Desktop Explorer review - Klikt op alle fronten

Soms wil je aan het einde van de werkdag gewoon een simpel spelletje spelen. Allemaal niet te moeilijk. Jezelf even niet druk hoeven maken over systeem compatibiliteit, of je wel genoeg RAM beschikbaar hebt en hoeveel gigawatt je GPU gaat trekken. Gewoon simpel. Aanklikken en relaxen. Je zou denken dat je Desktop Explorer in die categorie kan scharen. Het oogt redelijk primitief en het draait zelfs op een aardappel, maar schijn bedriegt. Want als Desktop Explorer iets niet is, dan is het simpel of relaxerend. Hoezo dat? Format even de mentale harddrive waarop je pre-existente indruk van Desktop Explorer staat zodat ik de geüpdatete review-versie ervan kan uploaden.[UPLOADING DE_REVIEW.EXE]

Cry uncle

Allereerst, ik begrijp waar je misconceptie vandaan kan komen. Wie niet beter weet, zou denken dat Desktop Explorer een basic throwback naar betere OS-tijden biedt. Tijden waarin Windows niet tjokvol bloat zat, AI-powered apps nog non-existent waren en je vrijwel alles met een simpele klik zelf kon beheren. Maar onder dat laagje OG Windows chroom schuilt iets veel sinisters. Een creepypasta ervaring die je verder naar binnen trekt met elke muisklik.

Wat Recurring Dream met Desktop Explorer tracht te doen is zowel intrigerend als verontrustend. Al snuffelend door de stokoude pc van je overleden oom, stuit je op een stukje software genaamd Desktop Explorer. Op het eerste gezicht oogt die software onschuldig en lijkt het niet meer te doen dan een vermakelijk, text-based avontuur aanbieden, waarin het ontrafelen van passwords noodzakelijk is om door te kunnen naar het volgende hoofdstuk. Maar dat gevoel van onschuld verandert al vlot in het onderbuikgevoel dat deze interactieve ervaring een stuk persoonlijker wordt dan je lief is. De dood van je oom, de onfortuinlijke situatie met je vader… alles lijkt erop te wijzen dat Desktop Explorer je dingen gaat vertellen die je achteraf helemaal niet had willen horen. Maar stoppen en deïnstalleren, dat voelt ook niet echt als een optie.

User’s Paradox

De kracht van Desktop Explorer schuilt hem grotendeels in de simpliciteit van de opzet en de complexiteit die komt kijken bij het boeken van progressie. Dat klinkt bijna paradoxaal, maar laat me uitleggen wat ik daarmee bedoel. Aan de ene kant kan Desktop Explorer niet eenvoudiger zijn. Wie ooit met een pc - en dan in het bijzonder met wat oudere exemplaren - heeft gewerkt, bezit onbewust alle skills om door Desktop Explorer heen te komen. Er wordt namelijk niet meer van je gevraagd dan wat browsing, tekstbewerking en andere basale handelingen waar de gemiddelde power user van nu de hand normaliter niet voor omdraait.

Aan de andere kant weet Recurring Dream op inventieve wijze toch de nodige complexiteit in Desktop Explorer te brengen. Het mysterieuze verhaal dat Desktop Explorer voorschotelt is namelijk opgedeeld in losse chapters, vaak maar een bladzijde lang en soms voorzien van een Notepad-bestand, een afbeelding of een verwijzing naar andere software die al op je pc staat, of later in de game wordt geïnstalleerd. De folder naar het volgende hoofdstuk is keer op keer voorzien van password protection en dat wachtwoord zit ergens verstopt in de informatie die je al hebt. Het is dus keer op keer de bedoeling dat je dat wachtwoord opspeurt en invoert. Wederom, klinkt simpel genoeg. Maar nee. Au contraire.

Een ge(k)likte ervaring

Wachtwoorden zitten namelijk bijzonder goed verstopt, vooral naarmate de game vordert. Aanvankelijk loopt het zo’n vaart nog niet en geeft Desktop Explorer genoeg visuele aanwijzingen om het correcte woord uit de aangeboden bronnen te extraheren, maar die luxe vervaagt beduidend vlug. Overduidelijke hints maken in no-time plaats voor cryptische omschrijvingen, in mythe gedrapeerde raadsels en de noodzaak om dieper in broncodes te wroeten of externe software te draaien om daar wat verborgen boodschappen uit te vissen.

Ook hier is het zo dat de vervolgstap soms best voor de hand ligt, maar dat het vaak ook van je vergt dat je een beetje out-of-the-box denkt. De vraag of een aanwijzing letterlijk of figuurlijk moet worden genomen, speelt in de ramp-up steeds meer een factor en de interne vraag van ‘wat bedoelt men hier nou eigenlijk mee?’ ligt constant op de loer. Een spoilervrij voorbeeld hiervan is de aanwijzing “One man’s trash is another man’s treasure”, waarna ik na een tijdje ploeteren tot de conclusie kwam dat een key document letterlijk in de prullenbak stond. Het is eigenlijk zo verschrikkelijk simpel, maar je moet er maar net aan denken. En dat is eigenlijk het geval met elke opdracht; hoe obscuur deze op het eerste gezicht ook lijkt.

Vergeet je screamsaver niet in te stellen

Want obscuur, dat is wel het woord waarmee we Desktop Explorer het beste kunnen associëren. Gehuld in een verhaal rondom het betreden van een mysterieuze grot en de steeds lastiger wordende tocht voorwaarts, laat Recurring Dream er geen gras over groeien om het verhaal een persoonlijke, duistere twist te geven die op soms subtiele, soms minder subtiele wijze de nekharen laat rijzen. Hiervoor berust men op het gebruik van uitstekende begeleidende audio en suggestieve suspense horror, wat een verademing is nu steeds meer horrorgames lijken te steunen op overmatig gebruik van jump- en audio-scares. Mede hierdoor zijn de schrikmomenten die Desktop Explorer wel hanteert - vaak in de vorm van een glitch - uiterst effectief gebleken.

Maar ook hier waarborgt Recurring Dreams dus een delicate balans. Desktop Explorer is niet te eng, maar ook niet te saai. Het is niet te makkelijk, maar ook niet onredelijk moeilijk. En die balans laat je keer op keer terugkomen wanneer je er om uiteenlopende redenen even klaar mee bent. Die puzzel waar je jezelf maar geen raad mee weet. De creepiness die je bekruipt. Uiteindelijk is het toch je nieuwsgierigheid die je toch weer dieper in de bekende ‘rabbit hole’ laat duiken. En als je er dan na een paar uurtjes helemaal doorheen bent geraakt, dan baal je er bijna van dat het voorbij is. En dat - jongens en meisjes - is een game die je wil spelen na een dag werken.