Fire Emblem: Fortune's Weave review - Sleutelen aan het lot

Het verleden veranderen om de toekomst te redden. Het klinkt als een recept voor complete chaos, zeker wanneer vier totaal verschillende helden bij elkaar worden gebracht. Toch is dat precies wat er gebeurt in Fire Emblem: Fortune's Weave. Door terug in de tijd te reizen krijgt Eshmel de kans om het lot van vier strijders te veranderen, voordat de wereld ten onder gaat. De vraag is alleen hoeveel je kunt veranderen, voordat het lot zelf terug begint te vechten. Het antwoord vind je in de review.

Een toekomst die al verloren lijkt

Fire Emblem: Fortune's Weave speelt zich af in hetzelfde universum als Fire Emblem: Three Houses en Three Hopes. Het verhaal brengt ons naar Dagda, een welvarend rijk dat onder het bewind van de goden staat. In de hoofdstad Dagsion vinden de Heroic Games plaats, een groot gladiatorentoernooi waar de winnaar een wens mag doen. Dat trekt deelnemers aan uit het hele Dagdan Empire, maar ook van ver daarbuiten. In 1454 gaat het echter volledig mis wanneer de demonengod Balor Dagda binnenvalt en het rijk in puin achterlaat. Sothis doet een beroep op een ziel die later de vorm krijgt van Eshmel, de Herald of the Pale Raven. Eshmel wordt vijf jaar terug in de tijd gestuurd, naar het jaar 1449, om vier helden te vinden die in de toekomst van groot belang zullen zijn. Het doel is duidelijk; verander hun lot en voorkom de ondergang van de wereld.

Die vier helden zijn Cai, Theodora, Dietrich en Leda. Cai komt uit Ribeira Village en doet mee aan de Heroic Games omdat hij zijn vader, die de doodstraf heeft gekregen, wil bevrijden. Theodora is de koningin van Saramis en wil sterker worden om een goede heerser voor haar volk te zijn. Dietrich komt uit Fódlan en zoekt vooral een tegenstander die hem echt kan uitdagen. Leda is muzikant en betreedt het toernooi omdat ze wraak wil nemen op de persoon die haar vader heeft vermoord. Op papier vormen ze dus een aardig bonte verzameling personages. Dat werkt ook goed voor het verhaal, want ieder personage heeft een eigen reden om mee te doen aan de Heroic Games. Het leuke is dat je niet aan één van deze vier vastzit. Je kunt op ieder moment tussen de verschillende verhaallijnen wisselen en zo langzaam ontdekken hoe hun verhalen met elkaar verbonden zijn.

Dat systeem is een van de sterkste onderdelen van Fortune's Weave. Waar je bij veel games één verhaal volgt, krijg je hier vier puzzelstukken die samen één groter geheel en de aanloop naar een grote climax vormen. Een gebeurtenis vanuit het ene perspectief kan later ineens meer betekenis krijgen wanneer je een andere verhaallijn speelt. Daardoor wordt het interessant om tussen de personages te blijven wisselen. Tegelijkertijd heeft de game hier wel een klein probleem. Niet ieder personage vind ik persoonlijk even leuk om te volgen en ook niet iedere verhaallijn wist mij even goed vast te houden. De game had voor mij daardoor momenten waarop ik liever naar de ene held terugging dan met de andere verder wilde gaan.

Een vliegende start die even moet landen

Het verhaal begint met een intro waarin je meteen midden in de problemen wordt gegooid. Je kunt een paar dingetjes aan je eigen personage aanpassen en hem of haar een naam geven. Daarna begint de tutorial en krijg je de eerste uitleg over het gevechtssysteem. De tutorial doet wat hij moet doen en houdt het vrij simpel. Nieuwe systemen worden niet allemaal tegelijk op je afgevuurd en veel onderdelen worden later nog eens uitgelegd. Dat is maar goed ook, want Fortune's Weave heeft nogal wat systemen.

Vooral in de eerste uren kan het voelen alsof je een hele lijst met termen, menu's en mogelijkheden moet onthouden. Het verhaal helpt daar in het begin ook niet echt bij. Je wordt zonder veel omhaal midden in de situatie gegooid en het duurt even voordat duidelijk wordt wie iedereen is en waarom bepaalde gebeurtenissen belangrijk zijn. Vooral de grotere verhaallijn rond Eshmel, Balor en de toekomst vraagt wat geduld. Na een paar uur begint het kwartje gelukkig te vallen. Vanaf dat moment werkt het verhaal een stuk beter, zeker wanneer je bewust met de vier hoofdpersonages bezig bent.

Dat tijdreisidee blijft daarbij de rode draad. Je weet vanaf het begin dat de toekomst slecht afloopt, maar je weet nog niet precies welke gebeurtenissen daarvoor zorgen. Daardoor krijgt het spelen van de vier verhalen een extra laag. Je bent niet alleen bezig met het winnen van het toernooi, om het betreffende personage hun wens uit te laten komen, maar ook met het leggen van de juiste verbindingen. Het voelt soms alsof je een geschiedenisboek aan het herschrijven bent terwijl je er zelf middenin staat.

Bekende tactiek met een paar nieuwe trucjes

Wie eerder een Fire Emblem-game heeft gespeeld, voelt zich in Fortune's Weave snel thuis. De gevechten zijn klassieke tactische Fire Emblem-gevechten. Je kiest je eenheden, bepaalt hun positie en probeert gebruik te maken van de sterke en zwakke punten van verschillende klassen en wapens. Terrein, afstand en positionering spelen allemaal een rol. Je kunt normale aanvallen gebruiken, maar ook Combat Arts inzetten om je aanvallen sterker te maken. De vier hoofdpersonages hebben daarnaast hun eigen Blaze Arts. Deze speciale aanvallen zijn krachtig, maar kosten HP. Dat zorgt voor een leuke keuze, want soms wil je die extra schade of het speciale effect graag hebben, maar soms is het slimmer om je gezondheid intact te houden.

In eerste instantie voelen de gevechten wel wat traag aan. Iedere aanval krijgt namelijk een eigen animatie en ook level-ups hebben hun eigen korte animatiescène. Dat ziet er prima uit, maar na een paar gevechten wil je vooral gewoon door. Gelukkig kun je de animaties in de instellingen uitschakelen of versimpelen. Dat maakt een groot verschil. Ook kun je veel gevechten automatiseren of zelfs volledig laten uitspelen tot het einde. Alleen de grotere verhaalgevechten moet je zelf doen. Dat klinkt misschien alsof de game zichzelf deels speelt, maar voor het trainen van personages en het opruimen van kleinere gevechten tussendoor is het best handig en blijft het tempo er wat meer in. Het voorkomt dat je steeds dezelfde simpele tegenstanders hoeft te verslaan.

Naast de tactische gevechten zijn er ook genoeg andere dingen te doen. Je loopt door steden, praat met NPC's en bezoekt verschillende punten op de kaart. In steden moet je quests doen waarmee je Renown kunt verdienen. Die opdrachten komen meestal neer op het verslaan van bepaalde vijanden of het zoeken van specifieke voorwerpen. Echt spannend zijn deze klusjes zelden, maar ze zijn wel nodig om je Renown te verhogen en nieuwe mogelijkheden vrij te spelen. Je kunt ook huurlingen rekruteren voor je team. Door ze cadeaus te geven die ze leuk vinden, bouw je een band met ze op en krijg je bondgenoten voor je gevechten. Het systeem is niet heel ingewikkeld, maar geeft je wel een reden om buiten de hoofdmissies rond te lopen en te zien wat de wereld om je heen nog meer te bieden heeft.

Dungeons doen het anders

Fortune's Weave gooit het niet alleen op de klassieke Fire Emblem-formule. Buiten de normale gebieden vind je ook dungeons. Dit zijn afgesloten gebieden met een duidelijk begin en einde. Het opvallendste aan deze dungeons zijn de gevechten. In plaats van de bekende tactische gevechten krijg je hier Clashes. Deze werken meer als traditionele turn-based RPG-gevechten. Je hele groep deelt daarbij dezelfde HP-balk, waardoor je iets anders naar je aanvallen en verdediging moet kijken. Je kunt aanvallen van verschillende personages ook aan elkaar koppelen. Daarmee verhoog je hun band en worden bepaalde aanvallen sterker.

Dat klinkt in het begin misschien als nog een extra systeem bovenop alle andere systemen. En eerlijk gezegd voelt het ook zo. Fortune's Weave heeft veel mechanics die je tegelijk moet leren begrijpen. Het kan daardoor even duren voordat je begrijpt wat je precies met alles moet doen. Na een paar uur valt alles echter steeds meer op zijn plek. Dan merk je dat de verschillende systemen elkaar ook echt aanvullen. Je gebruikt gevechten om sterker te worden, gebruikt je sterkere personages om verder te komen en bouwt ondertussen relaties op die weer nieuwe voordelen opleveren.

Zoals je van Fire Emblem mag verwachten, kun je zelf bepalen hoe zwaar je avontuur wordt. Je hebt de keuze tussen Normal en Hard. Daarnaast kun je kiezen tussen Casual en Classic. In Casual komen gevallen eenheden na het volgende gevecht weer terug. In Classic betekent een gevallen personage dat hij of zij echt dood is. Voor mij is Classic dan ook de enige echte optie. Permadeath zorgt ervoor dat iedere beslissing tijdens een gevecht meer gewicht krijgt. Een fout maken met een belangrijke unit is ineens geen klein ongemak meer.

Een stem die mij niet wist te overtuigen

Op audiogebied heeft Fortune's Weave een opvallend minpunt. De game gebruikt standaard Engelse voice-acting en ik dacht in eerste instantie dat deze Fire Emblem-titel geen Japanse voice-over ondersteunde. Toen ik begon, stond de game op Engels en ik kon dit klaarblijkelijk niet veranderen via de instellingen. Zelfs wanneer je de taal van je Switch op Japans zet, blijft de voice-over in het Engels. Dat is jammer, zeker voor een Fire Emblem-game. Ik vind de Engelse voice-acting namelijk niet prettig. De stemmen wisten mij niet te overtuigen en klonken verschrikkelijk overdreven Amerikaans. Als dat je ding is, neem je hier uiteraard geen aanstoot aan, maar mijn oren vonden dit absoluut niet fijn.

Pas na uren spelen, kwam ik erachter dat er dus wel een Japanse voice-over beschikbaar was. Deze moet je echter in het startscherm bij de optie Extras aanzetten en niet in de instellingen van de game zelf, waar je alle andere zaken kunt aanpassen. Waarom dit onder Extras staat en niet bij de instellingen, mag Joost weten. Ik had zelf een hele lange tijd niet bedacht om de instelling daar te zoeken, waardoor ik dus onnodig lang naar de tenenkrommende Engelse voice-over heb moeten luisteren. Afijn, het staat bij Extras dus. De muziek maakt daarentegen gelukkig wel veel goed. De soundtrack past goed bij de verschillende situaties en weet de juiste sfeer neer te zetten. Ook de soundeffects tijdens gevechten doen wat ze moeten doen. Het audiodesign is daardoor een stuk sterker dan het stemacteerwerk.

Op de Nintendo Switch 2 kun je de game daarnaast met de muisbesturing spelen. Dat werkt prima. Je kunt eenheden met de muis over het slagveld bewegen en informatie bekijken zonder steeds met de knoppen door menu's te gaan. Toch voegt het té weinig toe. De normale bediening met de Joy-Con 2 werkt wat mij betreft gewoon fijner. De muisbesturing voelt vooral als een extra optie die je even probeert omdat het kan. Daarna ga je vrij snel weer terug naar de standaard controls. Daarnaast is er ook een instelling om vijanden die eruitzien als insecten er anders uit te laten zien, zodat ze niet meer op insecten lijken. Handig als je niet tegen creepy crawlies kunt en het is goed om te zien dat zulke toegankelijkheidsopties steeds meer beschikbaar zijn.