Game review: LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight review - Bijna de definitieve Batman

Het is dan ook niet langer een geheim dat zoon en ik in het diepste geheim bezig waren met de LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight reviewbuild. Wat blijkt? Het is een uitstekende game geworden, maar wijkt tegelijkertijd wat mij betreft te ver af van het originele concept.

TT Games, een digitale Brickmaster

LEGO en TT Games trekken al sinds jaar en dag met elkaar op. De ontwikkelaar weet als geen andere een LEGO-franchise om te toveren tot een game die zicht leent voor zowel jong als oud. Zo deed het dat in 2005 met LEGO Star Wars, in 2016 met LEGO Marvel’s Avengers en nu in 2026 dus met LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight.

Dat TT Games het kunstje van LEGO-games produceren onder de knie heeft is dan ook een understatement. De ontwikkelaar weet het bronmateriaal van bekende franchises te nemen, deze te voorzien van wat eigen interpretatie en het vervolgens te bundelen in een bijzonder vermakelijk pakketje. Uiteraard voorzien van de nodige humor, unieke spins op de persoonlijkheid van gevestigde namen en wat slapstick momentjes.

Zo ook in LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight, een game die moet functioneren als TT Games’ ultieme en definitieve LEGO Batman-verhaal. In de game beleven we wederom het verhaal van Bruce Wayne, maar dit keer vrijwel in zijn totaliteit. Dat betekent dat we door vrijwel alle films kachelen in een soort semi-chronologische vertelling.

Dat betekent automatisch ook dat we niet enkel als Batman spelen, want ook zijn steenrijke alter ego Bruce Wayne komt menigmaal aan bod. Dat niet alleen, ook Batgirl, Nightwing, Jim Gordon, Talia al Ghul, Robin en Catwoman zijn van de partij als speelbaar personage. Dit omdat deze allemaal een grotere rol binnen de Batman filmcatalogus spelen.

Wijkt af van het bekende pad

Het beperkte aantal speelbare personages wil echter ook direct betekenen dat LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight een sterke afwijking vertoont ten overstaan van diens voorgangers zoals LEGO Star Wars: The Skywalker Saga. Zo kennen we in dit deel slechts zeven speelbare personages. Een significant verschil wanneer we dit afzetten tegen de voorgangers die tientallen, zo niet honderden personages ter beschikking stelden.

Toch moet ik eerlijk bekennen dat ik dat enorme aantal aan beschikbare personages niet per se heb gemist. Het zevental dat aan het eind van de game ter beschikking staat – je ontgrendelt er namelijk één per chapter – beschikt namelijk over voldoende skills, persoonlijkheid en variatie om fris te blijven. Daarnaast zijn alle personages volledig voorzien van een voice-over. Zoiets had onmogelijk geweest bij een groot aantal personages, dus de keuze om het gezelschap compact te houden is verklaarbaar.

Legacy of the Dark Knight wijkt echter in meer onderdelen af van zijn voorgangers. Zo speelt de game zich af in een vrij grote openwereld die niet langer is opgedeeld in diverse eigen wereldjes, hubs of subsecties. Gotham staat direct in zijn totaliteit tot jouw beschikking en je bent vrij om te gaan en staan waar je wil. Dat is een vloek en een zegen tegelijkertijd.

Gotham, een rijke stad met struikelblokken

Laten we vooropstellen dat het heerlijk is om op verkenning te gaan in het welbekende Gotham. De wereld is levendig, zit bomvol collectibles en op ieder hoekje van een random straat of in de meest duistere steegjes is er wel iets van een verwijzing naar de franchise te bekennen. Niet alleen met bekende koppen en villains, maar juist met deepcuts, random events en gewoon piepkleine verwijzingen naar iets obscuurs dat ooit eens ergens in een comic is voorgekomen.

De grote open wereld is echter ook direct een groot struikelblok wat mij betreft. Want hoewel het fijn voelt om met Batmans Tumbler door de straten te scheuren of als Robin langs de hoge gebouwen te zweven, voelt het op een gegeven moment erg veel van hetzelfde. Ieder stukje van Gotham voelt namelijk donker, grauw en doorgaans een beetje meer van hetzelfde. Ondanks het gegeven dat de kaart is opgebouwd uit meerdere, door bruggen verbonden, eilandjes.

In een Skywalker Saga kregen we tenminste diverse gebieden die qua kleurgebruik en sfeer varieerden van elkaar. In deze game hebben we Gotham, The Batcave, de losstaande levels en dat is het eigenlijk wel. Qua variatie levert Legacy of the Dark Knight dan ook het een en ander in wanneer we dit afzetten tegen voorgaande games.

Een parade van Batman schurken

Het gebrek aan variatie levert echter wel op dat LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight het verhaal uitstekend weet te vertellen. In principe zijn het alle films die aan bod komen, maar beleven we deze vanuit een chronologische volgorde. Zo starten we bij de training met The League of Shadows uit Batman Begins, gaan we met Robin en Batgirl de strijd aan tegen Mr. Freeze en zien we hoe de Bat gebroken wordt door Bane.

Dat doen we soms in de open wereld van Gotham zelf, maar doorgaans in afgekaderde levels die zich binnen een bepaald gebouw afspelen. Denk daarbij aan een bezoekje bij de Iceberg Lounge, bloemetjes kijken in de botanische tuinen, het cellencomplex van Arkham Asylum en het vrolijke Haly’s Circus. Ieder level kent een geheime Red Brick, vijf objecten om te verwoesten voor een Batcave-object, vijf Wayne Caches en natuurlijk een Gold Brick. Opvallend daarbij is dat de stud objective verdwenen is. Maak je echter geen zorgen, studs zijn er namelijk in overvloed, gezien je deze uit moet geven bij Bat-Mite die zijn winkeltje heeft gevuld met curiosa. Het ontbreken van de eindeloze hoeveelheid personages, de stud objective en het geringe aantal collectibles in de levels zorgt er echter wel voor dat het 'Free Play'-concept een beetje verdwijnt, wat voor mij persoonlijk als een gemis voelt.

Wat betreft de storytelling is LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight in ieder geval het meest complete pakketje dat we tot op heden kunnen vinden op de markt. Het is namelijk voor het eerst dat we bijvoorbeeld Nolan’s The Dark Knight-trilogie in een LEGO-game aantreffen. Dat gezegd hebbende, de pacing doet eerder lijken dat er veel meer aandacht is gegeven aan de Batman-films van eind jaren 80 tot 1995.

Ik zeg bewust “het lijkt”, want in de praktijk valt dat eigenlijk wel mee. De chronologische volgorde doet namelijk ogen alsof de laatste drie films in snelvaart afspelen, en hoewel dat ook enigszins zo is, moeten we bijvoorbeeld niet vergeten dat ons verhaal start met het plot van Batman Begins.

LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight had definitiever kunnen zijn

Natuurlijk bevat de game de nodige verwijzingen naar de comics en animatieseries, maar naast de easter eggs draait het verhaal vrijwel compleet op de bestaande films. Jammer, want ook op dat gebied had deze “definitieve” versie een slag kunnen slaan. Zo hadden meer exotische uitstapjes naar bijvoorbeeld een Batman & Dracula niet misstaan. De kostuums verwijzen hier immers wel naar, maar in ongeveer vijftien uur aan verhaal, wijkt de storymode niet af van het bekende stramien.

In die initiële vijftien uur heb ik vooral de focus gelegd op het uitspelen van de storymode, met hier en daar wat zij activiteiten. LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight is echter geen game om doorheen te knallen. Je dient op verkenning te gaan, collectibles te verzamelen en random crimes op te lossen.

Collectibles zijn er immers in overvloed. Na vijftien uur spelen zat ik slechts op 55% completion rate, waarbij ik dus de credits heb zien rollen, maar daarna begint pas het echte werk. Zo zijn er 23 Red- en 30 Gold Bricks te verzamelen, 170 challenges en 121 Riddler/Cluemaster puzzels te voltooien, 101 kostuums en 30 voertuigen te ontgrendelen en 200 Wayne Caches te openen.

Ieder collectible verschaft weer iets anders. Zo gebruiken we de chips uit de Wayne Caches bijvoorbeeld om skills per personage te upgraden. De Gold Bricks gebruiken we juist om bepaalde combat/navigatie skills te verbeteren. Zo vinden we hier bijvoorbeeld de stud multiplier in terug. De Red Bricks dienen daarbij dit keer een andere functie, waarbij ze voornamelijk als paletswap voor de kostuums dienen.

Dat verzamelen is overigens niet al te moeilijk en het zijn juist deze momenten waarin je de leukste cameo’s tegenkomt. Echter, je bent veelal hetzelfde aan het doen. Dus mocht je de game spelen, wissel dan ook lekker af tussen de collectibles en storyline, zo blijft de variatie in balans en gaat het rondzwerven door Gotham niet vervelen.

Mo World Mo Problems

Zoals je wellicht hebt gelezen in de alles wat je moet weten over LEGO Batman: Legacy of the Dark Knight, komt deze game enkel te verschijnen voor PlayStation 5 (gespeelde versie), Xbox Series, pc en later Nintendo Switch 2. Dit is dan ook een pure current-gen-game en dat is duidelijk te zien.

Legacy of the Dark Knight draait als een zonnetje in zowel de fidelity- als de performancemodus. De schaduwen zijn sfeervol, de minifigs overduidelijk van plastic en de kledij een mengelmoes van verschillende stoffen. Hierin zie je allerlei grappige details, zoals het doorschijnen van Batmans cape, stoplichten die reflecteren op het plastic hoofd en regendruppels die lijnrecht van de minifigs afdruipen. Het is een mooi stukje design dat gepaard gaat met een prima audio-ondersteuning. De stemmen zijn subliem ingesproken, de acteurs hebben voldoende vrijheid gehad om een eigen draai aan het personage te geven, maar blijven dicht genoeg bij de origineel om herkenbaar te zijn.

Besluit je om de game in co-op te spelen, dan is dat bijzonder eenvoudig. De game ondersteunt namelijk een 2-player co-op drop-in-drop-out-functionaliteit. Hierdoor is het mogelijk om Wijnberg Junior eenvoudig mee te laten spelen, maar net zo makkelijk weer uit de match te gooien wanneer deze erop uitgekeken raakt. De game springt hierbij automatisch naar een splitscreenview en de performance-modus. Helaas is online co-op niet mogelijk, wat dit logischerwijs een uitstekende local co-opgame maakt.

Een grote openwereld komt echter ook gepaard met de bekende openwereldproblemen. Niet wat betreft framerate, maar vooral op technisch vlak. Zo heb ik met regelmaat NPC’s zien hangen, de companion door muren zien clippen en vijanden vast zien zitten in muren of andere objecten. Nooit gamebreaking of iets dergelijks, maar opvallend genoeg om toch even te benoemen.