Preview: Hands-on met Petit Planet

Er zijn maar weinig games waar ik zoveel uren in heb gestoken als Animal Crossing: New Horizons. Toch is het inmiddels alweer een flinke tijd geleden dat ik voor het laatst een nieuw eiland kreeg om helemaal naar mijn hand te zetten. Terwijl we wachten op de volgende Animal Crossing, kijk ik dan ook graag naar andere games die datzelfde rustige gevoel proberen te vangen, inclusief schattige diertjes waar je mee kunt chillen. Tijdens gamescom kreeg ik een uur de tijd met Petit Planet, en HoYoverse lijkt in ieder geval goed te begrijpen waarom die Animal Crossing-achtige formule zo geliefd is.

Een eigen planeet om voor te zorgen

Petit Planet is de eerste cozy galactische life simulation game van HoYoverse, die we kennen van games als Genshin Impact. In plaats van een eiland krijg je hier een eigen planeet onder je hoede. Als Planet Tender is het jouw taak om van deze plek een thuis te maken. Je verzamelt grondstoffen, maakt meubels en geeft het landschap stap voor stap vorm. Het idee is simpel en doet meteen denken aan Animal Crossing, al kiest Petit Planet voor een veel groter decor. Je bent namelijk niet gebonden aan één klein stukje land, want uiteindelijk kun je ook andere delen van het sterrenstelsel bezoeken. Tijdens mijn speelsessie kreeg ik een uur de tijd om kennis te maken met de game. Dat uur stond vooral in het teken van de introductie en het leren kennen van de basis.

De eerste minuten van Petit Planet voelen dan ook als een uitgebreide kennismaking. De game legt rustig uit hoe je grondstoffen verzamelt en wat je vervolgens met die materialen kunt doen. Ook leer je hoe je delen van je planeet kunt aanpassen en hoe je meubels maakt voor je eigen omgeving. Alles gebeurt in een kalm tempo en de game geeft je de tijd om aan de verschillende systemen te wennen. Je kunt op je gemakje bloemen plukken, vissen, insecten vangen, koken en alles doen wat nodig is om water te krijgen voor het bewateren van de speciale boom op je planeet. Er is geen gevoel dat je ergens snel moet zijn of dat je onder druk staat om een taak af te ronden. Dat rustige karakter is misschien wel het sterkste punt van mijn eerste kennismaking. Petit Planet voelt als een game waarin je vooral even wilt verdwijnen na een drukke dag. De kleurrijke wereld en de schattige bewoners helpen daar goed bij.

Bekend gevoel tussen de sterren

De vergelijking met Animal Crossing is bijna onmogelijk om te vermijden. Niet alleen omdat je een eigen plek opbouwt, maar vooral door het tempo en de sfeer. Petit Planet is rustig, vredig en duidelijk bedoeld als een game waar je op je eigen moment in kunt stappen. Je loopt rond, verzamelt spullen en maakt langzaam iets van je omgeving. Dat zijn bekende ingrediënten, maar ze werken nog altijd goed wanneer een game ze op de juiste manier gebruikt. Tijdens mijn speelsessie voelde Petit Planet nergens gehaast aan. De game houdt de bediening en de systemen ook goed overzichtelijk. Daardoor was het makkelijk om na een paar minuten gewoon op ontdekkingstocht te gaan.

Toch zit er ook een duidelijk verschil tussen mijn herinneringen aan Animal Crossing en wat ik in Petit Planet heb gespeeld. Waar Animal Crossing je vaak vrij snel loslaat op je eiland, leek Petit Planet in de intro sterker te leunen op opdrachten. De game stuurde me van het ene doel naar het volgende om de verschillende systemen uit te leggen. Dat is logisch voor een tutorial, maar het roept wel een belangrijke vraag op voor de rest van de game. Blijft Petit Planet je steeds van quest naar quest sturen, of krijg je na de introductie vooral de vrijheid om je eigen gang te gaan? Juist dat antwoord kan bepalen hoe goed de game het cozy gevoel vasthoudt. Voor mij zit de charme van dit soort games namelijk in het gebrek aan verplichtingen. Ik wil een taak kunnen uitvoeren omdat ik daar zin in heb, niet omdat de game me alweer naar de volgende persoon stuurt die mijn hulp nodig heeft.

Nieuwe buren en verre werelden

Een belangrijk onderdeel van Petit Planet zijn de Neighbors. Deze pluizige bewoners worden langzaam onderdeel van je dagelijkse leven. Je kunt samen fruit plukken, op avontuur gaan en huizen bouwen. Ook draait een deel van de game om de rustige momenten die je met deze personages doorbrengt. Tijdens mijn korte speelsessie kreeg ik hier slechts een voorproefje van, met twee verschillende schattige Neighbors, maar het systeem lijkt een belangrijke rol te spelen in het dagelijkse ritme van de game. De Neighbors moeten ervoor zorgen dat je planeet meer wordt dan alleen een plek waar je spullen verzamelt en meubels neerzet. Het zijn de personages die je reden moeten geven om terug te blijven komen. Dat idee past goed bij het genre en sluit opnieuw aan bij wat games als Animal Crossing zo sterk maakt.

Petit Planet blijft bovendien niet beperkt tot je eigen planeet. Wanneer je klaar bent om verder te reizen, kun je de Starsea op gaan. Daar liggen verschillende Islets die je kunt bezoeken om nieuwe landschappen en ecosystemen te ontdekken. Je kunt er ook zeldzame grondstoffen vinden en bijzondere ontmoetingen tegenkomen. Dat klinkt als een interessante uitbreiding van de bekende life sim-formule. Petit Planet biedt hiermee de mogelijkheid om buiten je eigen thuiswereld op zoek te gaan naar nieuwe gebieden. Daarnaast is er de Galactic Bazaar, een plek waar spelers uit de hele wereld elkaar kunnen ontmoeten en activiteiten kunnen ondernemen. Ook dat onderdeel kon ik tijdens mijn uur met de game nog niet goed ervaren. Het is daarom nog lastig om te zeggen hoe groot deze sociale elementen uiteindelijk worden en hoeveel invloed andere spelers op je ervaring zullen hebben.

Voorlopig oordeel van Claudia Tjia

Na een uur spelen weet Petit Planet één ding goed duidelijk te maken, namelijk dat HoYoverse begrijpt waarom mensen van rustige life sims houden. De game heeft een vredige sfeer, een toegankelijke opzet en genoeg bekende elementen om fans van Animal Crossing nieuwsgierig te maken. Het verzorgen en laten groeien van je eigen planeet, het verzamelen van grondstoffen en het bouwen van een persoonlijk thuis voelen als een solide basis. Ook de Neighbors en de reizen naar andere Islets kunnen voor genoeg afwisseling zorgen. Toch heb ik tijdens gamescom vooral de eerste laag van Petit Planet gezien. De introductie was prettig om te spelen, maar vertelde nog weinig over de vrijheid en diepgang die later in de game wachten. Daarom blijf ik voorlopig voorzichtig positief. Petit Planet krabt in ieder geval aan die Animal Crossing-itch waar ik al een tijd mee rondloop, maar pas in de volledige game zal blijken of het die ook echt kan wegnemen. Voorlopig blijf ik vooral benieuwd naar wat er nog meer op me wacht.