Better Than Dead - Wordt hopelijk nog iets Better Than Dit

'Het in je eentje opnemen tegen een heel leger', welke gamer is er nou niet groot mee geworden. Sinds jaar en dag schuift menig singleplayer first-person shooter ons zonder enige vorm van backup richting het front om magazijnen leeg te klappen alsof munitie niks kost, vaak nog met het grootste gemak van de wereld. 'Twee vingers in de neus' werk. Wat dat betreft zou je verwachten dat Monte Gallo's bodycam FPS Better Than Dead - welke sinds vandaag in Early Access is gegaan - dat stramien volgt en een gevalletje 'same old, same old' is, maar nee. Na aardig wat uurtjes te hebben doorgebracht in de Early Access versie van Better Than Dead's Hong Kong underbelly, ben ik keihard tot de conclusie gekomen dat ik al die tijd door de AAA-shooters ben gegaslight.

Oh, me so angry. Me hurt you long time.

Nu moet ik beginnen met een kleine, niet geheel onbelangrijke kanttekening. Waar de AAA-games er meestal een kunst van maken om je als een soort Rambo on steroids (een pleonasme pur sang, I know) een level in te yeeten - bepakt met een arsenaal waar je U tegen zegt, en voorzien van borstspieren die zeker een kogeltje of twintig weten af te ketsen - gooit Better Than Dead het over een geheel tegenovergestelde boeg. In Monte Gallo's representatie van een door vrouwenhandel geteisterd Hong Kong, moeten we de strijd aangaan middels een vuurwapen-technisch ongetrainde jongedame, wier ontsnappingspoging uit een smerige sekskelder de nodige wraakzucht opwekt. Elk van de veertien levels is een raid en een afrekening met je perverse ontvoerders. Een persoonlijke vendetta waarin je niet alleen zwaar in de minderheid bent, maar ook skillwise behoorlijk machteloos.

Om de machteloosheid een tikkeltje extra sjeu te geven, verkiest de Italiaanse indie dev achter Better Than Dead ook nog eens de steeds populairder wordende, ultra-realistische bodycam style. Oftewel, crosshair kun je op je bolle Westerse buik kalken en het zeer onrealistische maar lekker stabiele ADS (Aiming Down the Sights) of quick draw evenzeer. Nee, we zullen het moeten doen met lekker zweverige aim en een kickback waarvan je achteraf niet weet of je überhaupt on target zit met je rage fueled vuursalvo. Daar bovenop kun je per raid max één schot incasseren voordat de tweede je fataal wordt, zorgt elke vijandelijke treffer voor een gigantische (tijdelijke) drop in accuracy, en bries je vanaf dat moment harder dan een bronstig hert. Klinkt dit als een perfecte uitdaging? Dan mag je lekker blijven plakken. Vind je al dat realisme eerder als een hoop ongemak overkomen, dan kan ik je nu alvast vertellen dat Better Than Dead niet jouw kopje Chinese Oolong thee gaat worden.

So anyway, I started blasting

Hoe dat zo? Nou, laat ik het proberen zo genuanceerd mogelijk uiteen te zetten: Better Than Dead is op geen enkel vlak een shooter die pinpoint precisie hoog in het vaandel heeft staan. Of het nu komt door de aanwezige jank of Monte Gallo's mogelijke keuze om de protagoniste bewust onbekwaam over te laten komen, Better Than Dead tart eenieder die denkt over een onberispelijk richtvermogen te bezitten. Het is ergens dus maar goed dat Better Than Dead (normaliter) geen limiet op ammo zet en je naar hartenlust lood kan blijven pompen. Sterker nog, op een gegeven moment dringt het besef bij je binnen dat dit juist de hele gimmick is. Bodycam style ultra violence. Een semi-realistische, in Hong Kong gesitueerde 'It's Always Sunny In Philadelphia' Frank Reynolds simulator. #IYKYK

Wat ik daarover kan zeggen is dat ik me daar aanvankelijk mateloos aan irriteerde. Nul richtingsgevoel en als je dan eindelijk je wapen ietwat stabiel voor je snufferd weet te houden, lijkt nog elke kogel naast te gaan. Vergelijk het maar met pissen bij een urinoir na een pint of twintig. Intussen klapt de seks-yakuza er lustig op los en spawnen ze van alle kanten, zelfs uit richtingen die je gegarandeerd al gecleared had. Dat je sterft is eerder een vast gegeven dan een bijkomstigheid in Better Than Dead en de manier waarop je de pijp aan Temu-Maarten geeft, voelt soms verdomd oneerlijk. Net als de schaamte die je opgespeld krijgt voor het creëren van 'innocent victims' die zelf kneiterhard door het spervuur rennen of recht voor je giechel blijven panikeren tot je besluit ze uit hun animation loop te verlossen.

Bait and switch

Ik ga er dan ook niet over liegen, het eerste uur heb ik Better Than Dead meerdere malen uit pure wanhoop afgesloten. Een beetje uitdaging kan ik best handelen, maar niet wanneer het naar mijn gevoel onredelijk lastig wordt gemaakt. Maar toen gebeurde het: ik begon Better Than Dead daadwerkelijk leuk te vinden, tot op een bepaalde hoogte dan. Naarmate de gewenning toenam, ik het patroon leerde herkennen en ik om de jank heen kon werken door zelf wat controls te rebinden, werd ongebreideld vrouwenhandelaars afknallen een stuk bevredigender. Vanaf dat moment begon ik me ook een stuk minder te irriteren aan immersie brekende ragdoll physics, compleet doorzeefde vijanden die miraculeus toch weer energie vonden om me van achter te bum rushen, inconsistentie in level opbouw (deurtje open, deurtje ineens op slot) en slordige bugs.

Vermakelijk of niet, Better Than Dead heeft nog wel wat stappen te nemen om er een echt solide ervaring van te maken. Sommige levels zijn overduidelijk nog niet af, vervelende 'fail to reload' bugs halten van tijd tot tijd progressie en bepaalde wenselijke features - zoals manual saving en loading - zijn vooralsnog absent, want bijzonder lullig is wanneer je per abuis New Game aanklikt. Trust me, I know. Daar bovenop zou Better Than Dead ook kunnen profiteren van een gevarieerder aanbod aan strak-in-het-pak Shein-goons en/of wapens, al is het maar om te kijken of onze wraakzuchtige madam wellicht beter overweg kan met een shoulder mounted wapen, of iets dergelijks. En als men dan ook gelijk even kan kijken naar high-res varianten van enkele middelmatig vormgegeven assets, dan komt dat het beoogde "fotorealisme" ook ten goede.

Voorlopig oordeel van Patrick Meurs

Is Better Than Dead de perfecte bodycam zoethouder tot Unrecord eindelijk eens wordt uitgebracht? Nee, perfect kan ik het vooralsnog niet noemen. Jankiness en zweverige combat controls maken het verdomd lastig om door het eerste uur van Better Than Dead heen te komen en frustratie ligt om diverse, uiteenlopende redenen keihard op de loer. Toch wil ik graag een lans breken voor solo dev Monte Gallo en diens dappere poging om in z'n uppie een snoeiharde bodycam shooter op de markt te zetten. Want eerlijk is braaf, Better Than Dead is verre van DOA (Dead On Arrival). Het heeft - net als de speler - simpelweg wat tijd nodig om diens craft te perfectioneren. Zelfs in de huidige Early Access staat vertoont Better Than Dead absoluut kenmerken van een puike bodycam shooter. Het is nu aan Monte Gallo om over te gaan tot een goede executie.