Maken van PS5- en Xbox-discs blijkt opvallend gesloten proces

Het maken van fysieke PS5- en Xbox-games blijkt een stuk minder transparant dan je misschien zou verwachten. Volgens een nieuw report van Game File mocht niemand uit de industrie officieel on the record praten over hoe game discs precies worden gemaakt.

Dat is opvallend, zeker nu fysieke games steeds meer onder druk staan. Zo kondigde Sony aan per 2028 te stoppen met het produceren van fysieke PlayStation-games. Volgens Game File begint het proces wanneer een uitgever bij Sony of Microsoft aangeeft een fysieke versie van een game te willen uitbrengen. Daarna volgen contracten, certificering, keuzes rond artwork, discgrootte en productieaantallen. Ook moet de uitgever verantwoordelijkheid nemen voor de voorraad. Met andere woorden: een discversie is niet gewoon even een schijfje laten persen en klaar.

Sony en Microsoft wilden volgens het report niet inhoudelijk reageren op de details. Ook de bronnen die wel informatie deelden, mochten dat niet met naam en toenaam doen. Blijkbaar is het productieproces achter fysieke games dus een soort industriegeheim, wat ergens bijna grappig is voor iets dat uiteindelijk gewoon in een plastic doosje in de winkel ligt. Een opvallend detail is dat de basiskosten voor een fysieke release volgens het report rond de vijftien procent van de adviesprijs liggen. Bij een game van 70 dollar komt dat neer op iets meer dan 10 dollar per disc. Die kosten kunnen verder oplopen wanneer een game groter is of meerdere discs nodig heeft. Dat maakt meteen duidelijk waarom digitale releases voor uitgevers aantrekkelijker zijn. Bij fysieke games komen productie, verpakking, distributie, voorraadbeheer en financieel risico kijken. Digitaal is misschien minder romantisch voor verzamelaars, maar voor uitgevers is de rekensom een stuk makkelijker.

Voor spelers die graag iets tastbaars in de kast zetten, blijft die verschuiving pijnlijk. Een fysieke game voelt simpel en vertrouwd, maar achter de schermen blijkt dat kleine schijfje vooral een dure en behoorlijk gesloten operatie te zijn voor uitgevers. Digitaal is voor hen makkelijker en winstgevender, maar voor verzamelaars voelt dat toch vooral alsof er langzaam een stukje gamegeschiedenis uit de kast verdwijnt.