In de tweede aflevering van het vijfde seizoen keert Frietrick weer terug en bespreekt hij samen met hoofdredacteur Patatrick en nieuweling Daniël de State of Play na. Ook kletsen ze uitvoerig over de games die ze hebben gespeeld de afgelopen week en wordt de stelling voorgelegd of ontwikkelaars zich moeten richten op het maken van nieuwe games of remasters/remakes. Pak je drankje erbij en luister mee met onze podcast.
Heb jij een vraag voor de podcasters, feedback of wil je gewoon even laten weten dat je ons tof vindt? Abonneer op ons kanaal, geef een duimpje omhoog en laat je horen in de comments. Alle steun waarderen we zeer. Vergeet niet om jouw stelling van de week in de comments achter te laten, wie weet is jouw stelling wel de ster van onze volgende aflevering!
Een eindbaas van Gameliner. Als hoofdredacteur is Patrick altijd op de hoogte van de laatste nieuwtjes. Denk je met een dikke scoop te komen, dan is Patrick je geheid voor. De gameverslaving van deze turbopapa begon ooit met Donkey Kong Country en Unreal Tournament, maar kent tegenwoordig geen grenzen. Zelfs een tweeling die zijn consoles continu in gijzeling neemt, weet hem niet van zijn passie weg te houden.
Trailer
Krijg je een warm gevoel bij het denken aan een terugspoelende band? Dan is MotionRec jouw ding! De game verschijnt op 2 april voor Nintendo Switch en PS5!
Nieuws
Jeff Kaplan, bedenker van Overwatch, doet een boekje open over zijn laatste periode bij Achtivision Blizzard. Verrassing: het ging allemaal niet erg fraai.
Nieuws
Microsoft doekt stilletjes de This is an Xbox-campagne op, Lopen we hierdoor het risico dat onze tosti-ijzers wellicht niet langer een Xbox kunnen zijn?
Trailer
De release van de felbegeerde Crimson Desert laat nog een klein weekje op zich wachten, maar we hebben alvast de dampende launchtrailer voor je klaarstaan.
Fijne aflevering heren! Om antwoord te geven op het vraagstuk: remasters/remakes zijn voor mij een vak apart. Ik kan nooit van tevoren heel enthousiast worden over een remake, maar uiteindelijk is het een feit dat sommige remakes echt enorm goed zijn. Resident Evil 4, Silent Hill 2, Dead Space waren naar mijn idee games die geen remakes nodig hadden, maar die uiteindelijk wel volledige heruitgaven kregen en dat resulteerde wederom in hele goede games.
Als ik mag kiezen, dan kies ik altijd voor een nieuwe IP of vervolgstap binnen een franchise. Maar een goede remake zo nu en dan blijft natuurlijk fijn om op te pakken. Al zou ik het leuk vinden als ontwikkelaars een keer games remaken die destijds de plank volledig missloegen, in plaats van de klassiekers opnieuw neer te zetten.
Haha, niet eens zo'n gek idee eigenlijk. Ik stem voor een Anthem Remake!
Zoals ik in de podcast inderdaad al benoem vind ik het jammer dat er vaak zoveel tijd en moeite aan veilige classics wordt besteed, om stiekem gewoon weer geld te beuren. Het laatste nieuws over de OG Metal Gear titels die nu niet meer te koop zijn door de aankondiging van de remasters bevestigt dat maar weer eens.
Ja dat vind ik ook.
Ik stem voor ET- Atari 2600 the ultimate edition directors cut in een remake ofzo.
Remasters kunnen vaak luie cash grabs zijn, of soms juist zeer goed omdat ze niet te veel afwijken van het origineel, maar de grafische prestaties en resolutie upscalen naar eigentijdse standaarden. Remakes daarentegen vind ik altijd bewonderenswaardig omdat ze van nul beginnen.
Soms is de nostalgische bril ook verantwoordelijk voor het onjuist beoordelen van een oude game in deze tijd. Ik speel momenteel nog steeds veel oude games uit nostalgie, maar als je ze speelt op de originele console, is het toch even slikken. Vaak is de resolutie erg blurry en de framerate maakt het soms zelfs onspeelbaar. Voorbeeld: de Resistance games zijn een framerate hel voor een fps. Skyrim eveneens. GTA San Andreas een ai-pedestrian puinhoop. Maar zo kennen we deze games, en ergens is dat te begrijpen voor een game met een lange levensloop en populariteit.
Daarom ben ik wel fan van zowel remasters als remakes, tenminste, wanneer ze trouw zijn aan het origineel. Sommige games waar ik graag nog eens virtueel naartoe ga, zijn vaak onspeelbaar of te verouderd qua missiedesign waardoor frustratie de bovenhand speelt. Of ze wijzigen het kleurenpalet waardoor het ook een deel van de originele charme mist.
Games als Resident Evil 2 & 4 zijn perfecte voorbeelden hoe het moet. Remasters zoals de God of War trilogie voor de PlayStation 3 eveneens. Cashgrabs zoals de GTA trilogie remaster een voorbeeld van hoe het zeker niet moet!
Leuke podcast heren! Geluid van Patatrick was nog wel iets te zacht.
Bedankt voor het compliment en ik hoorde het helaas ook iets te laat. Heb het in de nabewerking nog wat geboost, maar volgende keer is mijn geluid beter.
Liever nieuwe games natuurlijk, maar tegenwoordig krijgen we allemaal live service games waarop ik niet zit te wachten. Dan maar liever een goede remake zoals Tomb Raider die dit jaar moet verschijnen.
Remakes en remasters zijn top om de (meestal lange) periodes tussen nieuwe games op te vullen. Dus liever nieuwe games, maar zonder re-releases zou het gamelandschap er een stuk somberder uitzien.
Ik vind een 7,5/8 eigenlijk aan de lage kant. De line-up was deze keer zo sterk dat het bijna niet beter kan. Er ontbrak misschien net die ene gigantische uitsmijter, maar de rest van de lijst was nagenoeg perfect. En goede remakes zijn altijd welkom die luie remasters voegen weinig toe voor mij.
Ja eens en ik ben niet eens een groot PlayStation-fan. Maar ze hadden weinig kunnen doen om een betere showcase neer te zetten.
Misschien nog een kleine extra teaser voor Wolverine, dat had de kers op de taart voor mij persoonlijk geweest. Maar eens, het was deze keer wel een mooie editie!
haha ik zei precies hetzelfde via Whatsapp tegen die gasten. Ja, we misten Wolverine, maar man man wat een show!
Het hangt er misschien ook een beetje vanaf hoe je naar cijfers kijkt. Ik heb het idee dat het vaak als alles of niks wordt gezien. Een 8 is gewoon een hoog cijfer, maar dat wordt om de een of andere reden gezien als matig. Bovendien is een cijfer natuurlijk ook gewoon persoonlijk. Voor mij was het echt een 8. Er zat veel tussen wat mij niet direct iets doet en wat ik ook niet ga en wil spelen. Zoals gezegd misten er ook een aantal titels zoals bijvoorbeeld een Wolverine die ik dan wel weer heel graag had gezien. Dat neemt echter niet weg dat het een ontzettend goede State of Play was en zeker de beste in een zeer lange tijd.