Supergirl review - Had wat vliegles nodig

Regisseur Craig Gillespie leek zich in zijn eerdere films veelal te hebben gefocust op verhalen die worden gedreven door de niet al te beste psychische staat van personages en de situaties die dat vervolgens oplevert. Lars and the Real Girl (2007) draait om een getraumatiseerde, sociaal geïsoleerde man die verliefd raakt op een levensgrote pop, bedoeld voor volwassen doeleinden, terwijl I, Tonya (2017) dieper ingaat op het geweld dat Tonya Harding werd aangedaan en uiteindelijk heeft geleid tot haar misdrijven. Een actievolle DC-film over een bovennatuurlijk sterke meid met laserogen lijkt hier een uitzondering op. Maar is dat ook zo?

Warner Bros.

Op kroegentocht door het universum

Kara Zor-El (Milly Alcock) viert haar 23e verjaardag met een iets te lang durende kroegentocht. Drinkend slijt ze haar dagen weg in een poging haar eenzaamheid te ontvluchten. Af en toe belt haar neef Clark (David Corenswet) om te zien hoe het met haar gaat, wat haar zichtbaar irriteert, omdat ze niet aan haar verleden herinnerd wil worden.

Tijdens een van haar avonden in de kroeg ontmoet zij de 13-jarige Ruthye (Eve Ridley), wiens familie door de Brigand Krem of the Yellow Hills (Matthias Schoenaerts) is vermoord. Ruthye zoekt een bondgenoot om wraak op de moordenaar te nemen en belooft haar vaders zwaard in ruil voor hulp. In plaats van haar te helpen, wordt haar zwaard afgepakt, wat Kara niet kan laten gebeuren, waarna ze het zwaard voor Ruthye terugwint. De volgende ochtend zoekt de tiener Kara op om haar om hulp te vragen. Krem en zijn mannen zijn echter ook in de buurt. Ze stelen Kara’s schip en schieten haar hond Krypto neer met gif dat hem binnen drie dagen zal doden. Om haar hond te redden gaat Kara op zoek naar de Brigands die het tegengif bij zich hebben.

Uiteindelijk reizen Kara en Ruthye samen om Krem of the Yellow Hills te vinden. Tijdens hun tocht ontmoeten zij Lobo (Jason Momoa), die verre van vriendelijk is, maar een gezamenlijke vijand deelt en goed van pas komt in menig gevecht. Hoewel Kara Ruthyes rouw begrijpt, doordat ze zelf haar familie is kwijtgeraakt tijdens de vernietiging van haar planeet, probeert ze het meisje duidelijk te maken dat wraak het verdriet niet laat verdwijnen.

Warner Bros.

Oppervlakkig duister

Supergirl onderscheidt zich van andere superheldenfilms door de nadruk te leggen op trauma en de gevolgen ervan. Kara lukt het niet om haar verlies te verwerken en stort zich daarom in een leven vol afleiding en alcohol. Hoewel het verfrissend is dat een superheld na alle meegemaakte ellende niet als een rots overeind blijft staan, valt de uitwerking hiervan een beetje vlak. Na haar avontuur met Ruthye besluit ze dat haar plek toch op aarde is, naast haar neef Clark Kent, en dat drinken niet de oplossing is. Natuurlijk is een happy end in een superheldenfilm een soort traditie, maar in dit geval voelde het oplossen van haar alcholprobleem en PTSS door een avontuur wat misplaatst, zeker tegenover mensen die hiermee in hun dagelijks leven te maken hebben.

Naast de zwaardere onderwerpen heeft de film over het algemeen een rauw randje: de planeten en heelalkroegen zijn donker en afgetakeld à la Mad Max, Kara wordt gekenmerkt door een lakse en ruige houding en Krems uiterlijk is ook een stuk duisterder dan in de stripboeken. Deze duistere sfeer sluit goed aan bij de gemoedstoestand van zowel Kara als Ruthye. Daarnaast stoorde ik me minder dan normaal aan het overmatige CGI-gebruik.

Door middel van dialogen probeert de film wat luchtige afwisseling in te brengen, wat helaas niet uit de verf komt, omdat veel grappen of humoristisch bedoelde opmerkingen simpelweg voorspelbaar zijn. Ondanks zijn tekortkomingen, is de film echter vrij vermakelijk. Met name ietwat jongere kijkers kunnen het rauwe kantje en de humoristische oneliners waarschijnlijk waarderen. Voor fans van superheldenverhalen biedt de film een enigszins andere ervaring (zij het in de details) en misschien ook stof tot nadenken over de traditionele weergave van superhelden. Naast deze kleine details volgt Supergirl echter een standaard blockbusterformule.

Warner Bros.