De ongezonde obsessie met falende games

Ja ik herken dit wel, mensen willen graag dingen zien falen, mislukken of fout zien gaan. Is ook in t dagelijkse leven zo, zakelijke leven. Als een iemand je even een poot kan uitdraaien dan doen ze dit en genieten ze hier diep van, het is triest maar wel menselijk.

En heel eerlijk, ja ik herken mezelf hier soms ook wel in. Ik heb ook wel eens iets gemeens in me. Alleen uit zich dat bij mij meer in hoe ik naar sommige games kijk. Dan ben ik niet eens zo bezig met de daadwerkelijke inhoud van de game, maar meer met de punten die ik minder vind — en die kan ik dan best hard afkraken.

Ik bestempel games niet snel als een “mislukt project”. Maar een goed voorbeeld is een game zoals MindsEye van laatst een goedkope game die eigenlijk nergens op slaat want hij was heel goedkoop in elkaar gezet en de makers wilde naar mijn gevoel gewoon makkelijk geld binnen harken en dan hem weer peren. Dat voelt voor mij gewoon alsof het bewust is opgezet om te falen. En daar wil ik dan ook geen geld aan uitgeven, want dat vind ik gewoon boevenpraktijken.

Verder reken ik games ook wel af als ze naar mijn mening te “woke” zijn. Dat stoort me, en ik vind het jammer dat het er tegenwoordig zo vaak in zit. Tegelijk snap ik ergens wel waarom het gebeurt, omdat studio’s anders moeilijker (of naja überhaupt geen) financiering krijgen om een game te maken.

Met dingen zoals Metacritic-scores of pre-order cijfers hou ik me totaal niet bezig. Dat interesseert me eigenlijk helemaal niks.

Een game dood noemen bij release of speler aantallen laag noemen en een game dood noemen of YouTubers die een game gaan afschrijven of bij een game als Arc Raiders zeggen "Binnen 3 weken is dit enkel nog maar een PVP game", wat spelers wegjaagt en niet uitnodigend klinkt... Daar wordt ik ook wel moe van, onnodige video's maar goed, die YouTube lui willen ook alleen maar scoren en kliks krijgen op hun video dus ook wel weer logisch maar daarom niet minder vervelend.
Soms iets Concord 2.0 noemen kan humor zijn maar het helpt niet echt.

Conclusie? Tja je moet vrij woord kunnen hebben maar om nou echt te gaan zitten mierenneuken op 1 ding en het er ELKE keer bij te pakken is ergens ook vermoeiend en op een game website weten mensen (lees: vaste bezoekers) ook wel wat je denkt over 1 bepaalde game, het hoeft niet elke keer steeds erbij gehaald te worden mits het in dat artikel over die game gaat. Dat houdt dingen wel meer fris en leuker.

Hoi Bram,

Speciaal een account gemaakt om hier een reply te kunnen zetten.

Bedankt voor je stuk. Ik deel je zorg over de toxische schadenfreude die ontstaan is in de gaming sphere rond falende games. Het is opvallend dat er de laatste jaren hele communities, influencers en YouTubers opgekomen zijn die een business hebben gemaakt van het afzeiken van games nog vóór ze uit zijn. Maar het feit dat ze überhaupt een business hebben kunnen opbouwen uit die negativiteit, is óók een signaal dat door de bedrijven genegeerd is.

Toch denk ik dat de discussie dieper ligt dan alleen een obsessie met flops. In de afgelopen jaren zien we een duidelijk patroon van opvallende mislukkingen (Concord, Highguard, Star Wars Outlaws, Redfall, Forspoken, Suicide Squad: Kill the Justice League, Saints Row reboot, Dragon Age: The Veilguard, de Borderlands-film, etc.). Vaak zijn die gekoppeld aan keuzes die een groot deel van de spelers als tonedeaf of geforceerd ervaart. Noem het woke, DEI, AI slop of gewoon prioriteit geven aan andere prio’s boven fun. Het zijn hot potato-onderwerpen geworden die enorm polariseren, maar de markt reageert consequent met lage verkopen, snelle shutdowns en overwhelming dislike-scores.

De kern voor mij: veel AAA-bedrijven en de industrie als geheel lijken de speler-ervaring niet meer echt centraal te stellen. Vroeger ontstonden games vaak uit pure passie, innovatie of simpelweg het willen maken van leuke ervaringen. Denk aan de creatieve vrijheid van 15-30 jaar geleden met franchises als Banjo-Kazooie, Wipeout, Viva Pinata, Viewtiful Joe, Jak and Daxter, Metal Gear Solid, SSX, Parappa the Rapper of LocoRoco. Titels die nog steeds als benchmarks gelden voor fun en originaliteit.

Vandaag zien we simpelweg de incentives verschuiven: focus op player engagement-metrics, het profileren als een progressief gamebedrijf met sociale of politieke stances, het najagen van live-service modellen (de nieuwe Fortnite willen worden), lootboxes (of surprise mechanics zoals EA het noemde) of de beruchte “Don't you guys have phones?”-mentaliteit. Dat zet fun en speler-plezier op de achtergrond en de markt reageert hier gewoon op: spelers zeggen collectief “Genoeg”.

Om maar een recent voorbeeld te geven: bij 1348: Ex Voto (de afbeelding die je in je artikel gebruikt) staat de Metacritic user score momenteel op 1.1/10 (overwhelming dislike), met klachten over bugs, clunky combat en verhaalprioriteiten die fun niet centraal stellen. Critici scoren het rond de 52-54. Dat verschil is tekenend: het is geen ongefundeerde haat, maar een reactie op een game die niet levert wat spelers willen (of verwachten).

Dit patroon speelt ook mee in de golf aan studio-sluitingen en layoffs (2022-2026): sterke studio’s die gesloten worden als Arkane Austin, Tango Gameworks en recent Bluepoint Games. Management kiest vaak risico-arm: remakes, reimaginings, eindeloze sequels of eenvoudigweg niks met hun IP's doen in plaats van nieuwe ideeën uitproberen. Studios worden opgekocht, uitgeknepen of geforceerd in modellen waar ze niet in uitblinken, terwijl klassieke franchises doodbloeden of in de kast blijven liggen.

Uitspraken als die van Jeff Kaplan (of vergelijkbare defensieve shut up-reacties op kritiek) illustreren precies die afstandelijke mindset: in plaats van luisteren, spelers wegzetten als probleem. Backlash is pijnlijk, maar vaak een legitieme marktcorrectie na jaren genegeerd te zijn. Als de industrie meer “We hear you” zou omarmen en prioriteit geeft aan wat spelers echt willen (fun, respect, innovatie, eerlijke uitvoering), zouden er minder flops en meer gezonde discussies komen.

Ik denk dat jouw oproep tot respect nog sterker wordt, als we ook erkennen dat spelers signalen geven die serieus genomen moeten worden. Niet als toxische haat afdoen, maar als feedback die de industrie kan redden van zichzelf.

Mooi beschreven! Ik zie dit ook veel terugkomen. Recent nog gezien op Reddit (misschien niet de beste omgeving aangezien het een vaak negatieve omgeving is). Maar toen naar buiten kwam dat critici wel inzagen dat Crimson Desert een GotY kandidaat kon worden en zelf gezegd werd dat dit GTA 6 kon overtreffen. Toen was het hek van de dam. Een ware oorlog tussen Crimson Desert en GTA 6 fanboys ontstond. Want vooral GTA fanboys hadden zoiets van niemand kan GTA 6 van de GotY award af stoten. Beide gingen de game helemaal de grond inboren terwijl ze allebei nog niet uitgekomen zijn.

Het vreemde vind ik werkelijk waar waarom ze hier zoveel waarde aan hechten? Als jij GTA 6 helemaal geweldig vindt. Prima speel straks de game lekker en geniet ervan. Waarom dan zo haten op andere games die het wellicht ook heel sterk gaan doen. Het zou alleen maar mooi moeten zijn dat we 2 hele sterke games krijgen in 2026.

Ander mooi voorbeeld blijft Pokemon. Iedereen vindt het kut omdat er weinig vernieuwingen zijn en het ziet er niet uit. Maar dezelfde mensen kopen het wel elke keer weer. Maak dan een statement en koop het spel niet. Maar dan niet achteraf op internet zitten zeuren. Ik moet zeggen ik heb dit vroeger ook gedaan hoor. Hoe ik ermee gestopt ben? Gewoon geen nieuws meer lezen over de aankomende Pokemon titel en me laten verrassen als het uitkwam. Dit heeft mij echt geholpen om met een frisse blik naar de nieuwe spellen te kijken. Geen verwachting hebben en lekker spelen.

Een aanzienlijk aantal van zulke reacties zullen ongetwijfeld (AI) trolls zijn. Maar ik heb soms ook het idee dat veel gamers meer uit een gevoel van machteloosheid reageren. Machteloosheid tegenover allerlei nare, agressieve ontwikkelingen en verloederingen in de gamesindustrie. Met name AAA-bedrijven lijken meer naar de aandeelhouders dan naar de gamers te luisteren; zelfs Nintendo lijkt steeds meer die kant op te gaan. EA is natuurlijk het meest iconische voorbeeld, maar zij is bepaald niet de enige.

Dus wat doe je dan, als je als gamer jouw mooie passie steeds meer ziet verloederen door pure hebzucht en winstbejag, waarbij zelfs jonge kinderen niet worden ontzien, terwijl jouw stem niet gehoord wordt? Dan ga je schreeuwen. Heel hard schreeuwen, zonder nuances en rede. Die bleken immers niet te werken. En dan probeer je alles te doen wat binnen je mogelijkheden ligt om misschien toch iets van die negatieve spiraal tegen te gaan. Met review bombs, social mediastormen, noem maar op. Soms lijkt het zelfs nog te werken ook, als developers zowaar (tijdelijk) inbinden. Of als overheden steeds kritischer naar bijvoorbeeld lootboxes en kindermarketing beginnen te kijken.

Ik vrees dus dat een redelijke, toegankelijke en gezonde gamesindustrie niet alleen bij ons, maar ook heel erg bij de gamesdevelopers zelf begint. Als zij kinderachtig doen met hun marketingtruukjes, krijgen ze infantiliteit terug. Wat je zaait is wat je oogst. Maar ze moeten dat wel willen en zolang dat niet voldoende het geval is en ze door blijven gaan op het pad van verloedering, zullen steeds meer gamers op deze manier van zich laten horen. Is dat altijd terecht en eerlijk? Absoluut niet. Maar waar gehakt wordt vallen spaanders.

Ik vind het heel goed dat er push-back is tegen bepaalde zaken en dat gamers laten merken dat we gewoon niet zitten te wachten op dingen die ons al jaren op worden gedrongen of door de strot worden geduwd. Moderne agenda's, de ene na de andere live service game (die ten kosten gaan van gewilde sequals), te hoog geprijsde games, een overmatige afhankelijkheid van upscalingstechnieken en frame gen met slechte en luie optimalisatie als gevolg. Ja, er is zeker teveel haat vanuit discriminatie, leedvermaak en simpelweg toxic gedachtengoed, maar van mij mag het gezonde deel van het kritische geluid zeker blijven. Als we alles maar pikken en ons niet laten gelden kan de game-industrie in de komende jaren nog veel meer schade oplopen.

Hier kan ik mij wel in vinden. Al is er natuurlijk ook wel terechte kritiek, maar toch valt het mij op dat 80% van de negatieve reacties op bijvoorbeeld Marathon, Fable, Ubisoft en AI haten is om te haten.