Daar waar Animal Crossing: New Horizons mij sane hield tijdens de Covid-lockdown, houdt Pokémon Pokopia mij sane tijdens de vooravond van de Derde Wereldoorlog. Jeetje, wat een binnenkomer. Hoi, ik ben Claudia en ik heb de afgelopen dagen niets anders gedaan dan Pokémon Pokopia gespeeld om je van deze review te kunnen voorzien. Met Pokémon Pokopia kiest de serie voor een onverwachte nieuwe richting. Geen gyms, geen battles, geen Pokémon League, zelfs geen Pokémon vangen in Pokéballs. In plaats daarvan krijg je een rustige sandbox life sim waarin je de wereld weer opbouwt met de hulp van verschillende Pokémon-vrienden. Voor wie het zich nog kan herinneren, heb ik hier eind vorig jaar in een Opinion over Pokémon Pokopia de game he-le-maal afgebrand na het zien van de aankondigingstrailer ervan. Ik heb nu inmiddels enkele tientallen uren in de game zitten en ik moet toch echt toegeven dat ik de game niet weg kan leggen en dat ik er met mijn Opinion, die gebaseerd was op enkel de aankondigingstrailer, helemaal naast zat.
Een onverwachte held in een lege wereld
In Pokémon Pokopia word je wakker als een Ditto in een wereld waar zowel mensen als Pokémon plots zijn verdwenen. Wat er precies is gebeurd, blijft eerst een raadsel. De wereld voelt verlaten en stil. Toch merk je snel dat er nog sporen zijn van het leven dat hier ooit was. Oude huizen, verlaten dorpen en stukken natuur wachten tot iemand ze weer tot leven brengt.
Je krijgt al snel hulp van nieuwe Pokémon die alleen in deze game voorkomen. Professor Tangrowth, de eerste andere Pokémon die je tegenkomt, speelt daarin een grote rol. Hij helpt je begrijpen wat er met de wereld is gebeurd en geeft je tips om de wereld te herstellen. Door met hem en andere Pokémon te praten en ze te helpen met verschillende zaken, ontdek je langzaam het verhaal achter de verdwijning.
Het verhaal blijkt verrassend diep voor een cozy sim game. Je vindt naast nieuwe Pokémon ook dagboekpagina’s, oude foto’s en andere sporen van het verleden. Deze kleine stukjes lore geven context aan de wereld. Ze laten zien hoe mensen en Pokémon vroeger samen leefden. Het motiveert je daarnaast ook extra om de wereld weer te herstellen. Je merkt dat de wereld langzaam weer tot leven komt met elk klein dingetje dat je doet. Dat geeft een sterk gevoel van vooruitgang.
Habitats herstellen
De kern van Pokémon Pokopia draait om het herstellen van habitats. Elke Pokémon leeft in een specifieke omgeving. Als je die omgeving correct opbouwt, keert die soort terug naar de wereld. Soms is dat simpel. Vier stukken gras naast elkaar plaatsen kan bijvoorbeeld al genoeg zijn. Andere habitats zijn een stuk complexer. Je moet bepaalde objecten in een specifieke volgorde neerzetten. Of je moet ze in een specifiek gebied plaatsen met de juiste luchtvochtigheid. De game geeft hints voor hoe je specifieke habitats op moet bouwen via het verhaal, via gevonden aanwijzingen of via hints die je in de winkel kunt kopen met coins die je verzamelt door missies te voltooien.
Wanneer een habitat compleet is, verschijnt er een Pokémon die daar kan leven. Sommige habitats hebben maar één soort. Andere habitats trekken meerdere soorten aan. In dat geval moet je die habitat meerdere keren bouwen om alle soorten te vinden. Elke Pokémon kan maar één keer gerekruteerd worden. Dat maakt elke nieuwe ontmoeting waardevol. Hier komt de slogan Gotta Catch 'em All heel erg naar voren, hoewel je de Pokémon technisch gezien hier niet vangt. De Pokémon lopen ook los rond in de wereld, ze blijven dus niet bij hun habitat hangen. Dat kan soms lastig zijn als je op zoek bent naar een specifieke Pokémon, maar dat wordt slim opgelost met het Honey-voorwerp waarmee je een Pokémon terug naar zijn habitat kunt teleporteren.
Elke Pokémon heeft ook voorkeuren voor zijn leefomgeving. Noctowl houdt bijvoorbeeld van donkere plekken. Shellos voelt zich beter in een vochtige omgeving. Door de omgeving aan te passen en decoraties te plaatsen, maak je Pokémon gelukkiger. Decoraties kun je maken via recepten en de juiste materialen. Je vindt ze in de wereld of koopt ze in een winkel. Zo ontstaat een rustige gameplayloop waarin bouwen, verzamelen en verbeteren continu samenkomen.
Elke Pokémon heeft daarnaast ook een eigen vaardigheid. Charmander kan bijvoorbeeld kaarsen en kampvuren aansteken. Scyther kan boomstammen omzetten in planken. Die vaardigheden heb je nodig om nieuwe gebieden te openen of om nieuwe habitats of decoraties te bouwen. Daardoor blijft elke Pokémon belangrijk voor je voortgang. De Pokémon hebben ook eigen persoonlijkheden. Dat merk je aan hun dialogen en hun gedrag. Ze lopen anders rond en reageren anders op objecten. Toch had daar nog meer variatie in mogen zitten. Veel soorten gebruiken dezelfde interacties met dezelfde voorwerpen, daar had wel iets meer verschil in mogen zitten. Wel zijn de dialogen erg grappig en hebben verschillende Pokémon hun eigen taalgebruik. Zo heeft Kyogre een beetje een Southern accent en is Gloom bijvoorbeeld een beetje verlegen.
De game kent meerdere verschillende eilanden die je kunt bezoeken. Elk eiland heeft een eigen stijl, gimmick en Pokémon die je er kunt tegenkomen. Het hoofddoel in elke stad is het herstellen van het Pokémon Center. Daarvoor moet je de omgeving verbeteren. Hoe beter de habitats en huizen in de stad, hoe hoger het omgevingsniveau wordt. Als dat niveau hoog genoeg is, krijg je een reparatiekit voor het Pokémon Center. Dat moment voelt als het afronden van een hoofdstuk. Daarna kun je het gebied nog verder verbeteren of naar een nieuw eiland reizen.
Bouwen met blokken
De wereld van Pokémon Pokopia bestaat uit voxels. Dat betekent dat je blokken kunt breken en ergens anders weer kunt plaatsen. Fans van Minecraft herkennen dit systeem wel. Als Ditto kun je de moves van andere Pokémon gebruiken. Water Gun laat dor gras weer groeien. Rock Smash breekt rotsen en blokken in de wereld. Die blokken gebruik je weer om nieuwe dingen te bouwen. Je kunt zo bijna alles bouwen wat je wilt. Bruggen, huizen, kleine parken of grote structuren. De game geeft je hierin veel vrijheid. Het voelt creatief en ontspannend tegelijk.
Het bouwen werkt meestal goed, maar niet altijd. De plaatsing van blokken hangt sterk af van de camerahoek die je op dat moment gebruikt. Soms plaats je een blok net niet waar je het wilt hebben. Dat kan wat frustratie geven tijdens grotere projecten. Gelukkig heeft de game een slimme oplossing. De Joy-Con2 van de Nintendo Switch 2 ondersteunt namelijk muisbesturing. In veel games voelt dat overbodig. In Pokémon Pokopia werkt het juist erg goed als je aan het bouwen of decoreren bent. Met de muis kun je blokken en objecten veel preciezer plaatsen. Nooit gedacht dat ik de muisfunctie van de Joy-Con 2 zou gebruiken en zou prijzen, but here we are.
Je kunt ook hele huizen bouwen via bouwkits. Eerst plaats je de kit op de grond. Daarna vul je hem met materialen. Tot slot laat je Pokémon het gebouw echt bouwen. Afhankelijk van de grootte duurt dat vijftien minuten of zelfs een hele dag. Die wachttijd klinkt lang, maar stoort eigenlijk niet. Er is altijd iets anders te doen. Nieuwe habitats bouwen, Pokémon zoeken of een ander dorp verkennen. Wanneer je een huis gebouwd hebt, kun je Pokémon erin laten leven. Kleine hutjes zijn alleen geschikt voor één Pokémon en zelfs alleen die van het kleinere formaat. In grote huizen kunnen zelfs meerdere Pokémon bij elkaar wonen. Het is aan de ene kant leuk om de huizen te decoreren alsof je in Animal Crossing of The Sims zit, maar ergens voelt het ook raar om Pokémon in huizen te laten wonen. Ik zie ze eigenlijk liever gewoon in het wild in de habitats wonen die ik voor ze gecreëerd heb.
Eindeloos verkennen
Naast bouwen en habitats herstellen is er veel te ontdekken. Over de hele wereld liggen relics verborgen. Professor Tangrowth kan ze analyseren. Kleine relics bevatten bekende items uit de hoofdserie. Denk aan Miracle Seed, Quick Claw en Black Sludge. Fans van de mainline Pokémon-games herkennen deze items meteen. Het zijn namelijk de held items die je aan je Pokémon kunt geven om te gebruiken tijdens gevechten. Hier zijn het relikwieën uit de tijd dat mensen en Pokémon nog samen leefden, en kun je ze gebruiken als decoraties.
Je vindt ook dagboekfragmenten en foto’s. Die vertellen meer over de wereld vóór de verdwijning. Het verhaal krijgt daardoor extra diepte. Een ander leuk element zijn de muziek-cd’s. Daarmee verander je de achtergrondmuziek wanneer je DJ-Rotom hebt gevonden. De nummers komen veelal uit oude Pokémon-games. Het voelt als een kleine viering van de geschiedenis van de serie. Een klein beetje fanservice, die ik zelf enorm kon waarderen.
Elke dag kun je ook een Cloud Island bezoeken. Dat systeem lijkt sterk op de Mystery Islands uit Animal Crossing: New Horizons. Daar vind je specifieke materialen en items, afhankelijk van welke Pokémon-knuffel je aan Drifloon laat zien. Je kunt ook Cloud Islands van andere spelers bezoeken. Soms alleen om te kijken, soms om samen te spelen. Je kunt zelfs een eigen Cloud Island maken waar maximaal vier spelers onafhankelijk van elkaar kunnen spelen en bouwen. Dat werkt een beetje als een server in Minecraft. Je kunt deze eilanden openbaar maken, of middels een code alleen met je vrienden spelen. Een erg leuke toevoeging, die compleet los staat van je eigen verhaalprogressie. Zo kun je dus prima samen spelen met vrienden die verder zijn dan jij, maar ook met mensen die net begonnen zijn.
De beste Pokémon Switch-game?
Visueel kiest Pokémon Pokopia voor een simpele stijl. Sommige spelers vinden dat het lijkt op een game uit 2020, of een stijl die te simpel, kinderlijk of schattig is. Toch past die stijl goed bij het rustige karakter van de game. De omgevingen zijn kleurrijk en duidelijk. De verschillende eilanden voelen echt anders. Daardoor blijft het verkennen leuk. Ik heb zelf persoonlijk weinig tegen de visuele stijl van de game. Het is in lijn met wat we gewend zijn van Pokémon-games.
De game draait hierdoor ook erg soepel. Dat is opvallend voor een Pokémon-titel, want we hebben in de afgelopen jaren wel anders gezien. Op de Nintendo Switch 2 blijft de framerate stabiel. Heeft natuurlijk ook met de verbeterde hardware te maken, maar het is in ieder geval een goed teken dat de game stabiel draait.
Er zijn echter ook een paar designkeuzes die misschien niet iedereen zal waarderen. Pokémon evolueren in Pokopia bijvoorbeeld niet. Je moet elke evolutievorm apart vinden via habitats. Dat is logisch, want je kunt Pokémon ook niet trainen om ze sterker te maken. Er zijn daarnaast ook geen shiny Pokémon te vinden, voor zover ik heb gezien.
Tot slot is er nog een héél klein puntje rond Ditto. Je kopieert Pokémon om hun moves te leren, maar je verandert niet volledig in hun vorm. Je blijft in menselijke vorm. Ik moet zeggen dat, ondanks dat ik de menselijke Ditto aanvankelijk toen ik de aankondigingstrailer zag echt nightmare fuel vond, ik wel steeds meer aan menselijke Ditto begin te wennen. Alleen bij vliegen als Dragonite of surfen als Lapras verander je dus wel helemaal in die Pokémon, in plaats van dat je je menselijke vorm behoudt en slechts je ledematen transformeert. Het is geen groot probleem, maar een autistische Pokémon lore-purist als ik struikelt daar weleens over. Ach, gelukkig heeft lang niet iedereen hier last van.
