Opinion: De geschiedenis herhaalt zich

Ja, beste lezers. Jullie 32-jarige eindredacteur is al zo'n beetje 25 jaar bezig met games. Deze liefde begon ooit eens op de Atari. Met games als Space Invaders, Centipede en Moon Patrol kon ik mij urenlang bezighouden op een oude zwart-wit televisie. Na de Atari kwam eind 1990 de NES in huis, waar ik maandenlang voor had gespaard. Voor 300 gulden kocht ik de 8-bit spelcomputer van Nintendo met Super Mario Bros en Duck Hunt op een koude en regenachtige zaterdagmorgen bij de Intertoys in winkelcentrum De Amsterdamse Poort in de Bijlmer. Mijn kerstvakantie kon niet meer stuk. En wat was ik trots als een pauw!

Jarenlang heb ik mij op deze console vermaakt met legendarische titels als The Legend of Zelda, Super Mario Bros 3, Castlevania, Tiger Heli en, in mijn ogen, één van de beste games aller tijden; Duck Tales van ontwikkelaar Capcom. De liefde voor Nintendo is hier dus begonnen.

Vandaag, bijna twintig jaar later, zit het nog steeds goed tussen Nintendo en mij. En ook al heb ik dan niet alle consoles in huis gehad, deze Japanse gigant speelt een belangrijke rol in mijn leven. Of het nu thuis is, of onderweg...Nintendo is altijd bij me. Het enigste wat nog ontbreekt is een tatoeage, zoals bij Jurjen Tiersma. Maar of deze er ooit gaat komen, betwijfel ik....

Want de band tussen mij en Nintendo is de laatste tijd wat aan het verslappen. Ik voel mij niet meer zo verwant met de Wii. Vond ik deze console in het begin echt een pracht apparaat, vandaag de dag boeit het mij allemaal niet meer zo, ondanks enkele uitzonderingen. Een titel als New Super Mario Bros. Wii verdient echt vele dikke pluimen, maar het mist toch de magie die ik vroeger ervoer. Hoe bijzonder waren wel niet mijn eerste stapjes in Super Mario Bros in wereld 1-1? Of het zwemmen in wereld 2-2 met de geweldige muziek op de achtergrond? De klamme, zweterige handen in het allerlaatste level voor de confrontatie met Bowser. Legendarische momenten voor mij, die ik vandaag de dag niet meer zoveel tegenkom.

Tuurlijk, de eerste momenten zijn altijd bijzonder en iets voor de tweede keer meemaken voelt toch anders of gematigder aan. Je hebt het allemaal al gezien en de vernieuwing is grotendeels weg. Ga jij twee keer naar dezelfde vakantieplaats? Ik liever niet. Nieuwe plekken ontdekken en daar mooie ervaringen op doen, daar gaat het mij om.

Maar wat is het nu precies, wat er voor zorgt dat ik toch niet meer zo onder de indruk ben van de Wii? Zijn het de graphics? Is het de gameplay? Ben ik het zwiepen met de WiiMote soms beu? Of is het de beperkte hoeveelheid aan games die mij echt interesseren? Misschien is het wel een combinatie van al deze vragen, die er ook voor zorgen dat twee andere termen steeds meer en meer door mijn hoofd heen zoemen. Die woorden zullen je waarschijnlijk niet vreemd doen opkijken, want het zijn PlayStation 3 en Xbox 360.

Ik moet gewoon dan ook weer beginnen met sparen, een console uitkiezen, games ervoor aanschaffen en mij laten verwonderen door de pracht en praal van deze hardcore consoles. Want laat één ding duidelijk zijn, de geschiedenis blijft zich herhalen.

Reacties
Avatar Peter
Peter
lvl20 Gameliner Grandmaster
23 januari 2010 om 17:09

Het is maar goed dat jij dan zo'n stoere jongen bent (whahahahahahaha) ;) Nee geintje man.

0
Avatar Kloothommel
Kloothommel
lvl17 Final Form
23 januari 2010 om 11:43

als manneke van 9 vond ik de nintendo voor kinderen ^^ en de sega voor de stoere jongens.

0
Avatar Peter
Peter
lvl20 Gameliner Grandmaster
22 januari 2010 om 23:37

Joost, jij alternatieve schenenschopper jij!

0
Avatar Kloothommel
Kloothommel
lvl17 Final Form
22 januari 2010 om 15:58

Hoofdreden voor bevengenoemde mening: Golden Axe 1 en 2, terminator 2 game, operation desert/jungle strike etc.

0
Avatar Kloothommel
Kloothommel
lvl17 Final Form
22 januari 2010 om 15:57

Ik kan me nog herinneren dat ik de Sega Megadrive en Sega Mastersystem toch gaver vond dan de (s)nes. De games daarvoor waren gewoon iets bruter^^

0
Avatar Peter
Peter
lvl20 Gameliner Grandmaster
22 januari 2010 om 11:37

Wat je nu omschrijft qua gevoelens tegenover Nintendo, kwam bij mij anderhalf jaar geleden.

Nintendo is gewoon serieus lui geworden, en zijn nu vooral bezig met makkelijk geld verdienen. Onlangs heb ik een heel artikel gelezen van een business deskundige en die zei precies hetzelfde. Zijn artikel kaart een paar voorbeelden en argumenten aan waar je gewoonweg niet omheen kunt, en met veel pijn is Nintendo bezig zich een weg te hakken uit mijn hart.

De magie van games weet Nintendo tegenwoordig amper meer te behalen, terwijl ze dat vroeger voor iedereen zo'n beetje deden, al was het voor de één Zelda en Metroid, voor de ander was het dan weer vooral Mario. De magie ben ik bijvoorbeeld met Square Enix ook verloren, ik vind hun games gewoon niet zo goed meer. Nu doen onder andereBethesda en BioWare het gelukkig voor me, en ik blijf vooralsnog maar hopen dat de nieuwe Metroid weer supertof zal zijn.

Het is wel "enige" ipv "enigste", tenzij je de tattoo heel leuk vind, maar je column is in ieder geval wel enig ;)

0
Avatar Iam_Alex
Iam_Alex
Gameliner
22 januari 2010 om 10:35

Ik herken het wel een beetje, ik was vroeger ook helemaal weg van de Super Nintendo, volgens mij hadden we ook niet heel veel meer keus voor deze tijd. De GameBoy heb ik zelf nooit echt iets mee gehad, nooit gehad, maar de Nintendo DS weer wel. Ik ben wel helemaal opgegaan in de PlayStation tijdperk. Toen de eerste uitkwam, had ik hem al heel snel. 1200 gulden, zoiets koste dat apparaat. De graphics waren geweldig. Er staan nog een aantal games op deze consoles bij. Ape Oddysee en zo'n spel waarbij je met zo'n konijn over diverse planeten moest lopen. En Twisted Metal... de PS2 volgende daarna. Dat heb ik altijd een beetje gezien als de Metal Gear Solid tijdperk... en verder is het nogal een zwarte bladzijde in mijn boek. De X360 heb ik hier wel staan, maar speel ik niet zovaak op. En de PS3 speel ik regelmatig wat op. Ik mis idd de magie van de games. Een game waar je naar uitkijkt en dat je verrast. Ik heb zo'n moment gehad bij DiRT en Uncharted, maar daar blijft het dan ook bij. :)

Nice column Sander

0
Avatar Adaptive Mass
Adaptive Mass
lvl12 Clout Farmer
22 januari 2010 om 09:39

Sja, jammer genoeg heb ik zelf geen Wii, maar ik zit ook wel te twijfelen. Want als je hem nu koopt, koop je dan geen flink verouderd stukje hardware? Daarnaast zijn er wel veel leuke spellen verkrijgbaar (zoals ik het zie) en zou ik me al prima kunnen vermaken met Wii fit spellen bijvoorbeeld (nog is goed voor me ook) maar ik game ook niet zo héél veel, dus ik heb ook geen apparaat nodig dat me uren zoet kan houden.
Met de komst van Nathal en de Arc zou het klimaat van dit soort games wel is kunnen veranderen. Tijd zal leren of mensen dan toch liever een Wii hebben met motion sensor én betere graphics. Stiekem hoop ik eigenlijk dat Nintendo direct daarna met zoiets nieuws komt dat Microsoft en Sony denken: (*#*$^@##@! Dat had ik willen bedenken:(

0
Nog niet uitgepraat? Praat verder op Discord