Preview: Wanderburg - Het kasteel is nog onder constructie

Het idee van Wanderburg sprak mij al snel aan. Lekker met je kasteel over de map koersen om ondertussen andere kastelen kapot te schieten en soldaten te inhaleren. De trailer deed me denken aan de Mortal Engines-film in combinatie met de oude browser games, waarin je andere dingen moest opeten om zelf groter te worden. Een goed concept, maakt echter nog niet altijd een goede survivorlike of bullet hell. En Randwerk moet nog even aan het werk om van Wanderburg een stabiel kasteel te maken.

Alert: een grote kans op ontploffingen

Het concept van Wanderburg is extreem simpel, maar weet direct een lekkere explosieve gameplayloop neer te zetten. Met je kleine kasteel toef je rond om kleine eenheden, schapen en huizen op te peuzelen voor goud. Het goud is een ander benaming voor experience, want je hebt dit nodig voor de level-ups. En met elke level-up kun je een nieuwe aanvallende module aan je kasteel toevoegen en upgraden. De ram is mijn favoriet, want daarmee kun je op volle snelheid tegen andere kastelen aanrammen voor schade. Naast wandelende soldaten kom je meerdere kastelen tegen op de map. Sommige staan vast, zoals je zou verwachten van een kasteel, maar roepen versterking op en als je ze weet te verslaan, krijg je een kistje.

Je kunt bepalen om deze kastelen te negeren, maar in de kistjes zitten artefacten die jouw kasteel net wat sterker maken. De modules kunnen bijvoorbeeld meer schade aanrichten, je krijgt meer gezondheid of je kunt sneller rijden. De keuzes die je maakt lijken momenteel nog weinig invloed te hebben en combinaties kun je daardoor niet maken. Dat geldt helaas ook voor de modules, waardoor je gewoon kiest voor je favoriete ontwerp en manier van schade aanrichten. Het is jammer dat je aan het einde van een potje niet te zien krijgt hoeveel schade een module daadwerkelijk doet, want daarmee kun je in de toekomst betere keuzes maken.

Op je scherm krijg je duidelijk te zien wanneer de eindbaas besluit om wakker te worden en het is uiteraard het doel om deze naar de verdoemenis te schieten. In totaal moet je vier eindbazen verslaan en de moeilijkheidsgraad stijgt met die eindbazen. Dat geldt echter ook voor de kwaliteit van jouw kasteel, want na het verslaan van de eindbaas krijg je extra bonussen, is je kasteel visueel een stuk groter en wordt je gezondheidsbalk weer helemaal gevuld. Weet je ze allemaal te verslaan dan krijg je de optie om nog even door te spelen om zo meer zilver te verdienen. Voordat je besluit om een nieuwe run te starten en een nieuw gebied te openen.

Een eigen stijl met weinig progressie

Het menu om een nieuw gebied te selecteren is zeer passend gedaan, want je krijgt helemaal geen menu voorgeschoteld. In plaats daarvan is het een map die aanduidt welke gebieden je kunt betreden en wat voor bioom dit is. Je kunt over de gesloten gebieden rijden om te achterhalen wat je moet afvinken om het vrij te spelen. Dat laatste mag van mij een stukje duidelijker en dat geldt voor de gehele interface. De standaardzaken zoals je gezondheidsbalk, de abilities en het uitkiezen van upgrades is duidelijk neergezet. De doelen voor de gebieden en de quests die je tijdens een run moet voltooien, hadden wat gebruiksvriendelijker gekund. Zelfs het afsluiten van de game is een beetje omslachtig.

En dat is eigenaardig, want visueel springt Wanderburg er echt uit en toont het juist het simpele concept. Waarom sommige zaken dan extra moeilijk worden gemaakt, is mij niet helemaal duidelijk. Het besturen van je kasteel is ook niet altijd even lekker. Je kunt dit met je muis doen, om vervolgens last te krijgen van je hand, of de onhandige WASD-besturing te gebruiken. Ik had dit tijdens mijn speelsessies nog niet lekker onder controle. Naast de interface is er nog een probleem dat duidelijk aanwezig is. De progressie buiten de runs om, is nogal traag en zelfs teleurstellend. Aan het begin van je run bepaal je welke kapitein, eenheden en wat voor module je meeneemt. Het kan zijn dat je de basis-kapitein meeneemt, boogschutters op je toren zet en alvast de game begint met een ram. Deze worden zelf aan je kasteel toegevoegd, waardoor je niet zelf mag sleutelen. Ik had eigenlijk verwacht dat we net zoals The Monsters are Coming, meer vrijheid zouden hebben. Dat is natuurlijk mijn probleem, maar de valkuil in de progressie zit hem in het verzamelen van zilver. Na een potje moet je niet vreemd opkijken als je eindigt met honderd zilver. Ondertussen zijn upgrades al snel vijfhonderd tot vijftienduizend zilver.

Je bent dan ook verplicht om de vaststaande en dagelijkse quests te voltooien waarvoor je honderd schapen moet inhaleren of bepaalde vijanden moet verslaan. Dit kan een tijdje duren, waardoor het verzamelen van zilver over meerdere runs wordt verdeeld. De quests belonen je soms ook met nieuwe modules. Het idee van quests om nieuwe wapens vrij te spelen zorgt voor een extra doel tijdens een run, maar het mag van mij een stuk gebalanceerder. Er is nu geen meta-progressie aanwezig en met de moeilijkheid van de latere gebieden en bosses, voelt de game al snel repetitief aan.

Voorlopig oordeel van Anita van Beugen

Wanderburg zorgt in de eerste uren voor vermakelijke gameplay, maar valt daarna al snel in herhaling. En dat komt voornamelijk dat de meta-progressie, die een bullet hell of roguelike nodig heeft, volledig ontbreekt. Het verdienen van genoeg zilver voor modules kost te veel tijd en levert in de praktijk weinig op. Er zijn geen combinaties of synergieën en sommige modules hebben bar weinig impact. De basis is verder sterk aanwezig. Door de eindbazen te verslaan kun je naar nieuwe gebieden, die weer nieuwe vijanden hebben. Het rondrijden als kasteel om alles in je pad te inhaleren en kapot te schieten is een leuke gimmick en levert de nodige actie op. De simpele visuele stijl is daardoor passend en vond ik aantrekkelijk. Het is dan ook jammer dat de interface op sommige vlakken omslachtig is en niet bijdraagt aan de simpele stijl. Voor de prijs kan ik Wanderburg momenteel dan ook niet aanraden. Het is aan de ontwikkelaars om de twee grootste problemen aan te pakken, zodat het vermakelijke concept niet permanent in de prullenbak terechtkomt. 

Wanderburg is al beschikbaar op Steam en kost momenteel vijftien euro.