Preview: Hands-on met Stranger Than Heaven

Tijdens gamescom 2026 heb ik achter gesloten deuren de demobuild van Stranger Than Heaven kunnen spelen. Helaas niet het verhaal, maar juist enkel de combat. Inmiddels heeft SEGA de volledige combatvideo geüpload. Hoewel die beelden de suggestie wekken dat de speler er zo doorheen blaast, is mij duidelijk geworden dat dat flink wat oefening vereist. Stranger Than Heaven’s combat is namelijk compleet anders dan we van Ryu Ga Gotoku gewend zijn.

RGG gaat ervoor

Mochten jullie het nog niet weten: de Yakuza-/Like a Dragon-franchise is een van mijn favoriete franchises aller tijden. Alle games worden gespeeld en des te toffer vond ik de aankondiging van Stranger Than Heaven. Deze unieke game laat ons vijf verschillende tijdperken en evenveel iconische Japanse steden verkennen. En zowaar ook nog eens buiten het Like a Dragon-universum!

Dit uitstapje resulteert echter ook in een flinke overhaul van de gameplay. Mocht je verwachten dat Stranger Than Heaven dezelfde razendsnelle actie als Yakuza kent, dan kom je helaas bedrogen uit. In Stranger Than Heaven ligt het tempo namelijk aanmerkelijk lager ten opzichte van de traditionele beat ‘em up van RGG.

Het tempo is echter nog het kleinste verschil tussen de twee games. Stranger Than Heaven bestuurt namelijk ook compleet anders. Dit is bijvoorbeeld geen buttonmasher, maar een strategisch duel. Aanvallen doen we met de bumpers (light) en triggers (heavy), waarbij iedere bumper of trigger een ander lichaamsdeel vertegenwoordigt. Zo bouw je allerlei combinaties op die flink wat schade kunnen aanrichten, maar let op: de eenvoudige vijanden komen doorgaans niet in hun eentje opdagen.

Grof geweld met veel bloedspetters

Hoewel de Yakuza-franchise een vrij volwassen thema kent, is de daadwerkelijke actie eigenlijk al wel een beetje braaf geweest. Stranger Than Heaven brengt daar verandering in. Bloed wordt niet geschuwd en letterlijke moordwapens zijn vrij normaal. Dat zie je eveneens terug in de gameplay. Zo kun je vijanden tackelen om ze vervolgens te bestijgen en tot pulp te slaan. En ik moet toegeven: dat ziet er best goed uit en voelt ook nog eens oppermachtig.

De trage combat is echter wel even wennen. Het gaat hierbij niet enkel om het slaan, maar ook om het voortbewegen, het innemen van health items en het wisselen van wapens. Begrijp mij niet verkeerd, want het is allesbehalve slecht. Het tempo ligt gewoon alleen heel veel lager dan we gewend zijn van RGG.

Daarnaast ben je overduidelijk een kwetsbaar persoon. Makoto Daito, de protagonist die we vijftig jaar lang volgen, is ijzersterk, maar niet gemaakt van staal. Krijg je bijvoorbeeld een rake tik, dan kun je tegen de vlakte eindigen. Alles wat jij bij de tegenstander doet, kan ook teruggedaan worden bij jou. Zo buigen tegenstanders over je neer wanneer je op je rug komt te liggen. Rol je niet op tijd weg, of weet je de tegenstander niet weg te trappen, dan is de kans dat je opstaat vrij klein.

Say hello to my not so little friend

Fist fights zijn leuk, maar in Stranger Than Heaven beschik je over veel meer opties om de vijand mee te lijf te gaan. De hoofdrolspeler beschikt namelijk over een breed scala aan wapens, ieder gebaseerd en vormgegeven op hun eigen tijdperk. In totaal zijn het er dertien stuks, variërend van hamers tot zwaarden. Deze kennen geen beperkte levensduur en zijn in de game zelf te upgraden voor meer damage. In het geval van deze hands-onsessie kreeg ik toegang tot een gigantisch breekijzer en een flink keukenmes. Dat levert weer compleet andere combat op met totaal andere gameplay.

Door een wapen uit te rusten, ben je bijvoorbeeld beter in staat om aanvallen van andere bewapende vijanden te blokkeren. Een wapen komt echter niet enkel met voordelen. Pak jij immers een gigantisch wapen vast, dan beweeg je nog trager en verlies je bijvoorbeeld de mogelijkheid om bepaalde acties met de linkerarm uit te voeren.

Voorlopig oordeel van Rudy Wijnberg

Waar Yakuza een heerlijke arcade-beat ‘em up is, voelt Stranger Than Heaven meer als een strategisch schaakspel. Het kent een bepaalde vibe die je kunt vinden in Souls-games, maar dan zonder de gigantische afstraffingen op de levensbalk. Geen van de gevechten die ik heb gespeeld, heeft mij oprecht weten uit te dagen, maar dat is hoofdzakelijk omdat ik scherp ben gebleven. Laat je de aandacht even verslappen, dan ben je gegarandeerd de volgende die mag aankloppen op de hemelpoorten.

Verwacht dan ook niet dat Stranger Than Heaven gewoon een ander soort Like a Dragon gaat worden, want dat is absoluut niet het geval. Deze game schroeft namelijk het tempo flink omlaag en creëert een iets reëlere ambiance.

Uiteraard wel in een herkenbare setting, want de omgevingen doen sterk denken aan die andere RGG-franchise, evenals de ietwat ludieke personages. Mijn aandacht heeft Stranger Than Heaven in ieder geval!

Stranger Than Heaven verschijnt op 15 januari 2027 voor PlayStation 5, Xbox Series en pc. De game verschijnt tevens direct bij launch op Xbox Game Pass.