Overleven als iemand die nog nooit Pokémon heeft gespeeld

Heeel herkenbaar dit. Ik ben van 1994, en nog nooit een Pokemon game aangeraakt. Ik join de club!

Poeh, voelt toch bevrijdend om hier voor uit te komen.

Ik heb ook nooit Pokémon gespeeld, omdat de RPG gameplay mij simpelweg niet interesseert. Het enige wat in de buurt komt, is dat ik een tijdje Pokémon Snap heb gespeeld, maar dat hield op een gegeven moment ook weer op. Pokopia lijkt mij nog best een interessant spel, maar daar heb je een Switch 2 voor nodig, die ik niet heb, en de main character spreekt mij ook niet bijzonder aan. Daarbij lees ik inderdaad in reviews dat de nieuwe games vaak redelijk tot middelmatig zijn en kan en wil ik allang niet meer bijhouden welke games nu precies tot de mainline behoren en of en hoe zij elkaar nu eigenlijk opvolgen. Iets met kleuren in de titels, verder kom ik niet.

Nooit iets van Pokemon meegekregen. Mijn kinderen vinden het echter fantastisch en gooien me de hele dag termen rond mn oren die ik niet begrijp.

Ik ben geen maagd maar de games die ik speelde waren Pokémon Stadium en Snap op N64 omdat mijn jongste broertje die games had en mij liet meespelen. Of ik moest omdat hij wilde weten hoe deze te besturen.
Verder heb ik een korte periode Pokémon Go gespeeld.
Verder nooit iets van de mainline games gespeeld. Voor mij is het te simpel JRPG.
Ik hou van tig schermpjes met stats en dingen die je op de een of andere manier kunt unlocken. Voor mij is Pokémon een instap voor de echte RPG games.
Dat is puur hoe ik het zie. Kan best zijn dat ik het fout heb of dat fans dat juist het mooie eraan vinden.

Maar ik verkies bijvoorbeeld FF8 waar je met allerlei magie bepaalde stats kunt verhogen en die gaandeweg de gene ook zoveel opties kunt dat je er bijna gek van wordt.
En dat is mogelijk nog een redelijk simpel systeem op zich.

Maar dat is puur mijn mening. Ik wil niet zeggen dat mensen die Pokémon spelen daardoor houden van simpele dingen uiteraard. Ik kan me soms ook indenken dat simpel juist een plus punt kan zijn.

Alleen bij RPG niet voor mij.

Erg leuk geschreven stukje! De beschrijvingen van de verschillende Pokémon deden me gniffelen.

Ik denk inderdaad dat nostalgie een extreem grote factor is bij deze franchise. Je ziet het in online discussies: welke Pokémongame iemand het beste vindt, hangt *toevallig* vaak samen met de leeftijd van de persoon in kwestie en welk deel die als eerste speelde. En hoewel iedereen steevast commentaar heeft op de ontwerpen van nieuwe Pokemon, heeft iedereen weer een andere grens voor wanneer die "goede oude tijd" ophield - voor de een is dat al na de eerste generatie, maar voor de twintigjarigen van nu behoren ook Pokemon uit de zesde generatie nog bij de klassiekers.

Pokemon is een franchise die als geen ander de fantasie van kinderen kan prikkelen, en de toegankelijke gameplay staat het charme niet in de weg voor hen. Voor volwassen gamers zal het, zeker gezien de hype die anderen hebben, er waarschijnlijk een gevoel van "is dit het nou?" zijn als ze dan toch eindelijk een game proberen. Die magie is op latere leeftijd moeilijk meer te vangen.

Nu ben ik wel benieuwd: heb je wel op andere vlakken aanraking met Pokemon gehad in je jeugd? Ik kom uit hetzelfde jaar als jij, en Pokemon was zo'n gigantische rage tijdens mijn basisschooltijd (tv serie, games, kaarten, speelgoed), dat ik me moeilijk kan voorstellen dat de franchise als geheel aan je voorbij is gegaan.

Het is nog niet te laat om te beginnen, Simon! Come to the dark side...

Vroeger wel gespeeld. Red & Blue, Gold & Silver en Ruby & Sapphire. Daarna had ik het wel gezien. Het is toch altijd een gemiste kans bij deze games. De volledige potentie is nog altijd niet benut en ik zie dat ook niet gebeuren. Dat vind ik jammer en daarom ben ik er al heel lang klaar mee.

Tot en met de eerste Team Rocket serie nog in mijn kindertijd een hele zooi aan die kaarten verzameld. Ik kwam ze een tijdje terug nog tegen en wat zijn het er veel. Leuke herinneringen aan, maar dat is het dan. Misschien aan mijn neefje schenken mocht hij Pokémon leuk gaan vinden als hij wat ouder is.

Mijn favoriete Pokemons zijn Onion Turtle, Punchy Rock, The cat with the long-ass arms, Purple Shit, Floor Shit, Almost a Pear, Hardy Weiner en Big Dick Bee.

En Pikachu. “Everybody knows Pikachu”

Nou je bent niet de enige hoor Simon, ik heb ook nog nooit iets met Pokémon gehad. Komt denk omdat toen Pokémon net uitkwam, ik (voor mijn gevoel dan) daar te oud voor was. Plus dat ik een dwarse gozer ben, iedereen speelt Pokémon, dan speelde ik liever een Chrono Trigger of Final Fantasy ofzo. Iedereen was toen voor Ajax, ik was daarom juist voor Feyenoord(heb verder niks met voetbal), zelfde met Social media en influencers daar doe ik juist niks mee omdat iedereen daar wel aan mee doet. Popmuziek luisteren, nee hoor vanaf m’n zevende luister ik al Metal muziek. Leef m’n leven altijd een beetje “against the grain” zeg maar 😅. En m’n kinderen van 10 hebben ook niks met Pokémon, al heb ik wel Snap voor op de Switch voor ze gekocht, ze kijken er niet naar om, die spelen liever Zelda en nu Spider-Man op de ps5. Dus dat gaat ook de goeie kant op hahahaa🤘🏻

Ik was fan van de eerste drie generaties. Gen 4 en 5 nog geprobeert, maar de liefde was weg. Mijn oudste dochter is net 7, maar al een aantal jaar fan van de anime. Met kerst heeft ze ZA gekregen. Ik denk dat ze het nog te moeilijk vond, omdat er veel tekst in zit, want ze pakt toch liever Mario of Smash. Maar ik word er niet warm van.

Ik denk dat je het niet erg moet vinden dat je er niet aan wil beginnen. Vooral omdat er zoveel beters te spelen is. Misschien dat Gen 10 ons morgen verrast...

Vond de Pokemon games van vroeger leuker dan van de laatste paar jaren, maar ben wel blij dat ik de meeste games heb gespeeld.

Ben dan wel al bijna 47 jaar alweer pff waar blijft de tijd. Dus heb de games en tekenfilms wel vanaf het begin wat mee gemaakt.

Zou ik nu nog jong wezen denk ik ook niet dat ik dan ooit een Pokemon game had gespeeld. Dan hadden de laatste 3 games me denk ik niet aangetrokken.

Ik durf er prima voor uit te komen. Ik heb nog nooit een Pokemon game gespeeld of ook maar enigszins de intentie gehad er eentje aan te raken.
Het zal vast niet slecht zijn en waarschijnlijk zelfs goed, maar het doet me werkelijk helemaal niks.
Ik vermoed dat het een generatie ding is, ik ben eerder te oud. Toen de tekenfilm op tv kwam was ik waarschijnlijk al rond de 20 en dus veel te kinderachtig voor me.