Preview: Splatoon Raiders - Nieuw likje verf, zelfde kleur

We hebben allemaal een onrealistisch verlanglijstje. De loterij winnen, een beschuitje eten met Katja Schuurman of simpelweg weer eens de benzinetank volgooien voor minder dan negen tientjes. Mijn wens was daarentegen nooit zo ingewikkeld. Als Splatoon-fan met meer dan duizend gespeelde uren op de teller stond een singleplayer spin-offgame bovenaan mijn verlanglijstje. En met Splatoon Raiders gaat die wens in vervulling. Ondertussen heb ik de kans gehad om de game bij Nintendo eens goed aan de tand te voelen. En wat blijkt? De game wijkt verrassend weinig af van de succesformule van de serie. Dat is in de basis positief en tegelijkertijd niet heel spannend. Ik vertel je meer in deze Splatoon Raiders-preview!

Met je neus in de inkt gevallen

Deze eerste Splatoon-spin-off trapt af wanneer het schatzoekende artiestentrio Deep Cut neerstort op de tropische Spiralieteilanden. Als geluk bij een ongeluk blijken de drie precies op de plaats van bestemming gestrand te zijn. Deze eilandengroepen zijn namelijk bezaaid met schatten waar tot voor kort alleen van gedroomd kon worden. Jij kruipt als speler in de huid van een inventieve techneut, past diens uiterlijk aan, kiest een moeilijkheidsgraad en gaat samen met Deep Cut op pad.

Na een maand op de eilanden doorgebracht te hebben, hebben de leden van Deep Cut en hun techneut een verlaten schip tot hun knusse thuishaven gemaakt. Vanaf de schipbasis gebruik je een schatkaart om koers te zetten naar een van de vele eilanden. Eenmaal aangekomen op de locatie die op de schatkaart is aangegeven, maak je kennis met de ware gameplay van Splatoon Raiders.

Die gameplay in een notendop: op ieder puntje van je schatkaart zijn meerdere schatlocaties. In mijn previewsessie meestal een stuk of drie. Je verplaatst je door van eiland naar eiland te surfen, door de lucht te zweven met de nieuwe zweefwolken en -planten, en natuurlijk door in je eigen inkt te zwemmen. Bij vrijwel iedere schatlocatie neem je het op tegen hordes Salmonieten, de vijanden uit de Salmon Run-spelstand in Splatoon 2 en 3. Na het verslaan van deze met kookgerei uitgeruste vijanden boor je met de Eilandrover van Deep Cut naar het grote goud. Dit herhaal je voor iedere schatlocatie tot je de grote schat aan het einde van het level bereikt en die is vaak gevuld met handige voorwerpen om jezelf sterker te maken.

Diep in de inkt

Zo, is de basis inmiddels een beetje geland? Dan gaan we even de diepte in. Eenmaal teruggekomen op de schipbasis, gebruik je namelijk de verzamelde schatten om je speelstijl aan te passen. Natuurlijk bevat Splatoon Raiders evenals de drie hoofdgames de nodige variatie in wapens. Ditmaal is er echter meer aan te passen. Weg zijn de vaste wapencombinaties met subwapens en speciale wapens. Nee, op de Spiralieteilanden gebruiken wij tanks, gadgets, mods en speciale krachten. En vooruit, gooi er ook maar een compleet levelsysteem bij, waardoor je aanvallen krachtiger worden en je meer levenspunten ontvangt naarmate je meer Salmonieten kielhaalt.

Alles draait in de basis om de tank waarmee je jezelf uitrust. Er zijn drie soorten tanks: een rappe, een krachtige en een strategische. Tanks dragen zelf weinig bij aan jouw vaardigheden. Toch zijn ze essentieel. Iedere tank is namelijk te combineren met een eigen selectie gadgets. Met de rappe tank kun je jezelf bijvoorbeeld uitrusten met een gadget waarmee je jezelf met een bloedgang de lucht inschiet en iets verderop neerkomt met een inktplons. De krachtige tank biedt daarentegen bijvoorbeeld ruimte voor de Kleddebaard-gadget, waarmee je dwars door de bepantsering van een vijand heen slaat. En die gadgets kun je vervolgens weer uitrusten met mods, waarmee je de gadgets naar wens modificeert. Ten slotte zijn er nog speciale krachten, zoals een dubbele sprong en sneller inktherstel.

Klinkt ingewikkeld, maar is het niet. De tank kun je namelijk na het instellen of aanpassen van je gadget(type) vergeten. De gadgets zelf zijn te vergelijken met de bekende subwapens, zonder inktconsumptie, veel krachtiger en met een timer. Mods zijn extra vaardigheden voor je gadgets, vergelijkbaar met de abilities op je uitrusting in de Splatoon-multiplayer of de kleurenchips uit de Side Order-DLC. Ook de speciale krachten kun je hiermee vergelijken. En als alternatief voor je speciale wapens gebruik je de Eilandrover van Deep Cut om een ultrasterke aanval uit te voeren als je in de penarie zit. Verder is de besturing van de game precies hetzelfde als die in Splatoon 3. Combineer dat met een aantal permanente tankupgrades, zoals extra levenspunten of slagkracht, en je hebt op papier een nieuwe ervaring die in de praktijk weinig afwijkt van wat je van de serie gewend bent.

Eén pot natte verf

Splatoon Raiders is dus niet zo gek anders dan we van de serie gewend zijn. Die herkenbaarheid zien we ook terug in de vijanden. De vertrouwde Salmonieten uit Salmon Run keren namelijk terug, vergezeld door een aantal nieuwe gezichten. Zo werd ik in mijn previewsessie belaagd door een vliegende Salmoniet die tornado’s op mij afstuurde en een aantal langwerpige Salmonieten die voornamelijk dienden als HP-tanks. Daarnaast lijken enkele van de nieuw geïntroduceerde beestjes varianten te zijn op de Jelleton-vijanden uit Splatoon 3: Side Order. Denk bijvoorbeeld aan de inkt kliederende Druilerige Capriccioso en de continu springende Verende Spiccato. Combineer deze herkenbaarheid in vijanden met het feit dat de gameplay vrijwel identiek is aan de Salmon Run-spelstand en je krijgt een game die heerlijk speelt, maar in mijn previewsessie weinig leek te innoveren.

Dat betekent niet dat er geen innovaties zijn. Gadgets zijn krachtiger dan de vertrouwde subwapens, wat de ontwikkelaars in staat stelt om meer vijanden op je scherm te toveren. En ja, dat zijn er écht veel meer dan in Salmon Run. Er ontstaat al snel positieve chaos op je scherm, waarbij je voortbewegings- en tactische vaardigheden op de proef worden gesteld. En dat is waar Splatoon Raiders in de preview excelleerde. Op welke momenten zet je je gadgets in? En hoe ontkom je aan al het grove geweld van de tientallen Salmonieten die je van alle kanten belagen? Ik moet bekennen dat ik als Splatoon-veteraan niet op tijd alle uitdagingen wist te voltooien, omdat ik mijn gadgets negeerde en mijn uitrusting onvoldoende geüpgraded had. Leg je het loodje, dan behoud je gelukkig je gevonden schatten. En lukt het echt niet? Dan kun je een online speler om hulp vragen. Wie weet staat daar zelfs een beloning op voor de redder in nood.

Over online gesproken: je zou het bijna vergeten, maar Splatoon Raiders is ook gewoon co-op te spelen. Tijdens mijn previewsessie slingerden wij met z’n vieren een LAN-sessie aan. Wanneer je samen speelt, zijn de Salmon Run-vergelijkingen nog lastiger te ontkomen. Met dezelfde ‘Cool!’ en ‘Hierheen!’-commando’s tot je beschikking werk je samen om de Salmonieten terug te drijven. Coördinatie is zoals altijd de sleutel tot succes. Daarnaast heb je ditmaal gedeelde levens, waardoor iedereen des te beter moet samenwerken om de opperschat op het einde te bereiken. Het is de vertrouwde gameplay-loop: kwalitatief enorm sterk, maar toch wel heel bekend. Hopelijk weet de volledige game wat dat betreft nog te verrassen.

Voorlopige conclusie van Nils Hoogervorst

Splatoon Raiders lijkt een solide singleplayervariant op de bekende online Salmon Run-spelstand te gaan worden, waarbij slim gebruik van je vaardigheden en behendige beweging belangrijker zijn dan ooit tevoren. De gameplay is sterk en zeer vertrouwd, vooral doordat de introductie van tanks, gadgets, mods en speciale krachten in mijn previewsessie niet zo vernieuwend voelde als je op voorhand zou denken.

Tegelijkertijd kan die herkenbaarheid Raiders juist een uitstekende instap maken voor nieuwe spelers. En vertrouwd of niet: ik sta als Splatoon-veteraan op de releasedatum van Splatoon Raiders klaar om alle nieuwe lore, muziek en gameplaymogelijkheden tot me te nemen. Er kan één punt van mijn verlanglijstje afgestreept worden. Nu die date met Katja Schuurman nog.