Preview: Hands-om met Total War: Warhammer 40,000

Oorlog voeren is al geen pretje, maar in de ruimte krijgt het begrip een heel andere lading. Terwijl werelden aan flarden worden geschoten, staan legers klaar om voor hun factie tot de laatste soldaat te vechten. Tijdens gamescom mocht ik zelf een eerste blik werpen op Total War: WARHAMMER 40,000. De demo liet me zien dat de bekende Total War-formule prima past bij de duistere wereld van Warhammer 40,000, maar hoeveel verandert er wanneer de oorlog de ruimte in gaat? Ik mocht een uur lang aan de slag met de game om dat aan de lijve te ondervinden.

Bekende oorlog, nieuwe speeltuin

Wie bekend is met Total War weet ongeveer wat hij kan verwachten. Total War: WARHAMMER 40,000 houdt vast aan de klassieke Total War-formule waarin je op de strategische kaart beslissingen neemt en daarna zelf het slagveld betreedt. De campagne speelt zich af op een kaart waarop je beurt voor beurt je legers verplaatst en gebieden inneemt. Door belangrijke plekken te veroveren, vergroot je jouw invloed in de regio en krijg je toegang tot resources waarmee je jouw leger kunt onderhouden. Dat klinkt voor Total War-fans bekend, en dat is het ook. De grote verandering zit vooral in de setting en de manier waarop de gevechten eruitzien. Waar eerdere Total War-games je meenamen naar historische veldslagen of de fantasywereld van Warhammer, trekt deze game de oorlog naar het uitgestrekte universum van Warhammer 40,000. De basis blijft dus herkenbaar, maar de middelen waarmee je oorlog voert zijn een stuk zwaarder geworden.

De gameplay is verdeeld over twee duidelijke onderdelen. Op de strategische kaart bepaal je waar je naartoe gaat, welke plekken je inneemt en hoe je jouw leger in stand houdt. Zodra je een vijand tegenkomt, verschuift de actie naar een real-time veldslag waarin je zelf de controle krijgt over je troepen. Dat betekent dat je niet alleen moet nadenken over welke gebieden je wilt veroveren, maar ook over hoe je jouw leger inzet zodra het gevecht losbarst. Die combinatie vormt nog altijd de kern van Total War. Tijdens mijn speelsessie voelde die overgang dan ook snel vertrouwd. Het lijkt erop dat Creative Assembly met deze versie niet probeert om Total War opnieuw uit te vinden. De formule wordt vooral gebruikt als basis voor een heel ander soort oorlog.

Vier facties, vier manieren van oorlog voeren

Total War: WARHAMMER 40,000 komt tijdens de demo met vier facties op de proppen: de Space Marines, Astra Militarum, Aeldari en Orks. Elke factie heeft een eigen speelstijl en beschikt over andere soorten troepen. Daardoor voelt de keuze voor een factie straks als een belangrijke beslissing. De Space Marines zijn bijvoorbeeld gebouwd rond sterke, zwaar uitgeruste eenheden, terwijl andere facties andere manieren hebben om het slagveld te beheersen. De Astra Militarum vertrouwt op grote aantallen soldaten van het Imperium of Man, terwijl de Aeldari meer nadruk leggen op snelheid en hun eigen bijzondere eenheden. En dan zijn er natuurlijk nog de Orks, die hun reputatie als agressieve vechters alle eer lijken aan te doen.

Tijdens mijn speelsessie was het nog niet mogelijk om alle vier de facties uitgebreid uit te proberen, ik kon alleen aan de slag met de Space Marines en de Orks als tegenstander. Je leger bestaat niet uit een grote groep dezelfde soldaten die je zonder nadenken naar voren stuurt. Je moet kijken naar wat je tot je beschikking hebt en hoe je die troepen samen laat werken. Dat maakt het kiezen van de samenstelling van je leger belangrijker dan alleen de hoeveelheid eenheden die je kunt meenemen. Zeker wanneer je tegenover een grotere vijand staat, kan een goede opstelling het verschil maken. Dat werd later in mijn sessie nog duidelijker tijdens de veteranenuitdaging. Daar had de tegenstander veel meer troepen dan ik, waardoor ik elke eenheid goed moest inzetten. Ik kende mijn leger op dat moment nog niet goed genoeg om de strijd tot een goed einde te brengen, maar de basis van het systeem voelde logisch aan. Voor fans van Total War en Warhammer 40,000 lijkt daar dus genoeg ruimte te zitten om met verschillende legers te experimenteren.

Eerst leren schieten, daarna de oorlog in

Mijn speelsessie begon met een tutorial. Dat is natuurlijk een verplicht nummer, maar in dit geval was het ook voor Total War-veteranen een nuttige start. De game liet me eerst zien hoe movement werkt en hoe ik mijn troepen over het slagveld verplaats. Daarna leerde ik hoe ik verschillende eenheden selecteer en opdrachten geef. Ook de basis van combat kwam aan bod. Je krijgt daarbij niet alleen uitleg over hoe je een aanval uitvoert, maar ook over de opties die je tijdens een gevecht hebt. Voor iemand die niet dagelijks een Total War-game speelt, is dat prettig. De hoeveelheid informatie kan in eerste instantie best groot zijn, zeker wanneer je voor het eerst naar een veldslag met meerdere eenheden kijkt. De tutorial breekt die informatie op in kleine stappen, waardoor zelfs mensen die nog nooit een Total War-game hebben gespeeld vrij snel zelf aan de slag kunnen.

Na de tutorial kreeg ik een paar rondes om zelf beslissingen te maken. Ik belandde op de strategische kaart en kreeg een objective die ik moest voltooien. Vanaf dat moment voelde de game een stuk meer als een echte Total War-campagne. Ik kon mijn leger over de kaart bewegen, locaties innemen en vervolgens bepalen wanneer ik de strijd aanging. Een aantal van die confrontaties mocht ik zelf spelen. Dat gaf me ook de kans om te zien hoe de verschillende onderdelen van de game in elkaar grijpen. Een overwinning op het slagveld is tenslotte niet het enige doel, want je moet ook blijven nadenken over wat je daarna met je leger en je gebied doet. Tijdens de demo nam ik een vijandige locatie in, waarmee ik mijn invloed verder uitbreidde. Het was maar een korte sessie, maar het gaf wel een duidelijk beeld van de basisloop van de campagne. Het is gewoon Total War, maar dan met Space Marines.

Meer explosies, meer bloed

De nieuwe engine is een van de opvallendste veranderingen. Total War: WARHAMMER 40,000 wil duidelijk groter en heftiger ogen dan eerdere delen. Dat zie je vooral terug tijdens de veldslagen. Er vliegen meer explosies over het scherm, zware wapens slaan in op hun doel en soldaten verdwijnen tussen het geweld. Ook bloed en gore speelt een grotere rol. Dit is geen optie die je tijdens het spelen kunt uitzetten, dus spelers die liever een minder bloederige oorlog zien, moeten daar rekening mee houden. Voor Warhammer 40,000 voelt het geweld wel passend bij de setting. Dit is een universum waarin oorlog aan de orde van de dag is en waarin gevechten zelden netjes eindigen.

De nieuwe engine lijkt daarbij niet alleen voor meer spektakel te zorgen. De schaal van de gevechten krijgt ook een flinke boost. Legers voelen groot aan en het slagveld kan snel veranderen wanneer meerdere eenheden tegelijk in gevecht raken. Explosies trekken de aandacht, maar het zijn vooral de bewegingen van complete eenheden die het gevecht overzichtelijk moeten houden. Dat is belangrijk, want bij een Total War-game wil je kunnen zien wat er gebeurt zonder dat het een onleesbare chaos wordt. Tijdens mijn demo lukte dat redelijk goed. Ik had genoeg overzicht om mijn troepen te selecteren en nieuwe opdrachten te geven, terwijl de strijd om me heen doorging. Tijdens de grote veldslagen kon ik daarnaast ook vrij ver inzoomen op de troepen en zelfs zien hoe een Ork door mijn troepen helemaal aan flarden werd geschoten. Vet! De combinatie van het nieuwe visuele geweld en de klassieke Total War-besturing lijkt daardoor goed te werken. Ik ben wel benieuwd hoe de engine zich houdt wanneer je straks met nog grotere legers tegelijk vecht.

Jouw leger, jouw kleuren

Een leuke toevoeging voor Warhammer-fans zit niet eens in de gevechten zelf. Net als bij de tabletopgame kun je jouw legers een eigen uiterlijk geven. Je kunt de kleuren van je troepen aanpassen en zelfs een eigen logo maken dat je op je leger plakt. Dat lijkt op het eerste gezicht een kleine extra, maar het geeft je leger wel een eigen identiteit. Zeker wanneer je tientallen uren met dezelfde factie speelt, kan het leuk zijn om niet met een standaard leger rond te lopen. Je kunt jouw troepen zo een uiterlijk geven dat past bij hoe jij de factie voor je ziet. Plus, het beschilderen van je legers is eigenlijk ook gewoon het leukste onderdeel van Warhammer, toch?

Wat ik vooral leuk vond, is dat de game deze keuzes niet alleen tijdens de gameplay laat zien. Voorafgaand aan een veldslag krijg je cinematics te zien waarin jouw leger centraal staat. De troepen die je daar ziet, zijn ook echt de eenheden die je hebt meegenomen. De kleuren en het logo die je hebt gekozen, komen daarbij terug. Daardoor voelt het niet alsof je alleen een cosmetisch menu hebt ingevuld. De game neemt jouw keuzes mee in de presentatie van het leger. Dat is een klein detail, maar het helpt wel om je eigen leger meer als een verzameling troepen te laten voelen in plaats van een standaard preset. Ik kan me voorstellen dat vooral spelers die Warhammer 40,000 ook als tabletopgame spelen hier veel plezier uit halen. Je krijgt tenslotte de kans om je eigen kleine leger op het scherm tot leven te brengen.

Een laatste test voor de veteranen

Aan het einde van mijn speelsessie stond er nog één laatste uitdaging klaar. Deze was bedoeld voor veteranen en was een stuk zwaarder dan de veldslagen die ik daarvoor had gespeeld. Ik kreeg een groot gevecht voorgeschoteld waarin de vijand over veel meer troepen beschikte dan ik. Dat betekende dat ik niet simpelweg mijn leger naar voren kon sturen en hopen dat de sterkste eenheden zouden winnen. Ik moest goed nadenken over mijn posities en over welke troepen ik waar wilde inzetten. Daar kwam meteen een probleem bij kijken, ik had nog niet genoeg tijd gehad om alle eenheden in mijn leger goed te leren kennen. Met de klok in mijn achterhoofd probeerde ik toch zo veel mogelijk uit de strijd te halen. Het lukte me niet om de uitdaging helemaal te voltooien. Toch kwam ik een stuk verder dan ik vooraf had verwacht.

Zelfs de ontwikkelaar die naast me zat, gaf me een compliment over hoe ver ik was gekomen. Dat was een mooi moment, maar het zegt ook iets over de uitdaging die de game biedt. Een korte demo is niet genoeg om alle systemen en eenheden volledig onder de knie te krijgen. Dat is geen probleem voor een game als Total War, zolang de volledige versie de speler genoeg tijd geeft om te leren. De veteranenuitdaging liet in ieder geval zien dat er meer diepgang onder de relatief eenvoudige basis zit. Het gevecht voelde niet moeilijk omdat de game mij zomaar tegenwerkte. Ik had simpelweg nog niet genoeg kennis van mijn eigen leger om elke beslissing goed te maken. Voor mij is dat een beter teken dan een gevecht dat alleen maar moeilijk is omdat de vijand enorme statistische voordelen heeft. Dit geeft me wel motivatie om de moeilijkste uitdagingen straks met gestrekt been aan te gaan wanneer de game uitkomt.

Voorlopig oordeel van Claudia Tjia

Total War: WARHAMMER 40,000 voelt tijdens deze eerste speelsessie als een logische stap voor de Total War-serie. De bekende combinatie van een turn-based campagnekaart en real-time veldslagen blijft overeind, maar de nieuwe setting geeft de formule een heel ander gezicht. De vier facties hebben elk hun eigen speelstijl en troepen, terwijl de nieuwe engine zorgt voor grotere explosies en een stuk meer bloed en gore. Dat laatste kun je niet uitzetten, dus daar moet je als speler wel rekening mee houden. Vooral de mogelijkheid om je eigen leger van kleuren en een logo te voorzien vind ik een leuke toevoeging. Dat die keuzes ook terugkomen in de cinematics voor een veldslag maakt het geheel net wat persoonlijker. Op basis van deze demo zie ik vooral veel potentie voor spelers die zowel Total War als Warhammer 40,000 een warm hart toedragen. Voorlopig houd ik Total War: WARHAMMER 40,000 dan ook zeker in de gaten.