Preview: Hands-on met Turok: Origins

Ongeveer een jaar geleden had mijn sympathieke naamgenoot het genoegen om zich op gamescom te begeven richting de stand van Saber Interactive. Hij mocht daar aan de slag met Turok: Origins. Ik was destijds best wel jaloers, omdat ik heel benieuwd was hoe Saber Interactive omspringt met het laten reïncarneren van deze toch wel uitgestorven franchise. Gelukkig had ik dit jaar wat meer geluk en was ik degene die zich bij Saber Interactive mocht melden om aan de slag te gaan met Turok: Origins. Frietrick kwam vorige jaar niet helemaal tevreden terug uit de booth, maar wellicht dat het ontwikkelteam 365 dagen lang hard heeft gewerkt om de game beter te maken. Ik zocht het uit.

Samenwerken maakt sterker

Aanvankelijk was ik dus zeer enthousiast dat ik Turok: Origins uit mocht proberen. Dit avontuur is een prequel op de populaire game die in 1997 verscheen voor de Nintendo 64. En hoewel Turok: Dinosaur Hunter het destijds ontzettend goed deed en ook lovend werd ontvangen door de media en het publiek, wisten alle sequels die daarna verschenen dat succes niet te evenaren. Uiteindelijk heeft dat ertoe geleid dat de franchise een stille dood tegemoet ging. Tot nu, want Saber Interactive is hier om deze inmiddels bijna prehistorische franchise weer nieuw leven in te blazen. Dit keer in Unreal Engine 5 en met een verhaal dat zich dus vele jaren voor de gebeurtenissen in Turok: Dinosaur Hunter afspeelt. Het verhaal mag dan wat anders zijn, het idee is dat verder niet. Je bent nog steeds onderdeel van de Turok en hebt nog altijd veel te stellen met dinosauriërs en de Xenia.

Wat wel veranderd is, is dat Turok: Origins in principe gericht is op een coöperatieve game-ervaring. Concreet betekent dit dat je een team vormt met twee anderen, in mijn geval twee journalisten die ook in die ruimte aanwezig waren. De game kent een drop-in, drop-out systeem, waarbij het zich qua moeilijkheid aanpast aan het aantal spelers. Het is dus geen ramp wanneer er iemand vroegtijdig uit het potje vertrekt. Sterker nog, als je helemaal niet zo gesteld bent op samenwerking, dan kun je de game ook in singleplayer doorspelen. Tijdens onze sessie was er ook een journalist die de game zelfstandig speelde. Op dat front biedt de game in feite dus voor ieder wat wils. Het is wel zo dan wanneer je alleen speelt, je echt op jezelf bent aangewezen. De ontbrekende teamgenoten worden in dat geval niet vervangen door bots.

Kies de speelstijl die bij je past

Voordat ons drietal de wildernis in trok om menig dinosauriër terug naar uitsterven te schieten, moesten we eerst beslissen welk personage we graag wilde spelen. Turok: Origins schotelt je een grote verscheidenheid aan personages voor, maar in feite zijn deze terug te brengen naar drie klassen: Cougar, Bison en Raven. De Cougar is vooral geschikt als je graag de aanval opzoekt en niet vies bent van wat combat. De Bison is juist meer defensief ingesteld en de Raven beschikt over een boog, waardoor deze vooral op de langere afstanden goed uit de voeten komt. Ik koos in dit geval zelf voor de Raven. Het is overigens niet verplicht om binnen het team minstens drie verschillende klassen te hebben. Je kunt net zo goed een volledig team van Cougars of Bisons hebben, het mag allemaal. Ieder van de klassen beschikt over een dusdanig wapenarsenaal dat je er hoe dan ook wel wat mee kan.

De gunplay werkt helemaal prima en voelt goed aan. Je hebt de keuze uit drie verschillende wapens om te gebruiken en kunt daarnaast ook nog een aantal speciale aanvallen uitvoeren. Als je deze hebt gebruikt moeten ze wel eerst rechargen voordat je ze opnieuw kunt benutten. Ook moet je voor het gebruik van bijvoorbeeld je heavy weapon goed opletten of je nog voldoende ammunitie hebt. Deze ammunitie is overigens voldoende aanwezig in de planten op de planeet waar je je begeeft. Je kunt dit dus telkens aanvullen. Waar ik in deze demo wel moeite mee had is dat de objective behoorlijk rechttoe, rechtaan was. Het liet weinig aan de verbeelding over en voelde zelfs nogal saai aan. Het eindigde wel in een climax met een bossfight, maar de route erheen voelde nog wat matig aan. Dit was natuurlijk wel slechts één missie, dus misschien brengt de volledige game uiteindelijk meer interessante missies met zich mee.

Voorlopig oordeel Patrick Lamers

Mijn speelsessie met Turok: Origins is erg goed bevallen. De gunplay voelt goed aan, het liep als een zonnetje, de game ziet er goed uit en bepaalde gevechten zijn ook interessant. Het feit dat je zowel coöperatief als in singleplayer dit verhaal kunt doorlopen is veelbelovend. Persoonlijk hou ik bijvoorbeeld wel van coöpgames, terwijl Frietrick alles liever in zijn eentje oplost. Turok: Origins heeft dit allebei, waardoor het voor ieder wat wils biedt. Helaas was mijn speelsessie relatief kort en kon ik slechts één missie spelen. De kanttekening die ik daarbij wel moet maken is dat de missiestructuur behoorlijk saai overkwam. Het was voornamelijk wandelen van checkpoint naar checkpoint en het werd pas echt interessant toen we bij de bossfight terechtkwamen. Natuurlijk heb je wel wat korte gevechten tussendoor, maar dat voelt dan toch minder tof aan dan een grote vijand waarbij het echt moeite kost om die uit te schakelen.