Alles wordt leuker met vrienden. Een feestje bouwen. In een Parijse bar pizza vreten tot je er scheel van ziet. Of - en deze is heel random - samen een skipiste doorkruisen zonder de grond te raken. Gisteren heb ik alle drie gedaan met vrienden die ik tot voorheen niet kende. Maar als na het spelen van Heave Ho 2 iets duidelijk is geworden, dan is het wel dat vastklampen aan het idee van 'je vrienden laten je nooit vallen' een hilarische en chaotische illusie is.
Hou me vast!
Heave Ho, je kent het misschien nog wel. Een guitige partygame waarin alles draait om het slingeren van punt A naar punt B. Alleen of met een clubje, dat is om het ander. Het kwam voor mij destijds als een verrassing dat de Franse devs van Le Cartel de ultra-violence van Mother Russia Bleeds verruilden voor zoiets lachwekkends als een physics-based partygame. Maar het werkte wel. Heave Ho was simpel - je hoefde per slot van rekening niks anders te doen dan jezelf vastklampen aan objecten en naar de finish slingeren - maar tegelijkertijd was Heave Ho ook weer rete-lastig.
In dat opzicht is Heave Ho 2 weinig tot niks veranderd. De gimmick is ongewijzigd en het doel evenmin. Maar Heave Ho 2 is wel een sequel pur sang gebleken. Na het doorlopen van wat ik de langste en meest chaotische tutorial ooit beschouw - wat overigens niet aan Le Cartel lag, maar aan ons kersverse vriendenclubje van vier - sprak ik een tijdje met Frédéric Coispeau, mede-oprichter van Le Cartel alsmede Creative Director. Vooral vragend naar mijn feedback, discussieerden we vooral over het gebrek aan durf binnen de industrie en de eenheidsworst die constant in de aanbieding wordt gegooid. Heave Ho 2 ligt daarentegen in een heel ander schap.
Laat me los!
Heave Ho 2 voelt - ondanks de ongewijzigde opzet - nog steeds als een echte Devolver game. Het durft zichzelf te zijn en voort te borduren op de aspecten die ietsjes minder conventioneel zijn. Dat een game bijvoorbeeld scheten als een functionele gameplay mechanic inzet, zie je bij de meeste devs niet snel terug, tenzij je Oddworld Inhabitants heet. Maar in Heave Ho 2 valt weer naar hartenlust te ruften. Niet alleen omdat het grappig is en leuke animaties oplevert, maar ook om jezelf eventjes te kunnen distantiëren van je iets te aanhankelijke buddy. Een gimmick die volgens Fred eigenlijk ook per ongeluk is ontstaan nadat iemand gedurende de testfase van Heave Ho een break-up animatie aanzag voor een scheet.
En ben ik even blij dat de executive 'prout'-ducers en 'fart' directors van Le Cartel hebben vastgehouden aan dit concept. Want als iets wederom duidelijk is geworden tijdens het demoën van Heave Ho 2 , dan is het wel dat je soms elkaar gewoon even los moet laten, zelfs als je dat moet forceren. Hutjemutje als een hompje goedlachse bonobo's aan elkaar vasthangen oogt uiterst kolderiek en het zorgt gegarandeerd voor slappe lachbuien, maar om de finish te halen is keiharde focus soms imperatief. Dan maar even de konttrompet blazen om iedereen weer even te 'ontclingen', zelfs als dat betekent dat je jezelf te pletter moet laten storten voor een snelle respawn.
Schijt aan ordelijkheid
En weet je, dat maakt Heave Ho 2 wederom een genot om te spelen. Falen hoort erbij. Het hoeft allemaal niet perfect. Sterker nog, als Heave Ho 2 ergens vooruitgang in heeft geboekt, dan is het wel chaos creëren. Hoewel ik slechts een handvol levels heb mogen doorlopen met mijn grijpgrage kornuiten, heeft Le Cartel wel goed uitgepakt met de selectie ervan. De eerdergenoemde skipiste - om daar maar eens mee te beginnen - hangt vol met gondels waarvan je maar niet kunt inschatten welke kant de inzittende ervan die op gaat slingeren. Dat weet je pas wanneer je die angstvallig aangrijpt, alsof het een laatste pak kaklint tijdens de COVID pandemie is. De nieuwe levels ogen aanvankelijk als meer van hetzelfde, maar zijn dat verre van. Je weet gewoon niet wat je ervan moet verwachten en wat er komen gaat.
Wat ik wel weet is dat Heave Ho 2 - ondanks dat deze ook weer solo te spelen valt - leuker is in teamverband. Zonder de solo levels te hebben gespeeld, liet Le Cartel overduidelijk doorschemeren dat het double or nothing is gegaan met de co-op levels. Samen de vier stuurmotoren van een raket besturen is nu eenmaal leuker dan dat je dat alleen moet doen. Met z'n vieren de ingrediënten van een hamburger bij elkaar sprokkelen om er achteraf een liter mosterd overheen te squirten, is nu eenmaal lolliger dan dat je dat solo doet. En idioot grote kunstwerken op sokkels zetten in een galerie nadat je hebt uitgevogeld in welke volgorde ze moeten komen te staan, is in groepsverband jolijt ten top. Maareh... wel stil zijn. Het is potverdulleme een galerie. Mensen komen daar voor hun rust, niet je broekhoest.
Voorlopig oordeel van Patrick Meurs
Vindt Heave Ho 2 het wiel opnieuw uit? Zeer zeker niet. Maakt het een bestaand wiel tig keer leuker? Zeer zeker wel! Le Cartel heeft me tijdens een knusse co-op sessie in Parijs laten zien dat je niet aan een concept hoeft te tornen wanneer deze al solide is. Dat betekent niet dat Heave Ho 2 regelrecht copy/paste werk is. Het handjevol levels wat ik samen met mijn nieuwe kompanen heb mogen doorlopen barstte van de innovatie, interactie en onvoorspelbare factoren. Ik kan voor het eerst in mijn leven zeggen dat ik eindelijk een multiplayer game heb gevonden waar ik met liefde en plezier in zuig, puur omdat ik waarschijnlijk niet de enige ben. Nou ja, tweede keer in mijn leven dan. De vorige keer was namelijk Heave Ho (obviously). Ik ben dan ook benieuwd wat Heave Ho 2 nog meer voor mij in petto heeft wanneer deze mij ergens in de zomer van dit jaar bij de kladden pakt. Vooralsnog heeft het me goed te pakken.
Beeldspraak, woordspelingen en, in veel gevallen flauwe, grappen vormen voor Patrick de dagelijkse kost. Deze Brabantse flapuit neemt geen blad voor de mond, waardoor zijn mening altijd heerlijk recht voor z’n raap is. Ben je op zoek naar een creatieve en pakkende tekst, dan hoef je niet verder te kijken. Maar let wel op, want deze woordentovenaar zit niet altijd achter zijn computer om ziltige woorden van digitale inkt te voorzien. Veelal vind je hem namelijk terug in angstaanjagende horrorgames en eigenzinnige actietitels.
Reviewscore
Nog niet bekend
Platforms
Merkte bij het eerste deel dat je dit wel met vrienden moet spelen die enigszins behendig zijn met een controller anders kom je niet ver in de levels en komt de frustratie tevoorschijn.