Scott Pilgrim EX review - EXtreem snel voorbij

Toen ik afgelopen jaar hands-on mocht met de nieuwe brawler van Tribute Games was ik als een kind zo blij. Dit soort games brengen mij terug naar mijn onbezorgde kindertijd, waarin games als Streets of Rage 2, Golden Axe 2 en Super Double Dragon mij urenlang bezig wisten te houden. Dat Tribute Games een goede beat 'em up kan produceren hebben we wel gemerkt aan games als Teenage Mutant Ninja Turtles: Shredder's Revenge en Marvel Cosmic Invasion. Aan dat rijtje wordt nu dus ook Scott Pilgrim EX toegevoegd. Nu ben ik niet de meest doorgewinterde Scott Pilgrim-fan, maar voor een toffe beat 'em up ben ik altijd wel te porren. Dus ben ik er eens goed voor gaan zitten om de nodige uren door Toronto te banjeren en dat bleek uiteindelijk een stuk lastiger dan vooraf gedacht.

Help, waar zijn mijn bandleden?

Onze protagonist van dienst, Scott Pilgrim, is op een dag ergens in het jaar 20XX lekker met zijn indie-rockband Sex Bob-omb aan het oefenen als er plotseling iets vreemds gebeurt. Als donderslag bij heldere hemel wordt de voltallige band inclusief de instrumenten worden ontvoerd door Metal Scott. Scott Pilgrim blijft in zijn eentje achter en staat voor de taak om zijn bandleden en diens instrumenten weer uit de kwaadaardige klauwen van de ontvoerder te krijgen. Je merkt het al, Scott Pilgrim EX biedt geen diepgelaagd verhaal vol met lore voor de Scott Pilgrim purist, maar vooral een kant en klaar instapmodel voor iedereen die gewoon een lekkere beat 'em up wil ervaren. Zowel nieuwkomers als de meer ervaren Scott Pilgrim volgers kunnen zich onderdompelen in dit verhaal. Wil je liever weten wat er allemaal vooraf is gegaan aan dit avontuur, dan ben je toch genoodzaakt je te verdiepen in bijvoorbeeld de films, de stripboeken of anime-serie. Het verhaal is overigens gemaakt door Bryan Lee O'Malley zelf en past daardoor verder uitstekend binnen het Scott Pilgrim-universum.

Na de abrupte ontvoering van je bandleden en het doorlopen van een korte tutorial betreedt je de kleurrijke wereld van Toronto. Deze wereld steekt leuk in elkaar en bevat allerlei verschillende gebieden om te verkennen. Tribute Games heeft voor Scott Pilgrim EX getracht een nieuwe invalshoek mee te geven door geen strikt lineaire wereld te bouwen, maar er een open wereld structuur aan te geven. Dat wil in het geval van een beat 'em up niet zeggen dat je oneindig veel oppervlakte af te leggen hebt, maar wel dat je ongelimiteerd door Toronto kunt dolen als je dat leuk vindt. Dit werkt prima in Scott Pilgrim EX, maar voegt tegelijkertijd ook niet dusdanig veel toe dat het aanvoelt als een openbaring. Het is eerder een leuke gimmick waar je uiteindelijk niet al te veel gebruik van maakt. Dat laatste komt vooral omdat er niet zo heel veel te doen is buiten de missies om. Er zijn wat zijmissies die je kunt volbrengen en daar blijft het eigenlijk wel bij. Hierdoor word je niet aangemoedigd om buiten de lijntjes te lopen.

Van hot naar her en weer terug

Sowieso is Scott Pilgrim EX een game waar je naar alle waarschijnlijkheid niet zoveel tijd aan gaat spenderen. Dat komt omdat het een relatief korte game is. Als je buiten de gebaande paden gaat wandelen en echt je best doet om alles te ontdekken wat er te ontdekken valt, dan ben je met deze game zo'n twee tot vier uur zoet. Dat hoeft natuurlijk geen probleem te zijn, maar met een prijskaartje van een kleine dertig euro is dat wel een beetje uit proportie. Dat valt misschien ook nog wel door de vingers te zien en op ten duur wordt de prijs ongetwijfeld omlaag geschroefd, maar er zijn meer aspecten aan de game die de korte speelduur problematisch maken. De crux zit hem namelijk vooral in hoe de missiestructuur is ontworpen. Want hoewel de game dus relatief een korte speelervaring biedt, heb ik in dat korte tijdsbestek toch echt momenten gehad dat het voelde alsof het verhaal onnodig werd gerekt. De twaalf quests die je dient te doorlopen om het verhaal tot een goed einde te brengen bevatten namelijk ook fetch-quests die puur ontworpen lijken te zijn om je bezig te houden.

In het begin van de game zijn nog niet alle locaties beschikbaar en moet je jezelf toegang zien te verschaffen door de instrumenten van je bandleden te vinden. Heb je deze eenmaal in je bezit, dan word je geleid naar de plek waar je verder zou moeten kunnen gaan. Eenmaal daar aangekomen krijg je te horen dat je ook nog een riff moet zien te vinden die je op het desbetreffende instrument moet spelen voordat het slot zicht opent. En het kan maar zo dat je dan weer terug wordt gestuurd naar waar je echt net vandaan kwam om die riff te bemachtigen. Heb je die in je bezit, dan kun je weer terug naar de deur die je wil openen en kun je pas echt verder. Op die manier word je kunstmatig meermaals langs verschillende locaties geloodst en zelfs dan kun je de game nog binnen anderhalf uur uitspelen. De structuur dat je telkens heen en weer wordt gestuurd zorgt ervoor dat de game al snel herhalend aanvoelt en dat is echt zonde.

Audiovisueel on point

Scott Pilgrim EX slaat op een aantal essentiële onderdelen de plank best mis, maar heeft ook genoeg tofs te bieden. Het vechten onder de klanken van de chiptuneband Anamanaguchi is echt een waar genot. De Amerikaanse band heeft echt een prima soundtrack afgeleverd. Het past goed bij de sfeer van de game. Hoewel er geen gebruik is gemaakt van stemacteurs is het sound design überhaupt goed neergezet. Tribute Games heeft zich op dit vlak zeker van zijn beste kant laten zien. Dat kan ook worden gezegd over de gameplay. Dat loopt van het begin tot het eind soepel en werkt uitstekend. De button input wordt goed geregistreerd en ieder van de zeven beschikbare personages heeft genoeg verschillende aanvallen en combo's in het arsenaal zitten om de gevechten niet te eentonig te laten worden. Er zijn genoeg throwables die je kunt oppakken en richting het hoofd van een vijand kunt smijten en eigenlijk alle personages in de game zijn tof ontworpen. Ook zit de game boordevol met knipogen naar retrogames van vroeger zoals The Legend of Zelda: A Link to the Past, Super Mario Bros. 2 en Castlevania.

Bovendien heeft Tribute Games ook nog wat diepgang in de gameplay geïntroduceerd door het toevoegen van verschillende shops en items. In deze shops kun je accessoires, badges, eten en drinken kopen. Met de accessoires en badges kun je je personage op een aantal vlakken verbeteren. Hiermee kun je je personage een beetje vormgeven zoals jij graag speelt. Ga je liever uit van brute kracht, vind je snelheid belangrijk of hou je van een grote healthbar? Dat zijn de keuzes waar je voor staat. De badges zorgen voor een speciale perk. Zo kun je bijvoorbeeld een badge activeren om geld meer waard te laten zijn of om minder energie te gebruiken wanneer je je superaanval inzet. Er zijn tal van andere badges, dus het is zeker de moeite waard ze af en toe eens te wisselen. De een heb je wat meer aan dan de ander, maar het biedt in ieder geval wel wat diepgang in de gameplay.