De Rondvraag: Welke combinatie van genres zou je nog graag een keer zien?

Luister, dating sims zijn een soort guilty pleasure voor mij. Niet omdat ik dating sims nou zo leuk vind, of omdat ik überhaupt iets met daten te maken wil hebben, maar vooral omdat ik weet dat er een gigantische rabbit hole aan dating sims bestaat, zowel met als zonder "18+ content". Daar omheen zit ook nog eens een enorme community die zich volledig in die games vastbijt. En eerlijk? Dat vind ik ontzettend grappig. Ik heb dan ook meerdere keren de meest absurde dating sims gespeeld met een stel vrienden op Discord, onder het genot van een paar alcoholische versnaperingen. We kozen steevast de meest bizarre dialoogopties en lagen vervolgens midden in de nacht compleet dubbel van het lachen.

Dat gezegd hebbende, lijkt een dating sim gecombineerd met een survival craftinggame me eigenlijk best een tof idee. Stel je voor: je strandt op een onbewoond eiland en moet daar zien te overleven. Wanneer je dieper het eiland verkent, ontdek je een klein dorpje met bewoners die je in eerste instantie allesbehalve hartelijk ontvangen. Toch heb je hun hulp hard nodig om te overleven. Door een band op te bouwen met de verschillende eilandbewoners, spelen ze steeds meer hulpmiddelen vrij, zoals voedsel, materialen of nieuwe vaardigheden. Uiteindelijk werk je toe naar één groot doel: een schip bouwen om van het eiland te ontsnappen. En als bonus neem je natuurlijk één van de eilandbewoners mee terug naar de bewoonde wereld als je nieuwe partner. Lijkt me eerlijk gezegd een fantastisch concept voor een vrijdagavondje met de homies op Discord!

De onverwachtste combinatie heb ik al mogen ervaren dankzij Against the Storm, maar ik zie veel indiegames met toffe combinaties. Het grappige is dat het vooral roguelikes zijn die overal aan worden gekoppeld. Zo hebben we pinbal voorbij zien komen in Peglin en de aankomende PinKeep en komt de nostalgische drie op een rij terug in een roguelike-jasje in The Incentive Program.

In de toekomst zie ik een combinatie van een survivalgame met een first-person shooter in een futuristische setting op aarde, wel zitten. Denk een beetje aan een combinatie van Once Human met State of Decay maar dan volledig singleplayer en niet met zombies. En dan natuurlijk met het diepgaande survivalsysteem waar het survivalgenre om bekendstaat. Dus een hongerbalk en een uitgebreid craftingmenu en bouwsysteem. Eigenlijk moet je bovenstaande games dus nog mengen met Enshrouded en Medieval Dynasty.

Wanneer het leven even niet meezit, wanneer de ene tegenslag na de andere aan je deur staat… wat maakt elke situatie dan terug beter? Juist ja: waifu’s! Oké, ik besef dat de markt al overspoeld wordt met waifu-games die voornamelijk bestaan uit AI-gegenereerde brol, maar die laat ik even achterwege. Er zit een zekere kunst achter waifu-games en dat wordt soms wel eens vergeten. Je kan ook letterlijk elk genre ‘waifu-iseren’, al is dit nog niet met elk genre op grote schaal gebeurd (lees: met een deftig budget).

Mijn antwoord op deze vraag is gedeeltelijk geïnspireerd door WTF: Waifu Tactical Force, een opkomende competitieve shooter met waifu’s. Jammer genoeg komt de game (voorlopig) exclusief op pc (ik ben een consolefanaat), maar ergens lijkt het me wel leuk om meer games zoals deze te hebben. Beeld je eens een Call of Duty-achtige campagne in met bombastisch spektakel, diepgaande verhaallijnen… maar dan met waifu’s! Ik zou ‘em alleszins spelen en hopelijk durven grote studio’s eens écht te experimenteren met dit genre. Shooters met een extra sausje ‘kawaii’: wie wil dat nou niet?

Oké, hear me out, ik weet dat dit klinkt als een onmogelijke combinatie. Farming sims staan over het algemeen bekend als cozy, terwijl soulslikes daar juist zo ongeveer het tegenovergestelde van zijn. Toch denk ik dat een combinatie van deze genres heel goed kan werken. Ik speel al farming sims sinds ik een kleuter was, maar dankzij Bram ben ik sinds een aantal jaar ook verslaafd geraakt aan Soulsborne-games. Inmiddels ben ik met een grote inhaalslag bezig om die reeks uit te spelen. De euforie die je voelt als je een boss na tientallen pogingen eindelijk weet te verslaan, is bijna niet te overtreffen. Toch merk ik dat ik in die games soms een uitlaatklep mis om de frustratie even los te laten. Het is daar letterlijk vechten en overleven.

Stel je voor dat je vastzit bij een boss en er na uren spelen nog steeds niet langs komt. Hoe fijn zou het dan zijn als je even terug kunt gaan naar je boerderij, die je kunt onderhouden en misschien met wat NPC’s kunt praten? Je laat de frustratie van die stomme boss even los en focust je op iets anders. Ondertussen kun je wapens upgraden of gerechten maken van de gewassen en andere producten die je op je boerderij verzamelt, zodat je bij je volgende poging wat extra healing en stamina achter de hand hebt.