène met Aerith, ...) en de begeleidende soundtrack is hemels. Bovendien is Sephiroth één van de meest imposante bad guys in de franchise, maar ook gewoon in het algemeen... ooit. Final Fantasy VII is een dijk van een game en krijgt daarom de felbegeerde nummer 1 spot in deze ranked!

Alle mainline Final Fantasy-games ranked

Je bent een heel eind gekomen! Wat een franchise; eentje die al zo veel jaren meegaat, dat het een heel karwei was om ze op een goede volgorde te zetten. Zie hier alle mainline Final Fantasy-games nogmaals gerangschikt in de tierlist:

S

Final Fantasy VIIFinal Fantasy VIFINAL FANTASY VII REBIRTH

A

Final Fantasy VII RemakeFinal Fantasy XIVFinal Fantasy IXFinal Fantasy XVIFinal Fantasy XIIFinal Fantasy XVFinal Fantasy IV

B

Final Fantasy XFinal Fantasy VIIIFinal Fantasy VFinal Fantasy XIII

C

Final Fantasy XIFinal Fantasy IIIFinal Fantasy IIFinal Fantasy (1987)

D

Wat zijn jouw favoriete Final Fantasy-games? Zitten er titels tussen die je liever vergeet? Laat het ons vooral weten!